คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 4
เรียนก็พอได้แต่รู้สึกว่าไม่ใช่ แล้วเพื่อนก็ยังมาเป็นแบบนี้ คงรู้สึกทั้งแย่ทั้งเหงาแล้วก็ผิดหวังไปหมดเลยใช่มั้ยคะ
เรื่องเพื่อนขอแนะนำว่าตอนนี้เราได้แต่คิดถึงวันเก่าๆ ที่เคยดีต่อกันมาก็รู้สึกเสียดายเสียใจแบบนี้แหละค่ะ เสียใจให้พอ แล้วต้องตั้งสติใหม่ค่ะ
- คนเรามันเปลี่ยนกันได้ วันหนึ่งเคยดี วันนี้อาจจะไม่ < หลักการนี้ใช้ได้ตลอดชีวิตค่ะ ยิ่งเข้าสู่วัยทำงานยิ่งรู้ซึ้ง
- ได้รู้นิสัยที่แท้จริงของเพื่อน แถมกลุ่มเพื่อนใหม่ก็ยังเป็นคนแบบนั้น เค้าถึงอยู่กันได้ไงคะ ดังนั้น คนนิสัยไม่ดี ไม่ต้องเสียดายเลยค่ะ
- เพื่อนมหาลัย จะว่าสนิทง่ายก็ง่าย ยากก็ยาก แต่เท่าที่พบเจอมาอย่าเพิ่งปิดใจค่ะ ยังมีคนดีๆ ที่เหมาะกับน้องอยู่แน่ๆ ถ้าไม่เข้าหาใครเลยก็จะยิ่งไม่เจอคนดีๆ คนนั้นนะคะ
- อันนี้แถม เคยรู้สึกเคว้งๆ แบบน้องมาก่อน ตอนนั้นออกแนวมาตัวคนเดียวไม่มีเพื่อนโรงเรียนมาด้วยเลย เพื่อนในภาคมีฐานะร่ำรวยและเติบโตมาแตกต่างจากเรามากจนเราเข้าไม่ถึง กลายเป็นว่าทุกวันนี้สนิทกับเพื่อนต่างภาคมากกว่าค่ะ ขนาดว่ามีช่วงที่เรียนยุ่งๆ กันห่างกันไป 2-3 ปี กลับมาจูนติดง่ายมากเลย ติดต่อสนิทสนมกันจนถึงทุกวันนี้ค่ะ
เรื่องเพื่อนขอแนะนำว่าตอนนี้เราได้แต่คิดถึงวันเก่าๆ ที่เคยดีต่อกันมาก็รู้สึกเสียดายเสียใจแบบนี้แหละค่ะ เสียใจให้พอ แล้วต้องตั้งสติใหม่ค่ะ
- คนเรามันเปลี่ยนกันได้ วันหนึ่งเคยดี วันนี้อาจจะไม่ < หลักการนี้ใช้ได้ตลอดชีวิตค่ะ ยิ่งเข้าสู่วัยทำงานยิ่งรู้ซึ้ง
- ได้รู้นิสัยที่แท้จริงของเพื่อน แถมกลุ่มเพื่อนใหม่ก็ยังเป็นคนแบบนั้น เค้าถึงอยู่กันได้ไงคะ ดังนั้น คนนิสัยไม่ดี ไม่ต้องเสียดายเลยค่ะ
- เพื่อนมหาลัย จะว่าสนิทง่ายก็ง่าย ยากก็ยาก แต่เท่าที่พบเจอมาอย่าเพิ่งปิดใจค่ะ ยังมีคนดีๆ ที่เหมาะกับน้องอยู่แน่ๆ ถ้าไม่เข้าหาใครเลยก็จะยิ่งไม่เจอคนดีๆ คนนั้นนะคะ
- อันนี้แถม เคยรู้สึกเคว้งๆ แบบน้องมาก่อน ตอนนั้นออกแนวมาตัวคนเดียวไม่มีเพื่อนโรงเรียนมาด้วยเลย เพื่อนในภาคมีฐานะร่ำรวยและเติบโตมาแตกต่างจากเรามากจนเราเข้าไม่ถึง กลายเป็นว่าทุกวันนี้สนิทกับเพื่อนต่างภาคมากกว่าค่ะ ขนาดว่ามีช่วงที่เรียนยุ่งๆ กันห่างกันไป 2-3 ปี กลับมาจูนติดง่ายมากเลย ติดต่อสนิทสนมกันจนถึงทุกวันนี้ค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โดนแบบนี้ ต้องทำไงต่อคะ เครียดมาก
พอหลังๆมา เพื่อนทิ้งเราไปสนิทกับเพื่อนใหม่ ทิ้งให้เราอยู่คนเดียว เราเป็นคนเข้าหาคนไม่เก่งค่ะ เราเลยไม่มีเพื่อนใหม่ที่สนิทสักคน (แต่ถ้าสนิทเราจะพูดเก่งค่ะ) เพื่อนในกลุ่มที่เคยอยู่ หลังๆมาทำตัวห่างๆกับเรา ไปไหนก็ไม่ชวน ตั้งกรุ๊ปไลน์ใหม่ ไม่มีเรา จริงๆ ณ จุดนี้ เราพอทำใจได้นะ ตัวเราไม่ค่อยชอบออกอยู่แล้ว เราชอบนอนอยู่หอ หรือไม่ก็ออกหาไรกินแล้วก็กลับ แค่นั้น
แต่ที่เราทำใจไม่ได้และเราก็ไม่ชอบเลยก็คือการแขวะ เราก็โตๆกันแล้วนะคะ ทำไมไม่เลิกนิสัยเด็กๆ เราทนมาพักนึงแล้วค่ะ นี่ไม่อยากทนแล้วเหนื่อยมาก ไปเรียนแบบไม่มีความสุขเลยยย ปัจจุบันสาขาที่เรียนมันก็ไม่ได้ยากอะไรนะค่ะก็เข้ากับตัวเราได้ แต่ก็รู้สึกว่ายังไม่สุด แล้วก็เริ่มไม่แน่ใจว่าเราชอบสิ่งนี้จริงๆหรอ เคว้งมาก บางทีอยากจะร้องไห้ อยากจะซิ่วด้วยซ้ำ แต่พอนึกถึงหน้าพ่อแม่แล้ว ก็กลัวเขาจะเสียใจ ตัวเราเองก็เสียดาย เพราะกว่าเราจะติดที่นี่ก็เหนื่อยเหลือเกิน แงงงงงงงง
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ปล. พยามนั่งนึกแล้วนะคะว่าเราทำอะไรไม่ดีใส่เพื่อนคนอื่นไปหรือเปล่า แต่ก็ไม่เคยนะคะ เพราะ มีงานอะไรมีสอบเก็บคะแนนหรืออะไรเราบอกเพื่อนหมดตลอด อยู่ในกลุ่มเราก็ไม่ค่อยได้พูดจากที่เป็นคนร่าเริงชอบพูดคุยกับเพื่อนตอนนี้กลายเป็นคนเงียบมาก
ไม่รู้จะทำไงต่อไปดีค่ะ เหนื่อย เครียด เคว้งมาก