สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นเลยทนไม่ไหวแล้วเลยกะจะตั้งกระทู้นี้มาระบาย มาพูดคุยกันนะ เหงาาา 5555555
เราชื่อรันนะ (สมมติๆ) เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อเทอมที่แล้วเราพึ่งขึ้นม.4 ก็ได้ไปอยู่ห้องใหม่เจอเพื่อนที่เคยเห็นหน้ากันแต่ไม่ได้รู้จัก เราอยู๋โรงเรียนที่ก็ใหญ่พอสมควรห้องเราเป็นเด็กเก่าที่อยู่โรงเรียนนี้ตั้งแต่ม.ต้นอยู่แล้ว (เด็กเก่าหมดเลยยกห้อง) ที่โรงเรียนจะเรียกว่าเด็กโควต้า คือเด็กที่ยื่นเกรด กับโอเน็ตเพื่ออยู่ต่อไม่ต้องสอบ มีแค่2ห้องที่เด็กเก่ายกห้อง ถึงจะเป็นเด็กเก่าหมดก็ไม่ได้รู้จักกันหมดหรอกนะ แต่ก็คุ้นๆหน้ากันอยู๋บ้างแหละ โชคดีที่เพื่อนสนิทเราตอนม.ต้นได้มาอยู่ห้องเดียวกัน ชื่อ ซินนี่ (เรียกตุ๊ดก็ได้) กับแจม แต่ก็ตามธรรมเนียม ก็ต้องมีการรับน้องทำความรู้จักกันจะได้เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันต้องอยู่กันต่อไปอีก 3 ปี เราก็ได้รู้จักกับเพื่อนคนนึงเขาชื่อ นด มันหน้าตาดีนะ ป๊อปอยู่ ผชเล่นกีฬางี้ เป็นนักบอลด้วย นด เป็นคนที่พูดมากมาก ผชอะไรพูดมากกว่า ผญอีกคนชอบมันเยอะนะ เลยทำให้สนิทกับคนง่าย รวมถึงเราด้วย (คิดว่างั้นแหละ) นดเป็นผชที่หื่นและชอบคนง่ายมาก เราก็เคยชอบนดนะแต่พอร็จักแล้ว ไม่ชอบน่าจะดีกว่าช่วงนั้นนดกำลังคุยๆอยู่กับรุ่นพี่คนนึงซึ่งอยู่หอเดียวกับเราเป็นหอหญิง เวลานัดคุยกันก็ต้องลงไปคุยกันล่างหอ เราเลยเจอมันบ่อยล่างหอ เราชอบไปนั่งเล่นคุยแฟนมันก็จะแซว สลับกัน แต่แล้ววันนึงก็มาถึงเราเกิดมีปัญหากับแฟนแล้วก็เลิกรากันไป เราเฮิร์ตอยู่พักนึง เพื่อนๆก็คอยปลอบเพราะเราบ่อน้ำตาตื้น ก็ระบายให้นดฟัง มันก็พูดเรื่องของมันมาว่ามันก็เลิกคุยกับรุ่นพี่แล้วด้วยมันก็เฮิร์ตเหมือนกัน แล้วคนเฮิร์ตกับคนเฮิร์ตก็อยู่ด้วยกัน จากนั้นเราก็เริ่มสนิทกับนดขึ้นเรื่อยๆ ตอนนั้นเรายังไม่ลืมแฟนหรอกนะ แล้วก็เห็นนดมันก็ยังพูดถึงพี่เขาอยู่เลยเราก็ไม่ได้คิดอะไร นดมันก็ชวนไปไหนด้วยบ่อยๆ นดมันเรียนเสร็จต้องไปออกกำลังกายฟิตร่างไปสอบเตรียมทหาร มันเลยกลับบ้านดึกเพื่อนคนอื่นๆในห้องก็ไม่มีใครที่กลับบ้านดึกกันเรียนพิเศษเสร็จก็กลับบ้าน มีแต่เราที่อยู่หอจะกลับตอนไหนก็ได้นดมันก็เลยมาหาบ่อยๆ มันบอกขี้เกียจกลับ ด้วยความเป็นเพื่อนเราก็ลงไปนั่งเล่นเป็นเพื่อนมัน มันอยากดูหนังก็ไปเราคอหนังอยู่แล้วไม่ไปกับเพื่อนก็ดูคนเดียวทุกอาทิตย์อยู่แล้ว เพื่อนๆก็ทักนะว่าทำไมสนิทกันจัง เราก็คิดแค่เพื่อนจริงๆ เพราะความไม่ลืมแฟนเก่าเลย พักหลังๆเริ่มรู้สึกว่านดมันคงไม่คิดกับเราแค่เพื่อนแล้วสิ เริ่มเฟสทามมาทุกวัน มาหาทุกวัน ไม่ตอบก็จะงอน เราเคยเม้นแกล้งมันในเฟสเวลามันเพ้อ ว่าเพ้อหาใครหรอ มันก็ไม่ตอบแต่ไปลงทวิตแทน "ถ้ากูบอกว่าเพ้อถึงจะว่าไง"เราคิดว่ามันจะเกินคำว่าเพื่อนแล้วนะ เราเริ่มรู้สึกแปลกๆ ไม่อยากแชทตอบมันไม่อยากให้มันคิดไปไกล เป็นเพื่อนกันมันก็ดีอยู๋แล้ว ก่อนปิดเทอมนดก็ทักมาบอกว่ามีไรจะบอก ตอนนั้นวันสอบวันสุดท้ายก่อนจะปิดเทอม คืนนั้นเราก็กลับบ้านที่ตจว โทรศัพย์โดนตัดพอดี เราเลยไม่ได้คุยกับนดวันนั้นแล้วจนวันนี้ก็ยังไม่รู้ว่ามันจะบอกเรื่องอะไร ในช่วงปิดเทอใเราก็ไม่ได้คุยกับนดเท่าไหร่ ไม่ได้เล่นโซเชี่ยลเลย กินๆนอนๆ ดูทีวี คืองานประจำ ไม่ได้ติดต่อใครเลยรวมถึงนดด้วย แต่ก็ร็อยู่ว่านดไปเที่ยวตปทกับญาติ(ญาติมันเพื่อนสนิทเราเองเป็นตุ๊ด) ถึงวันเปิดเทอม เราก็ไปโรงเรียนตามปกติ เรียนคาบแรก เห็นนดเดินเข้าห้องเรากำลังจะทัก มันเมินหน้าใส่เฉยเลย เราก็ไม่ได้คิดอะไร เรียนๆไปนดก็หลบหน้าเรา เลิกเรียนก็รีบกลับ เราก็นั่งเม้าท์กับเพื่อนแล้วก็บอกเพื่อน
เรา"ทำไมนดแปลกไปว่ะ ไม่คุยกับกูเลย"
แจม "กูจะไปรู้ไหมไปทำไรให้มันโกรธรึป่าว ถามตุ๊ดดิ"
เรา "ว่าไงตุ๊ด"
ตุ๊ด "ก็ตอนที่ไปเที่ยวมันก็เล่าให้กุฟังว่า มันอะชอบ ไม่ร็เมื่อไหร่นะเพราะมันชอบไม่เหมือนกันสักเดือน ผญสวยๆในห้องมันชอบมาหมดแล้ว มันเข้าไปตีสนิทเพื่อจะจีบ แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจอยู่ได้ ไปดูหนังมันก็อยากดูกับสองต่อสองก็ชวนแจมไปด้วย ไม่รู้เรื่องเลย "
แจม "กูผิดหรอ"
เรา "อ้าว จะจีบก็ตรงๆดิว่ะว่าจะจีบ ใครมันจะไปร็ว่ะกูยิ่งโง่ๆอยู่ แล้วกูก็ถามแล้วไอแจมไปด้วยนะมันก็บอกได้ๆไปเยอะๆสนุกดี ตกลงกูบ้าหรือมันบ้า"
ตุ๊ด "นั้นแหละ พักนี้ที่มันไม่คุยกับอ้ะ มันหลบตา มันกลัวหักห้ามใจตัวเองไม่ได้"
