[CR] ***ภูสอยดาว ทำไมสอยดาวไม่ได้สักดวง (Phu Soi Daow)***

-----------------------------------------------

การเดินทางไปภูสอยดาวในครั้งนี้เราเลือกเดินทางโดยรถส่วนตัว ออกจากกรุงเทพเวลาประมาณ 5 ทุ่ม ขับไปเรื่อยๆไม่ได้รีบอะไร
ถึงอุทยานประมาณ 8 โมงเช้า

เมื่อไปถึงอุทยานก็ไปจัดการลงทะเบียน ชั่งน้ำหนักสำภาระที่จุดบริการเนื่องจากเราเดินทางกันในวันหยุดคนเลยเยอะมากๆกว่าจะเสร็จธุระตรงนั้นก็10 โมงเช้าเเล้ว หลังจากจัดการสัมภาระเรียบร้อย แน่นอนว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้องไม่อย่างนั้นเป็นลมก่อนเห็นดาวแน่ๆ
หลังจากอิ่มกันเเล้วก็ไปขึ้นรถหน้าจุดลงทะเบียนเพื่อจะเดินเท้าเข้าป่า...

ลงจากรถปุ๊บเราจะเจอกัยน้ำตกภูสวยดาวซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่รอทักทายนักท่องเที่ยวทุกคน



จากนั้นก็เดินเลยจ้าเดินไปตามทางเริ่มจากรับน้องด้วยทางเดินสบายๆ ไปถึงขึ้นโหดๆ


เวลาเราเดินกันในป่าก็จะเจอนักท่องเที่ยวด้วยกันนั่งพักเหนื่อยกันบ้างบางครั้งก็เจอสัวต์โลกผู้น่ารักเหมือนไส้เดือนที่นี้ตัวใหญ่มากหรือ บางครั้งก็เจอคุณลุงคุณป้าลูกหาบที่ขนสัมภาระของพวกเราขึ้นไป ยังงงเลยว่าทำไมเขาถึงแข็งเเรงขนาดนั้น


เดินไปจนถึงเนินเเรก เนินส่งญาติเล่นเอาสะหอบกินเลยทีเดียว นี้แค่เนินแรก
ก่อนหน้าที่จะมา เพื่อนบอกให้เอาขนมไปด้วยมันช่วยได้มาก แล้วมันก็ช่วยจริงๆนะ มันโคตรเพิ่มพลังเลย


หลังจากหยุดพักก็เดินต่อ เนินต่อไปชื่อเนินปราบเซียนทางเดินระหว่างส่งญาติถึงปราบเซียนกินเเรงไปพอสมควรพอถึงเนินปราบเซียนเราเลยเจอเพื่อนร่วมทางนั่งพักเต็มไปหมด คุณลุงลูกหาบก็เอาผลไม้ป่าชื่ออะไรจำไม่ได้แล้ว ให้ลองทานแกบอกว่ามันช่วยให้หายเหนื่อย หายเมื่อย ลองหน่อยละกันมันเปรี้ยวๆลูกสีดำจะอร่อยหน่อย



หลังจากพักกันให้หายเหนื่อยก็นเดินกันต่อจากเนินปราบเซียนจุดหมายต่อไปคือเนินเสือโคร่ง ซึ่งระยะทางที่ลำบากกว่าเดิมก็ทำให้เดินไปแปปๆนั่งพักเดินไปพักไป ตอนพักก็ถามป้าเขาว่าจะถึงยังป้าตอบแบบหัวเราะใกล้ถึงครึ่งทางแล้วคำตอบที่ได้นี้ใจสลายเลยหัวเราะทั้งน้ำตานี้นึกว่าจะถึงยอดโถ่ว...
ระหว่างทางเริ่มจะเห็นเมฆกับยอดเขาบ้างแล้ว ปลอบใจเบาๆ





หลังจากฟังคำตอบป้าไปเเล้วเราก็เดินๆพักๆบ่นไปบ้างระหว่างทางจนถึงเนินเสือโคร่ง พอมาถึงเนินนี้ก็นั่งพักอีกนั่งพักยาวๆไปพร้อมกับกินขนมเพิ่มพลัง พอเราจะเดินต่อเห็นเด็กที่เป็นลูกหาบวัยจิ๋วถึงกับอายน้องเขาถือกันเยอะจริงๆนะ5555




หลังจากเนินเสือโคร่งก็จะเป็นเนินป่าก่อ แล้วหลังจากนั้นก็จะเป็นเนินสุดท้ายที่ทำเอาคนเดินเหงื่อตกกันเลยก็คือเนินมรณะ แค่ชื่อก็ทำเอาหมดเเรงเเล้ว
เนินมรณะจะเป็นเนินสุดท้ายหลังจากนั้นเราก็เดินขึ้นยาวไปจุดกางเต้นได้เลย




ตั้งแต่เดินขึ้นมาใช้เวลาเกือบ 7 ชั่วโมงก็มาถึงลานสนซึ่งจะเป็นจุดกางเต้นและที่นอนสำหรับเราคืนนี้ ตอนขึ้นมาถึงเห็นวิวแล้วสวยมากมาก คุ้มกับการเดินมาทั้งวันจริงๆ



วันนั้นเดินขึ้นมาถึงก็ใกล้มืดละบวกกับคนเยอะอีกเลยต้องไปกางเต้นข้างหลังนู้น ถังน้ำก็หมดเลยซักแห้งเลยจ้ะ หลังจากนั้นก็ทำกับข้าวกิน หิวมากๆกินดิบๆได้คงกิน วันนั้นเราสามคนย่างเบอเกอร์ เบคอนกินกันคะ สัมผัสได้ถึงรสชาติเนื้อ ปิดท้ายล้างปากด้วยมาชเมลโล่เข้ากับบรรยากาศสุดๆ


ตอนที่ทำอาหารกินกันมองดูบนท้องฟ้าดาวสวยมาก สวยมากๆยอมรับเลยไม่เคยเห็นดาวชัดและเยอะขนาดนี้มาก่อน ความคิดตอนนั้นออกมาดูดาวถ่ายดาวตอนตีสามคงสวยน่าดู ปรากฏว่าหลับค่ะหลับยาวไปเลยตื่นมาอีกที ทำไมตีสามแล้วสว่างจัง ให้ตายตื่นมาเกือบ7 โมงจะไปเห็นดาวกับอะไรละทีนี้ เสียดายมากๆ แต่ไม่เป็นไรค่อยกลับมาแก้ตัวใหม่
หลังจากนั้นเราก็เก็บของค่ะเก็บเต็นท์เก็บขยะให้เรียบร้อยทำธุระส่วนตัวเเล้วเตรียมตัวลงเขา ทางกลับก็จะเเวะน้ำตกไปถ่ายรูปน้ำตกสายทิพย์และถ่ายรูปกันระหว่างทางกลับ







หลังจากนั้นก็เดินลงเขากลับกันคะ ตอนขึ้นมานี้เกือบ7ชั่วโมง ตอนขาลงเดินกัน 3 ชั่วโมงตอนกำลังลงมาก็คิดนะคะว่าถ้ากระโดดลงไปเลยจะถึงเร็วกว่ารึป่าว5555

จบละค่ะทริปภูสอยดาว2 วัน 1 คืน ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ ^^
*ครั้งนี้ยอดภูสอยดาวไม่เปิดให้ขึ้นไปนะคะ
*ขนมที่นำขึ้นไปทานระหว่างทานไม่ทิ้งเปลือกทิ้งซองไว้ดีกว่าเนอะเอาอะไรขึ้นไปก็เอากลับให้หมดเพื่อความสวยงามของธรรมชาติ