คือเราแอบชอบเพื่อนคนนึงมา5ปีแล้ว ขอเรียกเค้าว่าเอล่ะกันนะคะ คือเอย้ายมาเรียนที่ รร.เดียวกับเราตอนกลางเทอม เอก็เป็นคนร่าเริงนะคะ อัธยาศัยดี
นิสัยก็จัดว่าดี ตอนแรกเราไม่รู้จักกันเลย แต่อาจารย์ที่เดินมาส่งเอที่ห้องแนะนำให้รู้จักคะ เอนั่งอยู่ด้านน่าเรา เวลาเรียนเอก็จะชอบหันมาคุยด้วยตลอด
แต่ตอนนั้นเรายังไม่ได้ชอบนะคะ เราก็รู้สึกเฉยๆ แต่พอผ่านไปประมาณ2เดือนทุกคนในห้องก็เริ่มสนิทกันมากขึ้น รวมถึงเอที่เป็นเด็กใหม่ด้วยคะ ในห้องมีผู้ชายอยู่แค่6คนคะ555555 เอสนิทกับทุกๆคนเลย แต่ผู้หญิงที่สนิทที่สุดคือเรา เราไม่ได้หลงตัวเองนะคะ แต่เอสนิทกับเราจริงๆ เวลาแบ่งกลุ่มเอจะเลือกมาอยู่กับเราตลอดเลย เอเป็นคนวาดรูปสวยมาก เอจะชอบมานั่งวาดรูปให้ดูคะ บ้างครั้งก็วาดให้เราก็มี เอชอบเล่าเรื่องเก่าๆเกี่ยวกับตัวเอให้ฟัง รร.พาไปทัศนศึกษาเอก็ไปขอเลอร์เราจากเพื่อนแล้วก็ส่งข้อความกวนประสาทมา โทรมาแกล้งแล้วก็เอาไปล้อที่รร. เอเป็นคนที่ชอบแกล้งคะ เอชอบมาจับแขนบ้าง จับพุงบ้าง5555 คงเพราะเราออกจะอวบๆด้วย เอชอบวาดรูปเลยมีรุ่นน้องมาขอให้วาดให้บ่อยๆ เพราะเราชอบเอด้วยเลยมักจะนอยใส่เอ555 แต่เอก็จะตามง้อตลอดนะคะ เอจะชอบพูดว่า"หึงหรอ" คำนี้พอเราได้ยินทีไรใจมันพองทุกทีเรยพอที่ รร. ของเรามีงาน เอก็จะคอยมาช่วยคะ เรายืนตำส้มตำแจกน้องๆอยู่ มีน้องคนนึงบอกว่าให้เราตำเร็วกว่านี้อีก หิวมากๆ เอก็ตะโกนไปว่า"แฟนพี่ก็เหนื่อยนะน้อง" เราไม่รู้หรอกคะว่าเค้าตั้งใจรึเปล่า แต่คนที่ได้ยินนี่ยิ้มจนหุบปากไม่ได้แล้ว เรากับเอก็เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ จนถึงวันจบการศึกษา เราก็บังเอิญได้เรียนต่อที่เดียวกันคะ แต่เป็นธรรมดาคะ พอได้เข้ามาสู่สังคมที่กว้างขึ้น ผู้คนที่ได้พบเจอก็มากขึ้น เราคุยกับเอน้อยลง แล้วสุดท้ายเอก็ไม่คุยกับเราอีกเลยคะ เดินผ่านก็ทำเมินเฉยเหมือนไม่รู้จัก แม้เราจะมองน่ากัน แต่ก็ไม่มีคำพูดหลุดจากปากใครเลย เอเปลี่ยนไปมากเลยคะ จากเอคนเดิมที่คอยปกป้อง คอยใส่ใจ คอยทำให้เรายิ้ม ตอนนี้กลายเป็นคนแปลกน่าไปเลย เราเลยอยากรู้ว่าเค้าเป็นอะไรกันแน่คะ แล้วตกลงเค้ารู้สึกยังใงกับเรา เรารอเอคนเดิมมา3ปีแล้วคะนับจากวันที่เอเปลี่ยนไป
