พอดีผมเพิ่งเลิกกับแฟนเมื่อวานนี้เองครับ ด้วยเหตุผลที่ว่า พ่อกับแม่เธอไม่อยากให้มีแฟนอ่ะครับ
คือพ่อเธอเป็น ผอ. แม่เป็น ครู และพี่สาวเธอก็ได้งานดีดีทำ ก็เลยกลายเป็นว่า มาตรฐานเธอเลยสูงตามไปด้วย
พ่อแม่เธอห้ามมีแฟนเด็ดขาด ถ้ารู้คือให้เลิกเรียนสถานเดียว
*อันที่จริงเรื่องนี้ผมรู้หลังจากที่คบกันแล้วครับ เธอบอกผมว่า "นี่อุตส่าขัดคำสั่งพ่อแม่เลยนะเนี๊ย" ตอนนั้นผมก็ได้แค่ยิ้มให้เธอครับ พูดอะไรไม่ได้ จนกระทั่งวันนึง เธอเมาพอสมควร คราวนี้แหละครับ เธอทั้งร้องไห้ แล้วก็เอาแต่โทษตัวเอง ว่าตัวเองเป็นคนไม่ดี ไม่เคยทำให้พ่อแม่ภูมิใจ เรียนก็ไม่ได้ดั่งที่พ่อแม่หวัง พ่อแม่ห้ามมีแฟนก็ยังไม่ฟัง
วันนั้นผมทั้งปลอบเธอ ทั้งร้องไห้หนักมาก เพราะรู้สึกผิดแบบบอกไม่ถูก แต่ผมก็ถอนตัวไม่ได้ครับ (ก็คนมันรักไปแล้วนี่นา)
ผมคิดแค่ว่า ผมเข้ามาในชีวิตเธอแล้ว ต้องรักเธอให้มากที่สุด ต้องพิสูจน์ตัวเองให้พ่อแม่เธอเห็นให้ได้ ว่าเราสามารถดูแลลูกเขาได้
ผมเลยได้โทษตัวเอง ว่าทำไมต้องมาผิดที่ผิดเวลาขนาดนี้ ทั้งๆที่ผมกับเธอก็เข้ากันได้ดี
นิสัยก็ไปกันได้ ชอบอะไรคล้ายๆ กัน เป็นคนสนุกสนานด้วยกันทั้งคู่ ยิ้มด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน เศร้าด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน
แต่กลับไม่ได้คบกัน
วันที่เธอบอกเลิกผม เราได้คุยกันทางแชทครับ เพราะผมต้องทำงานอยู่ห้อง เลยไม่ได้ไปหาเธอ เธอก็เมาครับ เธอร้องไห้หนักมาก (ผมนี่หนักโครตๆ)
ตอนนั้นผมอาบน้ำเสร็จ แล้วเดินมาที่คอม แล้วก็มีแจ้งเตือนข้อความเข้า ผมเลยเปิดดู เป็นประโยคสั้นๆ (แต่ได้ในความเ-ี้ยๆ)
"เลิกกันเถอะ" ............ ผมพูดอะไรไม่ออก แล้วก็ตอบเธอไปว่า "ล้อเล่นหรอ ล้อเล่นแรงจัง 555+" (ทั้งๆ ที่รู้ว่าคือเรื่องจริง)
แล้วเธอก็บอกเหตุผลทุกอย่างของเธอมา ผมก็รับฟัง และเข้าใจดี เธอบันทึกเสียงมา แล้วบอกว่าอยากจะเจอ และอยากอธิบาย
ผมปฏิเสธเธอไป แล้วบอกว่า ผมเข้าใจดี ไม่ต้องอธิบายหรอก แล้วก็ไม่ต้องโทษตัวเองด้วย (วินาทีนั้น กำลังร้องไห้หนักมาก ใครจะกล้าไปเจอหน้าล่ะครับ อีกอย่างเธออยู่กับเพื่อนตั้งเยอะ) แต่สุดท้าย เธอก็ขอให้ผมกลับไปเป็นพี่น้องกันอย่างเก่า แน่นอนผมทำได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะทำได้กระทันหันนะครับ เรื่องแบบนี้ต้องใช้เวลา (นานมากแน่ๆ)
แล้วเพื่อนๆล่ะครับ เคยมีเหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้รึป่าว แล้วเพื่อนๆ ทำตัวยังไงกันบ้างครับ
ใครเคยเลิกกับแฟน เพราะครอบครัวแฟนไม่อยากให้คบกันบ้างครับ ?