เราคุยกับตุ๊ดวันนั้นเราก็เข้าใจนดมันแหละ ก็พยายามไม่คุยกับมัน แต่นานๆเข้ามันเริ่มไม่ใช่แค่การไม่กล้ามองหน้าแล้วแหละ เริ่มเห็นเราเป็นอากาศไปและ เราเดินกับเพื่อนเจอมันข้างนอกมันทักทุกคนยกเว้นเรา (ตามสไตนคนพูดมาก) เราขับรถมีเพื่อนซ้อนท้ายมันก็บอกเพื่อนกลับบ้านดีๆนะ แล้วเราล่ะ - - ยืนยอยู่กับเพื่อนสองคนมันทักเพื่อนพูดจาถามไถ คือกุก็ยืนอยู๋นะสนใจบ้างก็ได้ ตอนนี้ความรู้สึกเราที่มีต่อมันเริ่มแย่ขึ้นไปทุกวัน กูผิดหรอแค่กุไม่ได้ชอบแบบนั้นอยากเป็นเพื่อนอ้ะ ไม่ได้หรอ ตอนนั้นมันก็ดีนะตอนนี้
ไม่ดีเลย
ถ้ามาอ่านกูรู้ว่าหักห้ามใจตัวเองอยู่แต่ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้รึป่าวคนโดนกระทำมันเจ็บปวดนะ เสียใจนะต้องบอกยังไง ทักกันบ้างก็ได้นะ ไม่ใช่ว่าไม่ร็จักันสักหน่อย อยู่ห้องเดียวกันนะพูดกันบ้างก็ได้ ทักเฉยๆก็ได้นะ นี่คนนะ คนที่เคยสนิทอะ (มั้ง) จากคนเป็นอากาศตอนนี้กุจะเป็นขยะล่ะ ไม่ต้องทำรังเกียจที่จะคุยขนาดนั้นก็ได้ ขั้นไหนแล้วล่ะที่มองกู ก็ไม่ร็หรอกนะว่าคิดอะไรอยู่ กุมีจิตใจนะ กูเฟลมากๆ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปกูอาจจะเกลียดเลยก็ได้ กูต้องทนทุกทรมานแบบนี้ไปสักเท่าไหร่
แค่ไม่ได้ชอบ ต้องทำถึงขนาดนี้ป่าว ?
เราชื่อรันนะ (สมมติๆ) เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อเทอมที่แล้วเราพึ่งขึ้นม.4 ก็ได้ไปอยู่ห้องใหม่เจอเพื่อนที่เคยเห็นหน้ากันแต่ไม่ได้รู้จัก เราอยู๋โรงเรียนที่ก็ใหญ่พอสมควรห้องเราเป็นเด็กเก่าที่อยู่โรงเรียนนี้ตั้งแต่ม.ต้นอยู่แล้ว (เด็กเก่าหมดเลยยกห้อง) ที่โรงเรียนจะเรียกว่าเด็กโควต้า คือเด็กที่ยื่นเกรด กับโอเน็ตเพื่ออยู่ต่อไม่ต้องสอบ มีแค่2ห้องที่เด็กเก่ายกห้อง ถึงจะเป็นเด็กเก่าหมดก็ไม่ได้รู้จักกันหมดหรอกนะ แต่ก็คุ้นๆหน้ากันอยู๋บ้างแหละ โชคดีที่เพื่อนสนิทเราตอนม.ต้นได้มาอยู่ห้องเดียวกัน ชื่อ ซินนี่ (เรียกตุ๊ดก็ได้) กับแจม แต่ก็ตามธรรมเนียม ก็ต้องมีการรับน้องทำความรู้จักกันจะได้เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันต้องอยู่กันต่อไปอีก 3 ปี เราก็ได้รู้จักกับเพื่อนคนนึงเขาชื่อ นด มันหน้าตาดีนะ ป๊อปอยู่ ผชเล่นกีฬางี้ เป็นนักบอลด้วย นด เป็นคนที่พูดมากมาก ผชอะไรพูดมากกว่า ผญอีกคนชอบมันเยอะนะ เลยทำให้สนิทกับคนง่าย รวมถึงเราด้วย (คิดว่างั้นแหละ) นดเป็นผชที่หื่นและชอบคนง่ายมาก เราก็เคยชอบนดนะแต่พอร็จักแล้ว ไม่ชอบน่าจะดีกว่าช่วงนั้นนดกำลังคุยๆอยู่กับรุ่นพี่คนนึงซึ่งอยู่หอเดียวกับเราเป็นหอหญิง เวลานัดคุยกันก็ต้องลงไปคุยกันล่างหอ เราเลยเจอมันบ่อยล่างหอ เราชอบไปนั่งเล่นคุยแฟนมันก็จะแซว สลับกัน แต่แล้ววันนึงก็มาถึงเราเกิดมีปัญหากับแฟนแล้วก็เลิกรากันไป เราเฮิร์ตอยู่พักนึง เพื่อนๆก็คอยปลอบเพราะเราบ่อน้ำตาตื้น ก็ระบายให้นดฟัง มันก็พูดเรื่องของมันมาว่ามันก็เลิกคุยกับรุ่นพี่แล้วด้วยมันก็เฮิร์ตเหมือนกัน แล้วคนเฮิร์ตกับคนเฮิร์ตก็อยู่ด้วยกัน จากนั้นเราก็เริ่มสนิทกับนดขึ้นเรื่อยๆ ตอนนั้นเรายังไม่ลืมแฟนหรอกนะ แล้วก็เห็นนดมันก็ยังพูดถึงพี่เขาอยู่เลยเราก็ไม่ได้คิดอะไร นดมันก็ชวนไปไหนด้วยบ่อยๆ นดมันเรียนเสร็จต้องไปออกกำลังกายฟิตร่างไปสอบเตรียมทหาร มันเลยกลับบ้านดึกเพื่อนคนอื่นๆในห้องก็ไม่มีใครที่กลับบ้านดึกกันเรียนพิเศษเสร็จก็กลับบ้าน มีแต่เราที่อยู่หอจะกลับตอนไหนก็ได้นดมันก็เลยมาหาบ่อยๆ มันบอกขี้เกียจกลับ ด้วยความเป็นเพื่อนเราก็ลงไปนั่งเล่นเป็นเพื่อนมัน มันอยากดูหนังก็ไปเราคอหนังอยู่แล้วไม่ไปกับเพื่อนก็ดูคนเดียวทุกอาทิตย์อยู่แล้ว เพื่อนๆก็ทักนะว่าทำไมสนิทกันจัง เราก็คิดแค่เพื่อนจริงๆ เพราะความไม่ลืมแฟนเก่าเลย พักหลังๆเริ่มรู้สึกว่านดมันคงไม่คิดกับเราแค่เพื่อนแล้วสิ เริ่มเฟสทามมาทุกวัน มาหาทุกวัน ไม่ตอบก็จะงอน เราเคยเม้นแกล้งมันในเฟสเวลามันเพ้อ ว่าเพ้อหาใครหรอ มันก็ไม่ตอบแต่ไปลงทวิตแทน "ถ้ากูบอกว่าเพ้อถึงจะว่าไง"เราคิดว่ามันจะเกินคำว่าเพื่อนแล้วนะ เราเริ่มรู้สึกแปลกๆ ไม่อยากแชทตอบมันไม่อยากให้มันคิดไปไกล เป็นเพื่อนกันมันก็ดีอยู๋แล้ว ก่อนปิดเทอมนดก็ทักมาบอกว่ามีไรจะบอก ตอนนั้นวันสอบวันสุดท้ายก่อนจะปิดเทอม คืนนั้นเราก็กลับบ้านที่ตจว โทรศัพย์โดนตัดพอดี เราเลยไม่ได้คุยกับนดวันนั้นแล้วจนวันนี้ก็ยังไม่รู้ว่ามันจะบอกเรื่องอะไร ในช่วงปิดเทอใเราก็ไม่ได้คุยกับนดเท่าไหร่ ไม่ได้เล่นโซเชี่ยลเลย กินๆนอนๆ ดูทีวี คืองานประจำ ไม่ได้ติดต่อใครเลยรวมถึงนดด้วย แต่ก็ร็อยู่ว่านดไปเที่ยวตปทกับญาติ(ญาติมันเพื่อนสนิทเราเองเป็นตุ๊ด) ถึงวันเปิดเทอม เราก็ไปโรงเรียนตามปกติ เรียนคาบแรก เห็นนดเดินเข้าห้องเรากำลังจะทัก มันเมินหน้าใส่เฉยเลย เราก็ไม่ได้คิดอะไร เรียนๆไปนดก็หลบหน้าเรา เลิกเรียนก็รีบกลับ เราก็นั่งเม้าท์กับเพื่อนแล้วก็บอกเพื่อน
