
คบกันมา เรียนจนทำงาน ตลอดเวลาที่ผ่านมา เราเป็นฝ่ายหญิงก็ชอบ
คิดมาก งี่เง่า หงุดหงิด เวลาเขาทำไรไม่เข้าตา หาเรื่องทะเลาะจะเลิกกันบ่อย
แต่ก็กลับมาดีกันตลอด เขาไม่เคยจะอยากปล่อยเราไป แต่มาวันหนึ่งเรางี่เง่า
เพราะเราคิดมาก งี่เง่า ในเรื่องที่เราคิดไปเอง ที่คิดว่าเขาไม่มีความสุขที่อยู่กับเรา
เราทำให้เขาเหนื่อยใจในการทะเลาะกัน เราก็บอกให้เขอยู่ในส่วนเขา และเราก็ออกมาจากบ้านเขา
แต่พอได้วันสองวัน เราก็กลับมาคุยกัน เขาก็มารับเรา บอกอย่าทำแบบนี้ อย่าคิดไปเอง
พอเวลาผ่านไปสักอาทิตย์ มันเหมือนมีไรแปลกๆ ที่เราสงสัย จนกระทั่งเราเห็น
เขาคุยอะไรกับใคร ในโน็ตบุก เราเดินไปเขารีบไป เราก็ขอดูเขารีบเก็บโน็ตบุก
โทรศัพท์ และไม่ให้เราดู ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเราสองคนก็ต่างไม่มีไรปิด เล่นโทรศัพท์ของกันและกัน
แต่วันนี้มันเปลี่ยนไป เราร้องให้หนักบอกให้เขาบอกมาว่ามีอะไร ทำไมถึงต้องปิดบัง
เขาทำท่าทีเหมือนจะร้องไห้ และเราก็ร้องหนักมากขึ้นอีก เพราะเราอยู่อยู่แล้วมันต้องมีคนคุย
พอเราร้องเรื่อยๆ เขาก็เข้ามากอดเรา เขาก็ร้องไห้ เราบอกว่าให้เราไปก็ได้นะ
ไม่รักเราแล้วหรอ หรือเบื่อ หรืออะไร บอกเรามาเลย เราจะได้ไม่ต้องมาอยู่ตรงนี้
สุดท้ายเขาก็บอกว่าเขามีคนคุย TT TT เราร้องหนักไปอีก ไม่อยากให้เขาไป
บอกจะให้เขาปรับตรงไหน งี่เง่า หงุดหงิด เราพยายามนะ หรือจะไปหาคนนั้น
แต่เขาก็บอกว่าไม่ เขาแค่คุย เขาไม่รู้ว่าจะทำไง มันเหมือนว่าเราทะเลาะกันมาก จนเหนื่อย ...
ตอนนี้เราก็คุยกันบ่อยขึ้น เราเองพยายามลดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองลง ไม่ยุ่งกับเขามากจนเกินไป
เพราะเรากลัวว่าวันหนึ่งเราจะเป็นผู้หญิงงี่เง่า น่าเบื่อ ..... จากที่เคยยิ้ม หัวเราะ กลับกลายมาเป็นต้องเป็นแบบนี้
เพราะกลัวการอยู่ด้วยกัน กังวลกับอะไรๆ หลายอย่าง
ลดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองลง ....
เราจะพยายามฟังธรรมมะ เพื่อทบทวนตัวเอง ให้ความคิด จิตของเรามันไม่ทุกข์ไปกับการมโน
สาธุกับคลิปวิดีโอบรรยายธรรมมะ ว วชิรเมธี .....
https://www.youtube.com/watch?v=qg-O1OaeDvA&t=1177s
ผู้หญิงงี่เง่า คิดมาก เพราะรักของเขา ! แต่มันกลับมาเป็นเหตุให้เขามีคนอื่น
คิดมาก งี่เง่า หงุดหงิด เวลาเขาทำไรไม่เข้าตา หาเรื่องทะเลาะจะเลิกกันบ่อย
แต่ก็กลับมาดีกันตลอด เขาไม่เคยจะอยากปล่อยเราไป แต่มาวันหนึ่งเรางี่เง่า
เพราะเราคิดมาก งี่เง่า ในเรื่องที่เราคิดไปเอง ที่คิดว่าเขาไม่มีความสุขที่อยู่กับเรา
เราทำให้เขาเหนื่อยใจในการทะเลาะกัน เราก็บอกให้เขอยู่ในส่วนเขา และเราก็ออกมาจากบ้านเขา
แต่พอได้วันสองวัน เราก็กลับมาคุยกัน เขาก็มารับเรา บอกอย่าทำแบบนี้ อย่าคิดไปเอง
พอเวลาผ่านไปสักอาทิตย์ มันเหมือนมีไรแปลกๆ ที่เราสงสัย จนกระทั่งเราเห็น
เขาคุยอะไรกับใคร ในโน็ตบุก เราเดินไปเขารีบไป เราก็ขอดูเขารีบเก็บโน็ตบุก
โทรศัพท์ และไม่ให้เราดู ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเราสองคนก็ต่างไม่มีไรปิด เล่นโทรศัพท์ของกันและกัน
แต่วันนี้มันเปลี่ยนไป เราร้องให้หนักบอกให้เขาบอกมาว่ามีอะไร ทำไมถึงต้องปิดบัง
เขาทำท่าทีเหมือนจะร้องไห้ และเราก็ร้องหนักมากขึ้นอีก เพราะเราอยู่อยู่แล้วมันต้องมีคนคุย
พอเราร้องเรื่อยๆ เขาก็เข้ามากอดเรา เขาก็ร้องไห้ เราบอกว่าให้เราไปก็ได้นะ
ไม่รักเราแล้วหรอ หรือเบื่อ หรืออะไร บอกเรามาเลย เราจะได้ไม่ต้องมาอยู่ตรงนี้
สุดท้ายเขาก็บอกว่าเขามีคนคุย TT TT เราร้องหนักไปอีก ไม่อยากให้เขาไป
บอกจะให้เขาปรับตรงไหน งี่เง่า หงุดหงิด เราพยายามนะ หรือจะไปหาคนนั้น
แต่เขาก็บอกว่าไม่ เขาแค่คุย เขาไม่รู้ว่าจะทำไง มันเหมือนว่าเราทะเลาะกันมาก จนเหนื่อย ...
ตอนนี้เราก็คุยกันบ่อยขึ้น เราเองพยายามลดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองลง ไม่ยุ่งกับเขามากจนเกินไป
เพราะเรากลัวว่าวันหนึ่งเราจะเป็นผู้หญิงงี่เง่า น่าเบื่อ ..... จากที่เคยยิ้ม หัวเราะ กลับกลายมาเป็นต้องเป็นแบบนี้
เพราะกลัวการอยู่ด้วยกัน กังวลกับอะไรๆ หลายอย่าง
ลดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองลง ....
เราจะพยายามฟังธรรมมะ เพื่อทบทวนตัวเอง ให้ความคิด จิตของเรามันไม่ทุกข์ไปกับการมโน
สาธุกับคลิปวิดีโอบรรยายธรรมมะ ว วชิรเมธี .....
https://www.youtube.com/watch?v=qg-O1OaeDvA&t=1177s