เคยเป็นไหม รู้สึกไม่อยากสุขไม่อยากทุกข์ อยากหาที่ว่างป่าว

เคยเป็นไหมค่ะ ?

ทุกข์มากๆแบบประมาฯล้มเหลวตกอับ
มาหลายๆครั้งกับเรื่องราวที่มากมายไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัว เรื่องความรัก เรื่องเพื่อน เรื่องแฟนและอื่นๆอีกมากมาย

และเจอเคยความสุขมากๆแบบอารมณ์ว่าสมหวังที่ตั้งไว้ โชคดีมาก กับเรื่องราวต่างๆ
ทั้งความรัก ครอบครัว การเรียน การใช้ชีวิตร
เพื่อน และอื่นๆเยอะไปหมด

จนกระทั้งวันหนึ่ง.......
ไม่อยากจะมีความสุขแล้วมีสุขเดียวก็มีทุกข์ มีทุกข์เดียวก็มีสุข เราเข้าใจชีวิตนะว่า มันต้องมี2รสชาติ หรือบอกคนบอกทีขาวต้องมีดำ
แต่เราเป็นคนประเภทที่ว่า...
เรารักทุกอย่างรอบข้างในชีวิต คนที่เกลียดเราเราก็รักและเป็นห่วงเขา หรืออิ่นๆอีกแต่ทุกครั้งที่เรารักสิ่งไหน ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของ คน สัตว์ ล้วนทำให้เราเจ็บปวดได้เสมอเลย เร่พยามให้โอกาสตลอด ให้สิ่งเหล่านั้นแก้ตัวให้ดีเป็นคนดี ไม่ทำร้ายเรา แต่แล้วมันก็กลับมาทำร้ายเราแบบนั้นซ้ำๆอีก จนเราอยากหาที่
.....
ที่ที่มีความว่างป่าว ที่ที่มีสิ่งที่สามารถปกป้องเราจากความทุกข์และความสุข แบบยั่งยืนแบบแท้จริงโดยไม่ต้องพึ่งสิ่งอื่นนอกจากตัวเรา เพราะเรารู้ว่าเราไม่สามารถพึ่งใครได้นอกจากพึ่งตัวเอง เราอยากอยู่แบบโลกที่มีแค่เราคนเดียว ไม่มีอะไรเลยสักสิ่งเดียว ความว่างป่าวเท่านั้น เรายอมที่จะไม่มีทุกข์และเรายอมรับผลที่จะไม่มีสุข เราอยากอยู่ตรงกลาง

มันมีสิ่งนั้นไหม เราเข้าใจโลกว่าโลกนั้น มีอะไรมากมาย เราเคยคิดถึงการเชื่มต่อโลก และเข้าใจทุกสิ่ง เพื่อให้เราค้นพบตัวเองว่า ทำไมเราถึงทำแบบนั้น ทั้งที่เราไม่เข้าใจตัวเองเลย

มีคนบอกเราว่าเพราะว่าเรารับความกดดันหรือเรามีความอดทนน้อย แต่ก็ไม่ใช่นะ เพราะเราเข้าใจทุกอย่างมากไป จึงทำให้เราเข้าถึงสัจธรรม เราเข้าใจทุกอย่าง

ขนาดเราฟังเพลงเศร้าๆเราร้องไห้ได้ภายใน30วินาที (โดยประมาน) หรือถ้าเรานึกถึงเหตุการณ์ไม่ดีที่เคยเสียใจเราก็ร้องไห้ได้อย่างรวดเร็ว กลับกัน...
ถ้าเราเจอคนที่โกธรเครียดอยู่เราอย฿ตรงนั้นเราก็โกธรด้วยเครียดด้วยทัเงที่ไม่ใช่เรื่องของเรา
เราสามารถดีใจกับคนอื่นได้ถ้าคนนั้นดีใจเพียงแค่เรามองเขา
และอย่างอื่นอีก

เราเป็นประเภทที่อยากเรียนรู้ทุกสิ่งที่สามารถเรียนรู้ได้ เราอยากเรียนทุกอย่างให้เข้าใจถึงเหตุผลและที่มาที่ไปด้วยซ้ำ

เรารู้ตัวเลยว่าเราเข้าถึงทุกอย่างมากเกินไปกว่าทุกคนหรือหลายๆคนจะเข้าใจเราได้จนบางทีเราไม่สามารถคุมความคิดอยากรู้เราได้

มีคนบอกว่าเราบ้า เป็นคนคิดมาก ทำไมต้องเข้าใจทุกอย่างด้วย ทั้งที่บ้างอย่างไม่เกี่ยวกับคนเอง แต่เราเชื่อเสมอมาว่า ทุกอย่างนั้นบนโลกเกี่ยวข้องกันละเชื่อมต่อกัน เราเลยอยากจะเชื่อมต่อและควบคุมตัวเองได้
เราพยามเรียนรู้ตัวเองทั้งจากประสบการณ์ และจากคนรอบข้างที้แนะนำเรา
แต่เราหยุดคิดไม่ได้  มีวิธีไหนไหมที่จะค้นพบโดนไม่ใช่การบวช เราเชื่อว่าการบวชไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้พ้นจากตรงนี้เราแค่อยากสามารถ สงบได้ในตอนนี้ควรสงบ และอยากหาจุดที่ตัวเองควรยืน
เราอยากถามมาก จริงๆคำถามนับแสนล้านมากมายที่อยุ่ในหัวเรา

ปล.เราพิมผิดๆถูกก็ขออภัยเพราะนี้เป็นครั้งแรกที่เราตั้งกระทู้ เราไม่เก่งเรื่องเรียบเรียงเรื่องราว และอธิบายให้คนเข้าใจ และขอบคุณที่คนอ่านและให้คำปรึกษาเราด้วยค่ะ