เรา"ทำไมนดแปลกไปว่ะ ไม่คุยกับกูเลย"
แจม "กูจะไปรู้ไหมไปทำไรให้มันโกรธรึป่าว ถามตุ๊ดดิ"
เรา "ว่าไงตุ๊ด"
ตุ๊ด "ก็ตอนที่ไปเที่ยวมันก็เล่าให้กุฟังว่า มันอะชอบ ไม่ร็เมื่อไหร่นะเพราะมันชอบไม่เหมือนกันสักเดือน ผญสวยๆในห้องมันชอบมาหมดแล้ว มันเข้าไปตีสนิทเพื่อจะจีบ แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจอยู่ได้ ไปดูหนังมันก็อยากดูกับสองต่อสองก็ชวนแจมไปด้วย ไม่รู้เรื่องเลย "
แจม "กูผิดหรอ"
เรา "อ้าว จะจีบก็ตรงๆดิว่ะว่าจะจีบ ใครมันจะไปร็ว่ะกูยิ่งโง่ๆอยู่ แล้วกูก็ถามแล้วไอแจมไปด้วยนะมันก็บอกได้ๆไปเยอะๆสนุกดี ตกลงกูบ้าหรือมันบ้า"
ตุ๊ด "นั้นแหละ พักนี้ที่มันไม่คุยกับอ้ะ มันหลบตา มันกลัวหักห้ามใจตัวเองไม่ได้"
เราคุยกับตุ๊ดวันนั้นเราก็เข้าใจนดมันแหละ ก็พยายามไม่คุยกับมัน แต่นานๆเข้ามันเริ่มไม่ใช่แค่การไม่กล้ามองหน้าแล้วแหละ เริ่มเห็นเราเป็นอากาศไปและ เราเดินกับเพื่อนเจอมันข้างนอกมันทักทุกคนยกเว้นเรา (ตามสไตนคนพูดมาก) เราขับรถมีเพื่อนซ้อนท้ายมันก็บอกเพื่อนกลับบ้านดีๆนะ แล้วเราล่ะ - - ยืนยอยู่กับเพื่อนสองคนมันทักเพื่อนพูดจาถามไถ คือกุก็ยืนอยู๋นะสนใจบ้างก็ได้ ตอนนี้ความรู้สึกเราที่มีต่อมันเริ่มแย่ขึ้นไปทุกวัน กูผิดหรอแค่กุไม่ได้ชอบแบบนั้นอยากเป็นเพื่อนอ้ะ ไม่ได้หรอ ตอนนั้นมันก็ดีนะตอนนี้
ถ้ามาอ่านกูรู้ว่าหักห้ามใจตัวเองอยู่แต่ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้รึป่าวคนโดนกระทำมันเจ็บปวดนะ เสียใจนะต้องบอกยังไง ทักกันบ้างก็ได้นะ ไม่ใช่ว่าไม่ร็จักันสักหน่อย อยู่ห้องเดียวกันนะพูดกันบ้างก็ได้ ทักเฉยๆก็ได้นะ นี่คนนะ คนที่เคยสนิทอะ (มั้ง) จากคนเป็นอากาศตอนนี้กุจะเป็นขยะล่ะ ไม่ต้องทำรังเกียจที่จะคุยขนาดนั้นก็ได้ ขั้นไหนแล้วล่ะที่มองกู ก็ไม่ร็หรอกนะว่าคิดอะไรอยู่ กุมีจิตใจนะ กูเฟลมากๆ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปกูอาจจะเกลียดเลยก็ได้ กูต้องทนทุกทรมานแบบนี้ไปสักเท่าไหร่