สวัดดีค่ะ เรารู้สึกนอยด์นิดหน่อย เราชอบผู้ชายคนนึงมาเกือบ 4 ปีแล้วค่ะ ชอบตั้งแต่ปี 1 ตอนนั้นเราอ้วน ดำ มาก ตอนนี้ก็ยังเป็นอย่างงั้นอยู่55แต่ลงมา 20 กว่าโลแล้วค่ะ เอาหละเข้าเรื่อง เรากับเค้าเรียนกันคนละคณะต่างกันฟ้ากับเหว เค้าหล่อแล้วดูถ้าจะฮอตเลยหละค่ะ เราจะชอบเดินสวนเค้าเวลาไปเรียน นั่งร้านกินข้าว ร้านนมเรากับเค้าจะสวนกันบ่อยๆ เรื่องโรคจิตอย่างนึงของเราก็คือชอบมองเค้าผ่านระเบียงห้อง เค้าจะอยู่หอฝั่งตรงข้ามเรา พอขึ้นปี 2 เราก็ไม่ได้เจอเค้าบ่อยๆเหมือนเคยแล้วจนปี 4 เราได้บอกชอบเค้าไป แห้วค่ะ หัวเราะทั้งน้ำตาเลย เค้าบอกว่าขอบคุณนะ ขอบคุณจริงๆ เรายังเป็นเพื่อนกันได้ เราก็คิดนะว่ามันง่ายขนาดนั้นเลยหรอ เราอยากทักเค้า อยากคุยกับเค้า ถ้าอย่างงี้คือเค้าตัดเราออกจริงๆใช่หรือเปล่าว ตอนนี้ความรู้สึกมันชัดขึ้นเรื่อยๆๆๆว่าเกือบ 4 ปีที่
ผ่านมาเราไม่เคยลืมเค้าเลย
หยุดหรือไปต่อดี
ผ่านมาเราไม่เคยลืมเค้าเลย