ตัดใจหรือบอกดี(แอบรัก)

มีเรื่องอยากปรึกษา เริ่มเล่าเลยนะค่ะ  คือว่าเราแอบชอบเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งมานานแล้วสัก4ปีได้ตอนนั้นที่ชอบเขาแรกๆเราก้อพยายามแบบทักไปคุยเรื่องเรียนเรื่องรายงานไรงี้  เหมือนเรียนห้องเดียวกันช่วงนึง คนนั้นเป็นคนที่เฟรนด์ลี่มาก เขาคงเห็นเราเป็นแค่เพื่อน เรารู้ดีแต่เราคิดกับคนนั้นเกินเพื่อน หลังจากเรียนที่เดิมปีนึงเราก้อย้ายที่เรียนใหม่ แต่เราก้อมีไลนเขาอยุ่นะค่ะ. แอดจากไลนห้อง หลังจากย้ายที่เรียนเราก้อไม่ค่อยกล้าทักเขาเพราะไม่รุ้จะทักคุยเรื่องอะไร แต่ถ้าวันเกิดเขาเราจะส่งไปอวยพรทุกปีคือจำแม่นมาก แบบเขาก้อถามว่ารุ้ได้ไงอะ เราก้อโมเมไปว่าเราจำวันเกิดเพื่อนได้ทุกคน. แต่จิงๆคือในไลนห้องเคยมีคนบอกกันเราก้อจำมาถึงวันนี้เลย และพวกช่วงเทศกาลก้อจะส่งไปอวยพร แบบดีใจทุกทีที่ได้คุยค่ะ. พอผ่านมาสักพักหลังจากย้ายที่เรียนเราก็คิดอยู่หลายวันว่าเราควรจะส่งไปบอกเขาไหมว่าเรารู้สึกยังไงกับเขา ใจนึงก้อกล้าใจนึงก้อไม่กล้า แต่เรามั่นใจว่าเราชอบเขา เรารับข้อเสียเขาได้หมด เวลาอยุ่ใกล้แล้วมีความสุข ตอนเรียนที่เก่าได้คุยกับเขาบ่อยรุ้สึกอยากคุยไปเรื่อยๆคือมีความสุขอะค่ะ ตัดสินใจหลายวันจนวันนึงเราตัดสินใจว่าเราจะทักไปบอกความในใจ เขาไม่เคยทักเราก่อนนะ มีแต่เราทัก พอวันนั้นตัดสินใจและพิมข้อความใส่ช่องไลนเรียบร้อยแต่ยังไม่กดส่ง พิมบอกความในใจทุกอย่างกำลังจะกด (อยากจะบอกว่าบังเอิญมาก) เขาคนนั้นทักเรามาค่ะ ร้อยวันพันปีไม่เคยทัก อยุ่ดีๆทักมา เราก้อรีบลบข้อความที่พิมไปเมื้อกี้ออกค่ะ เขาทักมาว่าว่าสวัสดี เราก้อเลยตอบเขาไปว่า วิน(นามสมมุติ) เราเปลี่ยนที่เรียนแล้วนะคือตอนเราย้ายออกเราก้อไม่ได้บอกเขาค่ะ เขาก้อตอบกลับมาเปนไงบ้างถามสารทุกข์สุกดิบกัน ตั้งแต่วันนั้นเขาก้อทักไลนมาคุยกับเราตลอดค่ะ เราก้อเลยเปลี่ยนใจว่าเราจะไม่บอกเขาแล้วกลัวเขารุ้แล้วจะตีตัวออกห่างเรา เราก้อเลยคุยกับเขาปกติทุกวัน จนกระทั่งวันนึง เขาทักไลนเรามาค่ะ พรุ่งนี้ว่างไหม. ไปกินข้าวกัน เราก็ดีใจแบบก็ตอบไปว่าโอเคพอถึงวันนัด เราก้อไปรอเขาที่ห้างแห่งหนึ่ง เขามาช้าค่ะหลายชั่วโมงเราก้อรอๆ  และเขาก็ส่ง LINE มาบอกว่า แนน(นามสมมุติ) ขอเบอรหน่อย เราก้อให้เบอรไปเข้าก้อโทรมาอยุ่ไหนแล้ว. ถึงแล้วนะ. หลังจากนั้นก้อเจอกันและไปกินข้าวกัน