ตกลงเขาคิดอย่างไรกันแน่
นิสัยก็จัดว่าดี ตอนแรกเราไม่รู้จักกันเลย แต่อาจารย์ที่เดินมาส่งเอที่ห้องแนะนำให้รู้จักคะ เอนั่งอยู่ด้านน่าเรา เวลาเรียนเอก็จะชอบหันมาคุยด้วยตลอด
แต่ตอนนั้นเรายังไม่ได้ชอบนะคะ เราก็รู้สึกเฉยๆ แต่พอผ่านไปประมาณ2เดือนทุกคนในห้องก็เริ่มสนิทกันมากขึ้น รวมถึงเอที่เป็นเด็กใหม่ด้วยคะ ในห้องมีผู้ชายอยู่แค่6คนคะ555555 เอสนิทกับทุกๆคนเลย แต่ผู้หญิงที่สนิทที่สุดคือเรา เราไม่ได้หลงตัวเองนะคะ แต่เอสนิทกับเราจริงๆ เวลาแบ่งกลุ่มเอจะเลือกมาอยู่กับเราตลอดเลย เอเป็นคนวาดรูปสวยมาก เอจะชอบมานั่งวาดรูปให้ดูคะ บ้างครั้งก็วาดให้เราก็มี เอชอบเล่าเรื่องเก่าๆเกี่ยวกับตัวเอให้ฟัง รร.พาไปทัศนศึกษาเอก็ไปขอเลอร์เราจากเพื่อนแล้วก็ส่งข้อความกวนประสาทมา โทรมาแกล้งแล้วก็เอาไปล้อที่รร. เอเป็นคนที่ชอบแกล้งคะ เอชอบมาจับแขนบ้าง จับพุงบ้าง5555 คงเพราะเราออกจะอวบๆด้วย เอชอบวาดรูปเลยมีรุ่นน้องมาขอให้วาดให้บ่อยๆ เพราะเราชอบเอด้วยเลยมักจะนอยใส่เอ555 แต่เอก็จะตามง้อตลอดนะคะ เอจะชอบพูดว่า"หึงหรอ" คำนี้พอเราได้ยินทีไรใจมันพองทุกทีเรยพอที่ รร. ของเรามีงาน เอก็จะคอยมาช่วยคะ เรายืนตำส้มตำแจกน้องๆอยู่ มีน้องคนนึงบอกว่าให้เราตำเร็วกว่านี้อีก หิวมากๆ เอก็ตะโกนไปว่า"แฟนพี่ก็เหนื่อยนะน้อง" เราไม่รู้หรอกคะว่าเค้าตั้งใจรึเปล่า แต่คนที่ได้ยินนี่ยิ้มจนหุบปากไม่ได้แล้ว เรากับเอก็เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ จนถึงวันจบการศึกษา เราก็บังเอิญได้เรียนต่อที่เดียวกันคะ แต่เป็นธรรมดาคะ พอได้เข้ามาสู่สังคมที่กว้างขึ้น ผู้คนที่ได้พบเจอก็มากขึ้น เราคุยกับเอน้อยลง แล้วสุดท้ายเอก็ไม่คุยกับเราอีกเลยคะ เดินผ่านก็ทำเมินเฉยเหมือนไม่รู้จัก แม้เราจะมองน่ากัน แต่ก็ไม่มีคำพูดหลุดจากปากใครเลย เอเปลี่ยนไปมากเลยคะ จากเอคนเดิมที่คอยปกป้อง คอยใส่ใจ คอยทำให้เรายิ้ม ตอนนี้กลายเป็นคนแปลกน่าไปเลย เราเลยอยากรู้ว่าเค้าเป็นอะไรกันแน่คะ แล้วตกลงเค้ารู้สึกยังใงกับเรา เรารอเอคนเดิมมา3ปีแล้วคะนับจากวันที่เอเปลี่ยนไป