ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ

บางครั้งก็สงสัยอยู่เหมือนกันนะว่า ทำไมเขาลืมเราง่ายจัง? มีคนใหม่ไวจัง? กลับมาคิดทบทวนแล้ว รู้สึกว่าเขาไม่เคยรักเราเลย เหมือนกับว่าเขาอยากได้ตัวเราเฉยๆ แต่พอเขาไม่ได้ ได้เรายากเขาก็หายไปเลย จากคนที่เคย

ตามหัวข้อกระทู้ค่ะ เลิกกับแฟนเก่าได้หกปีแล้วค่ะ แต่ไม่ใช่ลืมเขาไม่ได้ ลืมได้แล้ว แต่เหมือนจมอยู่กับอดีตที่เคยเจ็บมาตลอด ไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้จะก้าวออกมาจากจุดนั้นยังไง รู้สึกกลัวที่จะรักใคร เพราะกลัว

เมื่อก่อน เห็นคนอกหักฟูมฟาย เราก็สงสัยแค่คนคนเดียว จะเศร้าอะไรมากมายขนาดนั้น จะทำให้เรา จะเป็นจะตายเลยหรือไง ณ ตอนนี้พอมาเจอกับตัวเอง เข้าใจทุกๆ อย่างหมดสิ้นเลยครับ มันเป็นความรู้สึกที่ทรมานและเจ็บมา

คนที่พยายามเข้มแข็ง ทั้งที่ยังอ่อนแอ มักจะได้แผลใหญ่กว่าเดิม ! เพราะมันก็แค่ การหลอกตัวเองไปวันๆ ว่า ฉันไม่เจ็บ ฉันทนได้ ฉันเก่ง ฉันไม่แคร์ ฉันไม่ได้แพ้ ฉันอยู่ได้ ..............................

ตามหัวข้อครับผมอยากสอบถามว่าควรหาต่อไปหรือพอแค่นี้ดีครับ ปล.ผมรักตัวเองมีอาชีพมั่นคงไม่ได้รวยมากและรักสุขภาพ

ไม่รู้มีใครเป็นเหมือนเราบ้างไหมคะ เมื่อก่อนเป็นคนรู้สึกเก่งมาก ดีใจก็ดีใจสุด เสียใจก็ร้องไห้หนัก แต่พักหลังๆ เวลามีเรื่องอะไรเข้ามา เรากลับนิ่งขึ้น เย็นขึ้น ไม่ร้อง ไม่โวย ไม่ฟูมฟายเหมือนเดิม ตอนแรก

เลิกกับแฟนเก่าที่คบกันมา 12 ปี มาได้เกือบปีแล้วค่ะ แต่ยังจมอยู่กับอดีตตลอด ภาพเขาคอยหลอนหลอน ยังคิดถึงเรื่องเก่าวนไปวนมา แต่ต่างจากเขาที่มีคนใหม่ ไปเที่ยว มีความสุข ซึ่งตอนอยู่กับเราเขาไม่เคยพาไปแบบนี

อยากระบายอะไรหลายๆ อย่าง แต่ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน อยากเลิกทั้งๆ ที่ในใจยังรัก แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ เพราะเค้ามีครอบครัวไปแล้ว นอนร้องไห้เกือบทุกคืนแต่ไม่มีใครรู้ ต่อหน้าทุกคนต้องทำตัวเข้มแข็ง เหมือนไม่รู

ปกติเวลาอกหักจะไม่ร้องไห้ เจ็บนะ เจ็บจนร้องไม่ออก พอไม่ร้องแล้วรู้สึกอึดอัด ใครมีเพลงไหนแนะนำบ้างครับ

ปกติครอบครัวของหนูเป็นครอบครัวที่รักกันมาก หนูรักพ่อมาก ๆ จนรู้สึกว่ารักมากกว่าแม่ด้วยซ้ำ เพราะพ่อชอบตามใจและมักจะใจดีกับหนูเสมอ จนวันหนึ่ง… วันทีหนูรู้ว่าพ่อมีชู้ ทุกอย่างเหมือนพังทลายลงตรงหน้