คือผมกับเเฟน อายุห่างกันปีนึง เเฟนผมเค้าเรียนด้วย ทํางานด้วย พาสทามตอนเย็น เเล้วไม่ค่อยมีเวลาได้เจอกัน ผมก็เรียน เเต่ไม่ได้ทํางาน เเต่เวลาเค้าว่าง
คือผมติดงานทําการบ้านเป็นประจํา พอเค้าบอกไห้ไปหา ผมก็บอกทําการบ้าน ก็เลยเป็นสาเหตุทะเลาะกันประจํา เเต่ผมก็ไปหาน้ะ เเต่ว่านิสัยผมเป็นคนขี้หงุดหงิด พอไปเจอหน้ากันเค้าก็ถามว่าเป็นอะไร ผมก็บอกหงุดหงิดงานการบ้าน เเล้วผมพูดสะไตคนโมโหเนอะ ว่าจะไห้พาไปไหน เค้าก็เครียด ไม่พูด บอกไม่รู้ เป็นประจํา มันก็ยิ่งทําไห้ผมหงุดหงิดโมโหเป็นประจํา ทะเลาะกันประจําเกี่ยวกับเรื่องนี้ ใคนมีข้อเเนะนําไหมครับ คือเเบบว่า ก็รองพูดกันปรับความเข้าใจกันเเล้ว เเต่ก็เป็นประจํา เหมือนเดิม เค้าก็ถามผมอารมเเบบนี้ลดได้ไหม ผมก็บอกเค้าว่าเวลาผมหงุดหงิด ไม่ชอบไห้ใครมายุ่ง ผมชอบไปอยู่คนเดียวเวลาหงุด เเต่เค้าก็บอกมันไม่จําเป็นเลยที่ต้องหงุดหงิด เเล้วเค้าก็บอกเวลาหงุดหงิดชอลมาลงกับเค้า ผมก็ไม่รู้จะทํายังไง ผมหงุดหงุดจะไปอยู่คนเดียวมันก็ไม่ยอม
เเล้วพอถึงเวลามันก็บอกชอบไปลงกับมัน..... ผมก็หมดปัญญา เเล้วอีกปัญหานึง คือ เวลาผมไปไหน ไปดูบอลกับเพื่อน ดื่มเหล้าคลายเคลียดบ้าง ตามประสาผู้ชายเนอะ เเต่ผมก็บอกเค้าน้ะ เค้าก็ชอบโมโหใส่ผม พอผมไม่บอก ก็ทะเลาะกัน เเล้วเวลาผมไปนูนไปนี้คนเดียว เค้าก็หาว่าผมไปไม่บอกไม่ชวน สัส ก็มันทางผ่านบ้านกู หรือบ้างทีกูไปซื้อของกินของใช้เค้าก็หาว่าเเออบบไป ไปไม่บอก ผมก็บอกเรื่องบ้างเรื่องมันก็ไม่จําเป็นต้องบอกขนาดนั้น ผมก็พูดกลับเเล้วที่เค้าไปไหนกับใครกับเพือน ผมไม่เห็นไปจุกจิกเลย เค้าก็บอกไม่เป็นห่วงกู สัส กูเวลากูถามก็ไม่ค่อยตอบ บอกเดียวมาเเปปนึง พอเราถามจี้ก็โมโห
เเล้วก็บอกผม ถามอะไรหนักหรา ถ้าถามผมมผมเป็นห่วงไหม ห่วง ผมก็บอกจะไปไหนมาไหนก็เเค่บอก ผมไม่เคยห้าม ถึงบ้านก็โทรหาเเค่นี้ เเล้วก็คือว่าทะเลาะกันเรื่องนี้เป็นประจํา ผมไม่รู้จะทําไง
ปัญหาเเฟนของตัวเองผมไม่รู้จะทํายังไงดีช่วยมาปรึกษาผมหน่อย
คือผมติดงานทําการบ้านเป็นประจํา พอเค้าบอกไห้ไปหา ผมก็บอกทําการบ้าน ก็เลยเป็นสาเหตุทะเลาะกันประจํา เเต่ผมก็ไปหาน้ะ เเต่ว่านิสัยผมเป็นคนขี้หงุดหงิด พอไปเจอหน้ากันเค้าก็ถามว่าเป็นอะไร ผมก็บอกหงุดหงิดงานการบ้าน เเล้วผมพูดสะไตคนโมโหเนอะ ว่าจะไห้พาไปไหน เค้าก็เครียด ไม่พูด บอกไม่รู้ เป็นประจํา มันก็ยิ่งทําไห้ผมหงุดหงิดโมโหเป็นประจํา ทะเลาะกันประจําเกี่ยวกับเรื่องนี้ ใคนมีข้อเเนะนําไหมครับ คือเเบบว่า ก็รองพูดกันปรับความเข้าใจกันเเล้ว เเต่ก็เป็นประจํา เหมือนเดิม เค้าก็ถามผมอารมเเบบนี้ลดได้ไหม ผมก็บอกเค้าว่าเวลาผมหงุดหงิด ไม่ชอบไห้ใครมายุ่ง ผมชอบไปอยู่คนเดียวเวลาหงุด เเต่เค้าก็บอกมันไม่จําเป็นเลยที่ต้องหงุดหงิด เเล้วเค้าก็บอกเวลาหงุดหงิดชอลมาลงกับเค้า ผมก็ไม่รู้จะทํายังไง ผมหงุดหงุดจะไปอยู่คนเดียวมันก็ไม่ยอม
เเล้วพอถึงเวลามันก็บอกชอบไปลงกับมัน..... ผมก็หมดปัญญา เเล้วอีกปัญหานึง คือ เวลาผมไปไหน ไปดูบอลกับเพื่อน ดื่มเหล้าคลายเคลียดบ้าง ตามประสาผู้ชายเนอะ เเต่ผมก็บอกเค้าน้ะ เค้าก็ชอบโมโหใส่ผม พอผมไม่บอก ก็ทะเลาะกัน เเล้วเวลาผมไปนูนไปนี้คนเดียว เค้าก็หาว่าผมไปไม่บอกไม่ชวน สัส ก็มันทางผ่านบ้านกู หรือบ้างทีกูไปซื้อของกินของใช้เค้าก็หาว่าเเออบบไป ไปไม่บอก ผมก็บอกเรื่องบ้างเรื่องมันก็ไม่จําเป็นต้องบอกขนาดนั้น ผมก็พูดกลับเเล้วที่เค้าไปไหนกับใครกับเพือน ผมไม่เห็นไปจุกจิกเลย เค้าก็บอกไม่เป็นห่วงกู สัส กูเวลากูถามก็ไม่ค่อยตอบ บอกเดียวมาเเปปนึง พอเราถามจี้ก็โมโห
เเล้วก็บอกผม ถามอะไรหนักหรา ถ้าถามผมมผมเป็นห่วงไหม ห่วง ผมก็บอกจะไปไหนมาไหนก็เเค่บอก ผมไม่เคยห้าม ถึงบ้านก็โทรหาเเค่นี้ เเล้วก็คือว่าทะเลาะกันเรื่องนี้เป็นประจํา ผมไม่รู้จะทําไง