เคยเดินออกมาจากชีวิตใครแล้วมานั่งเสียใจมากๆ บ้างไหมคะ

ตามหัวข้อเลยค่ะ
คือเป็นคนบอกเลิกเอง เพราะว่าเขาทำอะไรที่เรารับไม่ได้ เขาโกหกเรา
เขาหายไป เราตามหาเขาหลายที่ โทรไปไม่รับ ไม่ติดต่อเราเลย เราร้องไห้เสียใจอยู่หลายวัน
จนเขากลับมา เราเลยบอกเลิกไป เหมือนมันผ่านคืนที่ทรมานสุดๆ มาแล้ว
เขาไม่ง้อ ไม่ยื้อ ไม่อะไรสักนิดเลย ก่อนหน้านี้มีเรื่องทะเลาะกันนิดหน่อย
ก็ยังคุยกันบ้าง เขาก็บอกกำลังจะกลับบ้านนะ เพิ่งเลิกงาน แต่ความจริงแล้วคนที่บ้านบอกว่าเขาไม่กลับบ้านมาหลายวันแล้ว
ตอนรู้ความจริงนี่ใจตกลงไปอยู่ตาตุ่ม ตัวชา เหมือนโดนหักหลังยังไงไม่รู้

ตอนเลิกใหม่ๆ เรายังกลับไปง้อเขานะ เห้ย เราทำเกินไปรึป่าว บอกเลิกเลยหรอ
แต่เขาก็ไม่เอาแล้ว ทั้งๆ ที่เลิกกันเพราะเขาโกหกแท้ๆ
มันเสียใจยังไก็ไม่รู้ค่ะ
ผ่านมาสองเดือนแล้ว
หลังว่าปีหน้าจะเป็นปีของเราบ้างนะ เจ็บมาเยอะแล้ว
ไม่อยากเจอคนโกหกอีกแล้ว T_T

มีใครเจอแบบนี้บ้างไหมคะ อยู่ไปก็เหมือนไม่มีค่า เดินออกมาก็เสียใจแทบตาย
แต่เค้าดูเฉยๆ ไม่รู้สึกอะไรเลย