เหตุเกิด บนรถเมล์

เล่าเลยนะคะ ขอแทนตัวเองว่าเรานะคะ เราเลิกงานสองทุ่มก็มายืนรอรถเมล์ค่ะ สักพักรถเมล์ก็มาค่ะ รถเมล์ฟรีด้วยค่ะ วิ่งสิคะรออะไร ไม่มีที่นั่งค่ะเลยต้องยืนแถวขวาของรถเมล์โดยมือจับเหล็กด้านบนของเบาะ ข้างหน้าของลุงคนนึง ในลักษณะที่มือจับที่เบาะ ส่วนตัวยืนตรงกับลุงคนนึงที่นั่งอยู่(พอมองภาพออกนะคะ)ข้างๆเป็นป้าคนนึงยืนถือถุงผักอยู่ จับที่เบาะของลุงอยู่ พอถึงป้ายรถเมล์ คนก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เราเลยต้องขยับ เพื่อให้พี่อิกคนที่ขึ้นมา มีที่จับ และก็เห็นว่าลุงที่นั่งอยู่ก้มเก็บของที่วางอยู่บนพื้นใกล้ๆเท้าเรา เราเลยรูว่าแกกำลังจะลง เลยเบี่ยงตัวให้แกออก โดยเปลี่ยนมือมาจับทีเบาะของลุงก็คือจับที่เดียวกันกับป้าข้างๆ มีประโยคนึงลอยขึ้นมาเตะหูเราว่า "กลัวแต่จะไม่ได้นั่ง" เราได้ยินไม่ค่อยชัด นึกว่าป้าถามอะไรเรา รึเปล่า เราก็เลยถามป้าไปว่า "อะไรนะคะป้า" ป้าเเกนิ่งสักพัก แล้วทำน่าไม่พอใจ ตอบมาว่า "กลัวแต่จะไม่ได้นั่ง" ทีนี้ได้ยินชัดเลยจ้า ปรี๊ดเลยจ้าทีนี้ บทสนทนาเรากับป้า
เรา   เปล่าค่ะป้า หนูแค่ขยับให้พี่เขาให้มีที่จับ ไม่ได้กลัวว่าจะไม่ได้นั่ง
ป้า   แหม ก็เอามือมากั้นไว้ขนาดนั้น
เรา   ลุงเขาจะลงด้วยค่ะ หนูต้องเบี่ยงตัวมาสิคะ แล้วป้าจะให้นู๋ทำไง ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะว่าจะไม่ได้นั่ง ให้นั่งยุแล้ว ไม่แย่ง
ป้า   เหอะนั่งไปเถอะ
ในขณะที่ทะเลาะกัน เสียงดังมาก ทุกคนมองมาที่เรากับป้ากันทั้งรถ เราก็หันไปมองลุงที่กำลังจะลงรออยู่น่าประตู แล้วลุงก็มองเรา แล้วก็ยิ้มแบบเพลี่ยๆ ปรมาณว่า ป้าแกจะอะไรขนาดนั้น แล้วสุดท้ายป้าก็นั่งได้อย่างสบายใจ เราเองนะขึ้นรถเมล์ ทุกครั้งก็ไม่เคยจะแล้งน้ำใจให้กับ เด็ก คนชรา สตรีมีครรภ์เลยลุกให้นั่งตลอด เจอแบบนี้โคตรเซ็งค่ะ ถ้าเหตุการณ์แบบนี้กัเพื่อนๆในพันทิป จะทำยังไงบ้างคะ