แอบรักเค้ามากแต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง อึดอัดมากก

เรื่องมีอยู่ว่า ผมมาทำงานที่ใหม่ เป็นร้านอาหารเล็กๆ มีพนักงานอยู่ไม่กี่คน ร้านนี้เป็นที่ที่ทำให้ผมได้เจอกับเธอ ตอนแรกๆก็ไม่ได้คิดอะไร ก็แค่มาทำงานเหมือนคนอื่นๆ เธอคนนี้พักอยู่ที่ร้าน เราได้เจอกันทุกวัน ตามประสาเพื่อนร่วมงาน จากนั้นก็สนิทกันมากขึ้น เหมือนว่าเรารู้จักกันมานาน เธอเกิดปีเดียวกับผม ราศีเดียวกับผม อายุเท่ากัน ทำให้เราคุยกันรู้เรื่อง หลังจากที่ทำงานได้ไม่นาน ผมก็ได้มีโอกาศได้ใกล้ชิดเธอมากขึ้น เริ่มไปใหนมาใหนด้วยกัน เวลาที่ผมได้เดินกับเธอผมรู้สึกดีมาก เราไปร้องเพลงสรรเสิรญพระบารมีที่สนามหลวงกันสองคน เป็นวันแรกที่ผมได้อยู่กับเธอแค่เพียงสองคน วันนั้นแม้ผู้คนจะมากันเต็มไปหมด แต่สายตาผมกลับเห็นเธอเพียงคนเดียว ในช่วงเวลาที่ฝนตกเล็กน้อย เราได้อยู่ในร่มคันเดียวกัน ผมรู้สึกดีมาก แต่ก็เก็บความรู้สึกนั้นไว้ หลังจากที่ร้องเพลงเสร็จ เราก็เดินกลับ ระหว่างทางผมก็ได้ซื้อดอกไม้เพื่อที่จะไหว้พระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ ผมเอาดอกบัว และผมก็ถามเธอว่าเอาดอกไม้อะไร (มีดอกไม้หลายชนิด) เธอก็บอกคนขายว่าเอาดอกบัว คนขายก็พูดว่า เลือกเหมือนกันอะดีแล้วจะได้คู่กัน ผมรู้สึกดีมากผมอยากให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ จากนั้นผมก็กลับไปส่งเธอที่ร้าน วันต่อมา เมื่อเลิกร้าน เราก็ได้มีโอกาศนั่งกินข้าวด้วยกันที่ร้าน ที่เหลือแค่ผมกับเธอ ผมพยายามอยู่ตรงนั้นให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผมเริ่มไปใหนมาใหนกับเธอมากขึ้น แต่ผมก็ยังไม่รู้ว่าเธอคิดกับผมยังไง เธอเป็นผู้หญิงที่ยิ้มเก่ง คุยเก่ง เธอน่ารักมาก ถึงผมรู้จักเธอได้ไม่นาน แต่มันก็ไม่เร็วเกินไปที่ผมจะรู้ว่าผมรักเธอ ผมอยากไปทำงานทุกวัน ไม่อยากให้มีวันหยุด เพราะผมจะได้เจอเธอทุกวัน ผมไม่อยากให้ถึงเวลาเลิกงานเพราะผมอยากอยู่ใกล้ๆกับเธอ ผมไม่ได้กลัวการบอกรักเธอ แต่ผมกลัวการที่จะไม่ได้เจอเธออีก ผมควรจะทำยังไง ให้เป็นไปแบบนี้ แบบที่เราได้ใกล้ชิดกันสนิทสนมกัน หรือควรจะบอกเธอไปเลย ผมอึดอัดใจมากจริงๆ