คือเราชอบสังเกตอยู่เสมอมักคิดเรื่องอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นแต่ละวัน
ชอบหาปัญหาแก้ไข ชอบสงสัยอยู่ตลอด
เรื่องก็คือ เราใจดี ชอบช่วยเหลือคนอื่น เสนอตัวไปช่วยบ้าง เขาให้ช่วยบ้าง
ก็ทำหมด ชอบยิ้มให้คนอื่นอยู่เสมอ
ทีนี้เรากับเพื่อนค่อนข้างสนิท เราช่วยเขาตลอด ทุกเรื่อง
แต่ทีเรื่องของเราเกิดบ้างทำไมไม่ช่วยเรา
คือไม่ได้ทำเพราะอยากให้ตอบแทนอะไรมากมาย
แต่นิดๆหน่อยๆด็ควรช่วยกันมิใช่หรือ ไม่ใช่หายไปเลย
แล้วพอเรากลับมาปกติ เขาก็จะมาดีด้วยอย่างเคยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เราก็มักจะให้อภัยซ้ำๆว่าไม่เป็นไรๆ มันคงไม่คิดมากเรื่องนี้ เป็นสิบๆครั้งที่คนๆนี้ทิ้งเราไป
เราควรจะทำยังไงดีคะ คือมันเสียความรู้สึกอยู่ตลอดๆ พอหายดีแล้วก็มาทำซ้ำอีก วนลูปไปเรื่อยๆ
ขอบคุณที่อ่านค่ะ สรุปแล้วเราควรทำไงดี
เพื่อนฉันเองที่มักไม่อยู่ตอนฉันต้องการ
ชอบหาปัญหาแก้ไข ชอบสงสัยอยู่ตลอด
เรื่องก็คือ เราใจดี ชอบช่วยเหลือคนอื่น เสนอตัวไปช่วยบ้าง เขาให้ช่วยบ้าง
ก็ทำหมด ชอบยิ้มให้คนอื่นอยู่เสมอ
ทีนี้เรากับเพื่อนค่อนข้างสนิท เราช่วยเขาตลอด ทุกเรื่อง
แต่ทีเรื่องของเราเกิดบ้างทำไมไม่ช่วยเรา
คือไม่ได้ทำเพราะอยากให้ตอบแทนอะไรมากมาย
แต่นิดๆหน่อยๆด็ควรช่วยกันมิใช่หรือ ไม่ใช่หายไปเลย
แล้วพอเรากลับมาปกติ เขาก็จะมาดีด้วยอย่างเคยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เราก็มักจะให้อภัยซ้ำๆว่าไม่เป็นไรๆ มันคงไม่คิดมากเรื่องนี้ เป็นสิบๆครั้งที่คนๆนี้ทิ้งเราไป
เราควรจะทำยังไงดีคะ คือมันเสียความรู้สึกอยู่ตลอดๆ พอหายดีแล้วก็มาทำซ้ำอีก วนลูปไปเรื่อยๆ
ขอบคุณที่อ่านค่ะ สรุปแล้วเราควรทำไงดี