คือพ่อเธอเป็น ผอ. แม่เป็น ครู และพี่สาวเธอก็ได้งานดีดีทำ ก็เลยกลายเป็นว่า มาตรฐานเธอเลยสูงตามไปด้วย
พ่อแม่เธอห้ามมีแฟนเด็ดขาด ถ้ารู้คือให้เลิกเรียนสถานเดียว
*อันที่จริงเรื่องนี้ผมรู้หลังจากที่คบกันแล้วครับ เธอบอกผมว่า "นี่อุตส่าขัดคำสั่งพ่อแม่เลยนะเนี๊ย" ตอนนั้นผมก็ได้แค่ยิ้มให้เธอครับ พูดอะไรไม่ได้ จนกระทั่งวันนึง เธอเมาพอสมควร คราวนี้แหละครับ เธอทั้งร้องไห้ แล้วก็เอาแต่โทษตัวเอง ว่าตัวเองเป็นคนไม่ดี ไม่เคยทำให้พ่อแม่ภูมิใจ เรียนก็ไม่ได้ดั่งที่พ่อแม่หวัง พ่อแม่ห้ามมีแฟนก็ยังไม่ฟัง
วันนั้นผมทั้งปลอบเธอ ทั้งร้องไห้หนักมาก เพราะรู้สึกผิดแบบบอกไม่ถูก แต่ผมก็ถอนตัวไม่ได้ครับ (ก็คนมันรักไปแล้วนี่นา)
ผมคิดแค่ว่า ผมเข้ามาในชีวิตเธอแล้ว ต้องรักเธอให้มากที่สุด ต้องพิสูจน์ตัวเองให้พ่อแม่เธอเห็นให้ได้ ว่าเราสามารถดูแลลูกเขาได้
ผมเลยได้โทษตัวเอง ว่าทำไมต้องมาผิดที่ผิดเวลาขนาดนี้ ทั้งๆที่ผมกับเธอก็เข้ากันได้ดี
นิสัยก็ไปกันได้ ชอบอะไรคล้ายๆ กัน เป็นคนสนุกสนานด้วยกันทั้งคู่ ยิ้มด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน เศร้าด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน
แต่กลับไม่ได้คบกัน
วันที่เธอบอกเลิกผม เราได้คุยกันทางแชทครับ เพราะผมต้องทำงานอยู่ห้อง เลยไม่ได้ไปหาเธอ เธอก็เมาครับ เธอร้องไห้หนักมาก (ผมนี่หนักโครตๆ)
ตอนนั้นผมอาบน้ำเสร็จ แล้วเดินมาที่คอม แล้วก็มีแจ้งเตือนข้อความเข้า ผมเลยเปิดดู เป็นประโยคสั้นๆ (แต่ได้ในความเ-ี้ยๆ)
"เลิกกันเถอะ" ............ ผมพูดอะไรไม่ออก แล้วก็ตอบเธอไปว่า "ล้อเล่นหรอ ล้อเล่นแรงจัง 555+" (ทั้งๆ ที่รู้ว่าคือเรื่องจริง)
แล้วเธอก็บอกเหตุผลทุกอย่างของเธอมา ผมก็รับฟัง และเข้าใจดี เธอบันทึกเสียงมา แล้วบอกว่าอยากจะเจอ และอยากอธิบาย
ผมปฏิเสธเธอไป แล้วบอกว่า ผมเข้าใจดี ไม่ต้องอธิบายหรอก แล้วก็ไม่ต้องโทษตัวเองด้วย (วินาทีนั้น กำลังร้องไห้หนักมาก ใครจะกล้าไปเจอหน้าล่ะครับ อีกอย่างเธออยู่กับเพื่อนตั้งเยอะ) แต่สุดท้าย เธอก็ขอให้ผมกลับไปเป็นพี่น้องกันอย่างเก่า แน่นอนผมทำได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะทำได้กระทันหันนะครับ เรื่องแบบนี้ต้องใช้เวลา (นานมากแน่ๆ)
แล้วเพื่อนๆล่ะครับ เคยมีเหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้รึป่าว แล้วเพื่อนๆ ทำตัวยังไงกันบ้างครับ