ตามคำถามเลยค่ะ จะว่า จขกท. ขี้น้อยใจก็ได้นะคะ แต่มันเป็นความรู้สึกจริงๆนะคะ เวลาเพื่อนหรือไม่ว่าใครก็ตามแต่เศร้า เราถามตลอดเลย เป็นอะไร เวลาเขามีปัญหาโทรมาหาเรา เราไม่ว่างก็ปลอบเขา คุยกับเขา แต่เวลาเราเศร้า? เค้าไม่ถามเลยด้วยซ้ำ .. ทักไปเขาปลอบไม่เกินสองสามประโยค รู้นะคะว่าคนเราต้องหัดปลอบตัวเองแต่บางครั้งเราก็ต้องการใครสักคนที่คอยปลอบกัน.. เราให้เขาเต็มร้อยแต่สิ่งที่ได้มาไม่เคยถึง 50 เลยค่ะ ไม่ใช่แบบนี้ หรือ จขกท มีปัญหาด้านสุขภสพจิตหรือเปล่าคะ
เขาเศร้ามาหาเรา เราเศร้าไปหาใคร?