ความชัง....แห่งเรา

"อันตรายของจิต" " .. อันตรายของจิตนั้น มิได้เกิดจากบุคคล หรือจากสิ่งภายนอกมาทำร้ายคิดร้าย "แต่เกิดจากภายในจิตเอง ราคะ โทสะ โมหะ ทั้งหมดนี้ คืออันตรายของจิต" ที่เกิดขึ้นภายใน

กิเลสมิใช่จิต..จิตไม่ใช่กิเลส ..แต่จิตไปยึดเอากิเลสมาปรุงแต่งให้เป็นกิเลส.ถ้าจิตกับกิเลสเป็นอันเดียวกันแล้ว.ใครใน โลกนี้จะชำระกิเลสให้หมดได้ จิต..แล..กิเลส.เป็นแต่นามธรรมเท่านั้น.หาได้มีตัวมีตนไม่.จิต

ปู่สอนหลาน: กาพย์ยานี 11 มงคลชีวิตข้อที่ 37 มีจิตปราศจากกิเลส วิรชํ (วิระชัง) มงคลชีวิตข้อที่ 38 มีจิตเกษม เขมํ (เขมัง) กิเลสที่คลุกคละ อาสวะอนุสัย เมื่อใดมันหมดไป จิตก็ใสประภัสสร ราคะโทสะดับ โ

ธรรมทั้งหลาย ก็เพื่อละตัวกิเลส กิเลส (ธรรมที่ล่อหลอกด้วยความสุข ทำให้เร่าร้อน เศร้าหมอง) กิเลส๑,๕๐๐ นั้น เมื่อย่นลงให้สั้นแล้วก็เหลืออยู่ ๕ เท่านั้น คือ โลภะ โทสะ โมหะ มานะ ทิฏฐิ โลภะนั้น คือ ความทะ

บันไดแห่งการละ: ผังย้อนรอยจากผลไปสู่เหตุ พระพุทธองค์ทรงสอนว่า "ถ้าไม่ละสิ่งที่เป็นรากฐาน (กิเลสชุดแรก) ก็ไม่มีทางละยอด (กิเลสชุดปลาย) ได้" โดยย้อนกลับเป็นลำดับขั้นดังนี้ค่ะ: 1. จุดหมายสูง