ก่อนอื่นเราเป็นสมาชิกหน้าใหม่อ่ะน่ะ ชอบอ่านเรื่องในพันธิปมากกกกกก จนบางทีก็อยากจะลองเล่นกับเขาดูมั่ง(เอิ่มแล้วจะอารัมพบทเพื่อ?)
เล่าชีวิตนิดส์หนึ่ง...เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งแหล่ะ ชีวิตวันๆ ก็ไม่มีไรมาก เป็นเด็กออกเด็กเรียนหน่อย ชีวิตวันๆก็สนแต่หนังสือกับโลกของตัวเองเบื่อก็วาดรูป ฟังเพลงบ้างบางครั้ง มีแต่งนิยายบ้างแต่ก็ไม่เคยจบสักเรื่องเลย5555
ชีวิตเราเป็นอะไรที่ค่อนข้างเพ้อๆนิดหนึ่ง อารมณ์แบบคนมองโลกสวย
เชื่อไหมว่าทั้งชีวิตนี้เรายังไม่เคยมีแฟนเลย5555 ชีวิตคนโสด20กว่าปี ให้ตายเถอะโรบินนนนน0.0
แต่เราก็ชิวๆน่ะ ด้วยความที่ไม่มีแฟนเพื่อนหลายคนคิดเลยว่าเราชอบผู้หญิงอ่ะแบบเลสไรงี้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้มันคิดได้ยังไง เราไม่รู้ว่าโลกนี้มีคนคิดแบบเราหรือเปล่า จุดๆหนึ่งเราก็ไม่อยากมีแฟนอ่ะ คิดว่าไม่อยากอกหัก หรือต้องเจ็บกับความรักไรงี้ เราว่าเรามีพ่อแม่ เพื่อน คือเราคิดว่าได้รับความรักจากคนรอบตัวมาเพียงพอสำหรับเราแล้วเลยไม่อยากจะรับใครคนนั้นเข้ามา และส่วนหนึ่งก็กลัวว่า เข้ามาแล้ว วันหนึ่งเขาจะหายไป เราจึงไม่เคยเปิดใจให้ใครเลย พอมีคนคุยหรือแสดงว่าชอบเรา เราก็จะเริ่มออกห่างจากเขา ไม่พูดด้วยไปเลย (เริ่มเข้าขั้นโรคจิตหล่ะ)
เพื่อนชอบว่าเราบ้าน่ะ เวลามีคนมาชอบแล้วเราบอกปฎิเสธ ไม่ใช่ว่าสวยเลือกได้ไรหรอก
แต่เราคิดว่าเราควรพูดความรู้สึกของเราออกไปตรงๆเลยต่างหาก เขาจะได้ไปชอบคนใหม่ และไม่เสียเวลาเขา
แต่อ่ะน่ะพอจุดๆหนึ่งเวลาคนที่เราชอบเขาทำเหมือนไม่สนใจเราบ้างก็รู้สึกนิดๆเหมือนกัน
บางทีก็รอโอกาส หวังว่าสักวันคงเจอใครสักคนที่เข้ามาในชีวิต แต่ถึงอย่างนั้นหกว่าไม่มีจริง เราก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรน่ะ เราเริ่มคิดว่าเราจะเป็นโสดก็ได้ ใช้ชีวิตแบบคนโสดไปเลยก็คงดี มีใครคิดแบบนี้เหมือนเราบ้างไหม
มีใครคิดจะโสดตลอดชีวิตไหม
เล่าชีวิตนิดส์หนึ่ง...เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งแหล่ะ ชีวิตวันๆ ก็ไม่มีไรมาก เป็นเด็กออกเด็กเรียนหน่อย ชีวิตวันๆก็สนแต่หนังสือกับโลกของตัวเองเบื่อก็วาดรูป ฟังเพลงบ้างบางครั้ง มีแต่งนิยายบ้างแต่ก็ไม่เคยจบสักเรื่องเลย5555
ชีวิตเราเป็นอะไรที่ค่อนข้างเพ้อๆนิดหนึ่ง อารมณ์แบบคนมองโลกสวย
เชื่อไหมว่าทั้งชีวิตนี้เรายังไม่เคยมีแฟนเลย5555 ชีวิตคนโสด20กว่าปี ให้ตายเถอะโรบินนนนน0.0
แต่เราก็ชิวๆน่ะ ด้วยความที่ไม่มีแฟนเพื่อนหลายคนคิดเลยว่าเราชอบผู้หญิงอ่ะแบบเลสไรงี้ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ เราไม่รู้ว่าโลกนี้มีคนคิดแบบเราหรือเปล่า จุดๆหนึ่งเราก็ไม่อยากมีแฟนอ่ะ คิดว่าไม่อยากอกหัก หรือต้องเจ็บกับความรักไรงี้ เราว่าเรามีพ่อแม่ เพื่อน คือเราคิดว่าได้รับความรักจากคนรอบตัวมาเพียงพอสำหรับเราแล้วเลยไม่อยากจะรับใครคนนั้นเข้ามา และส่วนหนึ่งก็กลัวว่า เข้ามาแล้ว วันหนึ่งเขาจะหายไป เราจึงไม่เคยเปิดใจให้ใครเลย พอมีคนคุยหรือแสดงว่าชอบเรา เราก็จะเริ่มออกห่างจากเขา ไม่พูดด้วยไปเลย (เริ่มเข้าขั้นโรคจิตหล่ะ)
เพื่อนชอบว่าเราบ้าน่ะ เวลามีคนมาชอบแล้วเราบอกปฎิเสธ ไม่ใช่ว่าสวยเลือกได้ไรหรอก แต่เราคิดว่าเราควรพูดความรู้สึกของเราออกไปตรงๆเลยต่างหาก เขาจะได้ไปชอบคนใหม่ และไม่เสียเวลาเขา
แต่อ่ะน่ะพอจุดๆหนึ่งเวลาคนที่เราชอบเขาทำเหมือนไม่สนใจเราบ้างก็รู้สึกนิดๆเหมือนกัน
บางทีก็รอโอกาส หวังว่าสักวันคงเจอใครสักคนที่เข้ามาในชีวิต แต่ถึงอย่างนั้นหกว่าไม่มีจริง เราก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรน่ะ เราเริ่มคิดว่าเราจะเป็นโสดก็ได้ ใช้ชีวิตแบบคนโสดไปเลยก็คงดี มีใครคิดแบบนี้เหมือนเราบ้างไหม