ขอกำลังใจหน่อย

ไม่มีความมีสุขเลยคะ เบื่อทุกอย่าง ท้อ เหนื่อย หมดกำลังใจ ไม่มีแรงบันดาลใจจะลุกขึ้นสู้ ไม่มีเพื่อน ไม่มีแฟน ยุคนเดียว มันรุ้สึกเคว้ง ไม่อยากจะทำอะไร อยากตายพูดกับตัวเอง ไม่มีหวังอะไรสักอย่าง มันดันไปหม

ตอนนี้เหนื่อยและท้อกับชีวิตมาก จนบางทีก็คิดสั้น สับสนไปหมดระหว่างต้องอยู่ชดใช้กรรม หรือต้องจากไปดี มันเป็นความรู้สึกเคว้งไปหมดเครียดไปหมด มองไปทางไหนก็มีแต่ทางตัน ไม่รู้ต้องทำยังไงกับชีวิตบัดซบแบบนี่ด

ตามหัวข้อเลยครับ ตอนนี้อายุ23รู้สึกเหนื่อยกับชีวิต ทำงานตงแต่อายุ14  ตอนนี้ทำงานเหนื่อยมากแต่ล่ะว้น เข้างาน 08.00-20.00 ใช้ชีวิตวนลูปอยู่เรื่อยๆ ไม่มีคนซัพพอร์ตข้างหลัง  เคยคิดท้อมากๆจนนอนไม

เหนื่อย เหนื่อยมากๆกับชีวิตนี้ ปกติก็ไม่มีความสุขอยู่แล้ว ยิ่งมาเจอแบบนี้ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่ามากๆ ไร้ค่าแบบไม่สมควรอยู่ต่อ อยากได้กำลังใจ คนให้กำลังใจก็เสียไปแล้ว ชีวิตตอนนี้เคว้งมากรู้สึกว่าอยู่

คะแนนเก็บไม่ค่อยดีเลย

แค่อยากมาระบายชีวิตทำไมมันยากขนาดนี้เหนื่อยมากท้อมากไม่มีใครลำบากมากต้องใช้ชีวิตแบบไม่มีคนคอยซัพพอร์ตไม่มีที่ปรึกษาไม่มีกำลังใจจากใครทั้งนั้นป่วยก็ไม่มีใครท้อมากเลยตังติดตัวก็ไม่มีสักบาททำอะไรก็ไม่ได้

เราคุยกับคนคนหนึ่งมาเกือบปี เราคุยกันทุกวัน เจอกันและเดทกันเป็นปกติเหมือนคนเป็นแฟนกัน เราค่อนข้างชัดเจนและพยายามถามเขาเรื่องสถานะ + พยายามยัดเยียดสถานะแฟนให้ ส่วนเขาจะปฏิเสธว่าเรายังไม่ได้เป็นแฟนกัน เ

ตอนนี้เหนื่อยมาก ท้อมาก ทำไมเวลาเรามีปัญหาอะไรถึงได้มีแต่คนตีตัวออกห่างกันค่ะ ไม่เว้นแม้แต่พ่อแม่ ถ้าเป็นคนอื่นพ่อแม่หลายๆคนคงเลือกที่จะถาม ที่จะช่วยแล้ว อันนี้ไม่แม้จะถามถึง เวลาเรามีปัญหาทีไรก็จะรู้

บางทีการมีคนคอยรับฟังปัญหา ในวันที่เราเหนื่อย เราท้อ มีคนคอยให้กำลังใจ คอยปลอบใจ ในวันที่เรารู้สึกแย่ มีคนคอยอยู่เคียงข้างกัน จับมือเดินไปด้วยกัน มันคงจะดีกว่าการที่เราต้องอยู่คนเดียวแบบนี้ ต้องเข