ควรซิ่วดีไหมคะ?

สวัสดีค่ะ เราเป็นนักศึกษาปี1 ของมหาวิทยาลัยชื่อดังทางภาคอีสาน เราเรียนครูค่ะ แล้วสาขาที่เราเรียนเนี่ย มันไม่ใช่ทางเลยค่ะ เรามีปัญหากับการเรียน อาจจะด้วยความขี้เกียจด้วย ไม่มีงานส่ง พอคะแนนออก ก็พอรู้ชะตากรรมตัวเองค่ะว่าติดเอฟแน่นอน เราเครียดมากค่ะ สองสามวันก่อนเรานอนไม่หลับเลย พอร้องไห้กับเพื่อน บอกแม่เรื่องคะแนน ก็พอจะดีขึ้นค่ะ แต่ก็ยังเครียดอยู่ เพื่อนๆ และครอบครัวพยายามหาทางออกให้เรามากมายค่ะ เราก็ซึ้งใจมากเลย แต่ในเมื่อเรารู้ตัวว่าเราไม่เหมาะกับสาขานี้ เราทำงานแบบนี้ไม่ได้ เราเลยอยากซิ่วค่ะ
เราเท้าความสักนิด ตอนม.ปลายเราเรียนสายภาษามาค่ะ แต่เกิดเบื่อ อยากลองอย่างอื่น เลยไม่เรียนภาษาต่อ ทั้งที่ทำได้ดี ตอนนี้ก็เสียดายมากค่ะ แม่ก็เสียดาย แต่มันก็แก้ไขไม่ได้แล้ว เราเลือกทางนี้ แล้วเราไปไม่รอด แม่เองก็พลอยเครียดไปกับเราด้วยค่ะ
เราคุยกับแม่ว่าเรียนไม่ไหวแล้ว ร้องไห้ให้ท่านฟัง ท่านเข้าใจค่ะ แล้วให้กำลังใจ แต่เราเหนื่อยมากจริงๆ เราทำงานไม่ได้จริงๆ พอบอกแม่ไป แม่ก็บอก ถ้าออกมา จะไม่ให้เรียนแล้วนะ เรียนอะไรที่ไหนหนูก็เหมือนเดิม ที่แม่พูดก็คงจะจริงค่ะ แม่ก็ถามอีก ออกมาหนูจะทำยังไง หนูทนได้เหรอถ้ามาอยู่บ้านเฉยๆ จะไม่เสียดายเหรอ หนูจะเลี้ยงตัวเองได้เหรอ หนูทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ใครจะเลี้ยงแม่ ฯลฯ
เรารู้สึกผิดกับแม่มากๆ ค่ะ เราไม่อยากรับราชการแล้ว เราอยากทำอะไรที่มันอิสระกว่านี้
ทำยังไงดีคะ? เราอยากซิ่ว แต่เรากลัวสอบเข้าที่เดิมไม่ได้ กลัวไม่ได้เรียนจริงๆ แต่เราก็เสียใจที่ไม่ได้เลือกทำสิ่งที่เราอยากทำแต่แรก เราเลือกครูเพราะมีอนาคตมั่นคง เราทำเพื่อแม่ แต่มันขัดใจตัวเองจังเลย ถ้าออกไป ไม่เรียนต่อ แม่ก็ยังหวังใบปริญญาจากเรา
เครียดค่ะ..