ผมสงสัยความรู้สึกตัวเองนะครับ ปกติเป็นคนชอบอยู่คนเดียว ทำอะไรคนเดียว ใช้ชีวิตแบบนี้มาหลายปี รู้สึกสบายใจมากๆ
เพราะไม่ชอบรอใคร ไม่ชอบแบ่งปันใคร ไม่ชอบเรื่องวุ่นวายเรื่องที่ตัวเองไม่ได้สนใจ จนเวลาล่วงเลยมาหลายปี
อยู่ๆ วันหนึ่งก็รู้สึกอยากมีคู่ขึ้นมา อยากแชร์เรื่องราวในชีวิตกับใครสักคน อยากมีคนคอยให้กำลังใจ คนที่เราพูดคุยได้ทุกเรื่อง อยากมีคนกอดเราและเรากอดเขา มันรู้สึกเหงาๆ ยังไงไม่รู้ ตอนนี้เลยหาช่องทางในการรู้จักคนใหม่ๆ มากขึ้น ส่วนใหญ่ก็จากแอฟและโซเชียลต่างๆ จากที่ไม่เคยสนใจใครเลย ต้องมาทักคนที่เราไม่รู้จักมาก่อน มานั่งรอข้อความตอบกลับ รู้สึกดีใจเวลาใครเข้ามาคุยด้วย และรู้สึกเสียใจในยามที่ไม่มีใครสนใจ
ตอนนี้เหมือนความทุกข์ความสุขมันขึ้นอยู่กับคนอื่นตลอด คือผมไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย ทำไมเราจะทุกข์จะสุขต้องรอคนอื่นด้วย รู้สึกมันเสียเวลา
แต่ก็หยุดไม่ได้ ยังสงสัยเลยครับถ้ามีแฟนจริงๆ นานไปจะรำคาญเขามั้ย จะเบื่อข้อเสียของเขามั้ย ใครเคยเป็นบ้างครับ แล้วแก้ยังไง
ทำไมคนเราต้องอยากมีคู่ครับ
เพราะไม่ชอบรอใคร ไม่ชอบแบ่งปันใคร ไม่ชอบเรื่องวุ่นวายเรื่องที่ตัวเองไม่ได้สนใจ จนเวลาล่วงเลยมาหลายปี
อยู่ๆ วันหนึ่งก็รู้สึกอยากมีคู่ขึ้นมา อยากแชร์เรื่องราวในชีวิตกับใครสักคน อยากมีคนคอยให้กำลังใจ คนที่เราพูดคุยได้ทุกเรื่อง อยากมีคนกอดเราและเรากอดเขา มันรู้สึกเหงาๆ ยังไงไม่รู้ ตอนนี้เลยหาช่องทางในการรู้จักคนใหม่ๆ มากขึ้น ส่วนใหญ่ก็จากแอฟและโซเชียลต่างๆ จากที่ไม่เคยสนใจใครเลย ต้องมาทักคนที่เราไม่รู้จักมาก่อน มานั่งรอข้อความตอบกลับ รู้สึกดีใจเวลาใครเข้ามาคุยด้วย และรู้สึกเสียใจในยามที่ไม่มีใครสนใจ
ตอนนี้เหมือนความทุกข์ความสุขมันขึ้นอยู่กับคนอื่นตลอด คือผมไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย ทำไมเราจะทุกข์จะสุขต้องรอคนอื่นด้วย รู้สึกมันเสียเวลา
แต่ก็หยุดไม่ได้ ยังสงสัยเลยครับถ้ามีแฟนจริงๆ นานไปจะรำคาญเขามั้ย จะเบื่อข้อเสียของเขามั้ย ใครเคยเป็นบ้างครับ แล้วแก้ยังไง