คือว่าจขกท.นั้นบ้านอยู่ตจว.สมัยเรียนมัธยมเมื่อ 3-4 ปีที่แล้วเรียนรร.ในตัวเมืองก็ต้องนั่งรถประจำทางไปเรียน ตจว.ส่วนใหญ่นั้นก็จะเป็นรถสองแถวซะส่วนใหญ่ สมัยนั้นจขกท.ชอบยืนโหนราวเพราะว่าไม่ค่อยได้นั่งเลย 5555 ผู้หญิงนร.รุ่นๆ เดียวกันกับจขกท.นั้นสมัยนั้นเวลาเจอป้าที่อายุสูงๆ หรือคุณยายก็จะลุกให้นั่งช่วยพยุงมั้ง จนตอนนี้จขกท.ได้เข้าไปเรียนมหา'ลัยในกทม.ตอนกลับมาบ้านก็นั่งรถสองแถวกลับเหมือนเดิม เหตุการณ์ที่ได้เจอคือ วันนั้นจขกท.กลับบ้านในช่วงวันธรรมดา(เพราะว่าตอนนี้ปิดเทอมมหา'ลัยกะมัธยมมันจะไม่ตรงกัน)ช่วงเวลาเลิกเรียนประมาณ 4-5 โมง เจอกลุ่มนร.หญิงม.ปลายล้วนเลยนั่งเต็มรถสองแถวทั้งสองฝั่ง จขกท.ก็ไม่ได้ติดใจไรก็ชอบยืนอยู่แล้วที่นี้ได้มีป้าคนนึงอายุประมาณ 50 ปลายๆ ขึ้นมาถือของขึ้นมาด้วยจขกท.ก็ช่วยถือของมือนึงอีกมือจับราวไว้ ที่นี้พวกนร.กลับนิ่งเฉยไม่มีใครลุกให้ป้าเค้านั่งเลยจนจขกท.ทนไม่ไหวเลยบอกน้องที่อยู่ข้างหน้าบอกว่า"น้องลุกให้ป้าเค้านั่งได้ไหม"น้องคนนั้นก็นิ่งเฉยนั่งเขี่ยๆโทสับ จขกท.เลยเรียกอีกที "น้อง!" น้องคนนั้นก็เงยหน้ามามองผมผมกำลังจะพูดอีกที ป้าก็พูดสวนขึ้นมา"ไม่เป็นไรหรอกลูกป้าจะลงแล้วใกล้ถึงแล้วและขอบใจมากนะพ่อหนุ่ม" (ป้าน่ารักมาก) น้องคนนั้นพอได้ยินป้าที่พูดกะผมก็เลยก้มหน้าก้มตาเล่นโทสับต่อ นั้นและครับเจอเหตุการณ์อย่างงี้ จขกท.เลยงงมากว่าทำไมเดี๋ยวนี้ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วหรอ ถึงน้องจะไม่ใช่ผช.อกสามศอกก็เถอะน้องยังเป็นวัยรุ่น ร่างกายน้องยังแข็งแรงอยู่นะยืนหน่อยให้ไม่ได้หรอ? งงมาก🙄🙄
ปล.ที่เน้นนร.หญิงเพราะส่วนใหญ่นร.หญิงจะนั่งกันนร.ชายจะยืนไม่ค่อยได้นั่งกันหรอกครับ
ทำไมเด็กมัธยม(หญิง)สมัยนี้ส่วนหนึ่งถึงไม่ค่อยมีน้ำใจ ?
ปล.ที่เน้นนร.หญิงเพราะส่วนใหญ่นร.หญิงจะนั่งกันนร.ชายจะยืนไม่ค่อยได้นั่งกันหรอกครับ