ช่วงเวลานั้นมีความสุขมากกินข้าวเสดก้อไปเดินเล่นกินขนมหวานกัน. เราก้อมาคุยกันเรื่องต่างๆ เขาก้อเล่าเรื่องเขาครอบครัวเขาหนังที่ชอบ ช่วงเรียนเปนยังไง คือเล่าให้เราฟังหมดเลย เราก้อเล่าให้ฟังพอช่วงเยนก้อแยกย้ายกันกลับ เรา ก็เลยโทรไปปรึกษาเพื่อนเรื่องวินคือเรื่องวินเราเล่าให้เพื่อนสนิทฟังหมดเพราะเราแอบชอบ ปรึกษากันไปมาเพื่อนก็บอกว่าเหมือนวินจะชอบแกเลยถ้าไม่ได้คิดอะไรจะชวนไปกินข้าวทำไมจะเล่าเรื่องตัวเองให้ฟังทำไมจะเล่าเรื่องครอบครัวให้ฟังทำไมคือในใจลึกลึกเราก็หวังอยากให้วินชอบเราแต่เราก็ไม่มั่นใจเราลังเลว่าทำไมวินต้องอยู่ดีดีมาชวนเราไปโน้นไปนี่ หลังจากวันนั้นเราก็คุย LINE กับวินมาตลอดและวินก็ชวนเราไปกินข้าวอีกครั้งหนึ่งคราวนี้ไปกินวันที่เรามีเรียนก็เลยเจอกับวินช่วงบ่ายบ่ายวันนั้นก็ปกติดีแล้วก็ต่างคนต่างแยกย้ายกลับ แต่ช่วงที่กินข้าววินมองหน้าเราแบบจ้องเลยแล้วก็พูดว่า แนน หน้าใสขึ้นนะเนี่ยอยากบอกว่าตอนที่วินจ้องหน้าเราเขินมาก แล้วมีครั้งหนึ่งเราก็ไปกินข้าวกับวินเหมือนเดิมแต่คราวนี้มีรุ่นพี่ของวินมาด้วยสองคนเราก็สังเกตตอนเดินวินจะไปเดินกับรุ่นพี่สองคนทิ้งเราเดินอยู่ข้างหลังคนเดียว เราก็ไม่ได้อะไรแล้วหลังจากวันนั้นก็คุยกันเหมือนเดิมทาง LINE พอถึงช่วงต้นปีเราก็ทักไปอวยพรปีใหม่เค้าเราเขียนยาวมาก แต่เค้าตอบมาสั้นสั้นเราคิดในใจว่าเหมือนเค้าไม่ค่อยอยากจะคุยกับเราเราเลยลองไม่ทักไปดูแต่หลังจากวันนั้นเค้าก็หายไปเลยไม่ทักเรามาอีกเราเสียใจมากตอนแรกเราจะตัดใจแต่นี่ก็เกือบสามปีแล้วที่เราไม่ได้คุยกับเขาแต่เห็นเค้าเปลี่ยนรูปโปรไฟล์อัพนู่นนี่ เหมือนเค้าให้ความหวังเราแล้วอยู่ดีดีเค้าก็หายไปเลยเราไม่ได้โกรธหรือเกลียดอะไรเค้าเลยแต่เรารักเค้ามากแต่จากครั้งนี้เราก็รู้แล้วว่าเค้าคงไม่ได้คิดอะไรกับเรา เราเลยพยายามจะตัดใจ แต่นี่ก็เกือบสามปีแล้วอย่างที่บอกเรายังลืมเขาไม่ลงเรายังคิดถึงเขาเราอยากคุยกับเขาแต่ตอนนี้ก็ไม่ได้คุยกันอยู่แล้วเราเลยคิดว่าเราควรจะบอกความจริงเค้าไหมว่าเราคิดยังไงกับเขา แค่บอกให้เค้ารู้เพราะเราอึดอัดมากถึงเค้าจะไม่คิดอะไรกับเราก็เถอะเลยอยากถามเพื่อนเพื่อนว่าเราควรจะบอกเค้าดีไหมอีกอย่างเราเป็นผู้หญิง มันจะดูน่าเกลียดมากไหมถ้าบอกความรู้สึกของตัวเองกับคนคนนั้นแต่เราอยากให้เขารับรู้แต่เราก็เตรียมใจไว้แล้วว่าเค้าอาจจะบล็อก LINE เราทิ้งเลยก็ได้ถ้าเราพูดไป เราควรจะบอกไหมหรือควรจะตัดใจไปเลย