** มีพี่คนหนี่งค่ะ รู้จักกันมา 5 ปีแล้ว **
ย้อนกลับไปตอนแรกที่เจอกันแกเข้ามาขอเบอแต่เราไม่ให้ เพราะเราอายรุ่นพี่ที่รู้จักกัน แต่ต่อมาเราก้อเริ่มชอบแกเข้าแล้ว พอจู่ๆดันร็มาแกมีแฟนแล้ว เอ้ากินแห้วเลยทีนี้เรา แต่บางทีก้อคุยกันน่ะค่ะในสถานะไหนก้อไม่รู้ แฟนชู้กิ๊ก หรือพี่น้อง แต่วันเวลาผ่านไปแกเรียนจบปวส.2 ส่วนเราก้อจบปวช.3 พอดีเลยไม่เจอกันมาเป็นปี เราก้อไม่ได้โทหาเพราะเกรงใจแฟนของแก ตอนนั้นความรู้สึกเราก้อไม่ได้คิดอะไรกับแกแล้ว จนกระทั้งช่วงเดือนกว่าๆ ที่ผ่านบังเอิญเราเจอเฟสบุ๊คของแก เราก้อเลยส่งคำขอแกไปเป็นเพื่อน แล้วแกก้อตอบรับคำขอของเรา เราก้อไม่ได้อะไรเอาไว้เป็นเพื่อนเฉยๆ ในฐานะคนรู้จัก แต่แกดันทักแชทมาเราถึงกับอึ้งเลย ไม่คิดว่าแกจะทักมา เลยได้รู้ว่าช่วงที่ผ่านมาแกไปเป็นทหารอยู่ที่ยะลา แล้วจากวันนั้นมาเราก้อคุยกันเรื่อยๆ เริ่มจากสัปดาห์ละครั้ง มาเป็นบ่อยขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ความรู้สึกของเราที่มีต่อแกเริ่มกับมาอีกครั้ง แต่ในใจก้อนึกตลอดว่ามันเป็นไปไม่ได้เพราะแกก้อมีแฟนอยู่แล้ว แล้วอีกอย่างก้อกลัวบาปกรรม ที่คุยกับแฟนคนอื่น แกเริ่มจะชวนเราไปเที่ยวไปทำนู้นทำนี่ แต่เราจะซวยตรงที่ถ้าแกไปรับเราที่โรงเรียนแฟนแกก้อจะเห็น เพราะแฟนแกทำงานใกล้กับโรงเรียนที่เราเรียนอยู่ บางทีเราก้ออยากจะไปแต่ใจนึงก้อกลัวแฟนแกจะรู้เรื่องเข้า แล้วก้อจะซวยกันทั้งสองคน แต่พอมาตอนนี้เราไม่อยากจะคุยกับแกแล้ว อยากจะตัดใจจากแก แต่เราต้องพยายามใช่ไหมค่ะ อีกอย่างก้อสงสารแฟนแกด้วยย เราควรทำอย่างไรกับความรักครั้งนี้ดีค่ะ
ความรัก มันคือความรักก
ย้อนกลับไปตอนแรกที่เจอกันแกเข้ามาขอเบอแต่เราไม่ให้ เพราะเราอายรุ่นพี่ที่รู้จักกัน แต่ต่อมาเราก้อเริ่มชอบแกเข้าแล้ว พอจู่ๆดันร็มาแกมีแฟนแล้ว เอ้ากินแห้วเลยทีนี้เรา แต่บางทีก้อคุยกันน่ะค่ะในสถานะไหนก้อไม่รู้ แฟนชู้กิ๊ก หรือพี่น้อง แต่วันเวลาผ่านไปแกเรียนจบปวส.2 ส่วนเราก้อจบปวช.3 พอดีเลยไม่เจอกันมาเป็นปี เราก้อไม่ได้โทหาเพราะเกรงใจแฟนของแก ตอนนั้นความรู้สึกเราก้อไม่ได้คิดอะไรกับแกแล้ว จนกระทั้งช่วงเดือนกว่าๆ ที่ผ่านบังเอิญเราเจอเฟสบุ๊คของแก เราก้อเลยส่งคำขอแกไปเป็นเพื่อน แล้วแกก้อตอบรับคำขอของเรา เราก้อไม่ได้อะไรเอาไว้เป็นเพื่อนเฉยๆ ในฐานะคนรู้จัก แต่แกดันทักแชทมาเราถึงกับอึ้งเลย ไม่คิดว่าแกจะทักมา เลยได้รู้ว่าช่วงที่ผ่านมาแกไปเป็นทหารอยู่ที่ยะลา แล้วจากวันนั้นมาเราก้อคุยกันเรื่อยๆ เริ่มจากสัปดาห์ละครั้ง มาเป็นบ่อยขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ความรู้สึกของเราที่มีต่อแกเริ่มกับมาอีกครั้ง แต่ในใจก้อนึกตลอดว่ามันเป็นไปไม่ได้เพราะแกก้อมีแฟนอยู่แล้ว แล้วอีกอย่างก้อกลัวบาปกรรม ที่คุยกับแฟนคนอื่น แกเริ่มจะชวนเราไปเที่ยวไปทำนู้นทำนี่ แต่เราจะซวยตรงที่ถ้าแกไปรับเราที่โรงเรียนแฟนแกก้อจะเห็น เพราะแฟนแกทำงานใกล้กับโรงเรียนที่เราเรียนอยู่ บางทีเราก้ออยากจะไปแต่ใจนึงก้อกลัวแฟนแกจะรู้เรื่องเข้า แล้วก้อจะซวยกันทั้งสองคน แต่พอมาตอนนี้เราไม่อยากจะคุยกับแกแล้ว อยากจะตัดใจจากแก แต่เราต้องพยายามใช่ไหมค่ะ อีกอย่างก้อสงสารแฟนแกด้วยย เราควรทำอย่างไรกับความรักครั้งนี้ดีค่ะ