*** ขออนุญาติแท็กเพื่อนร่วมงานนะคะ เพราะเนื้อเรื่องเราอยากเห็นมุมมองระดับหัวหน้างานหรือผู้บริหารค่ะ
ถ้าแท็กผิดก็ต้องขออภัยด้วยค่ะ
เรื่องเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน เราจับได้ว่าแฟนเราไปเที่ยวกับผู้หญิงอื่น ซึ่งคนนั้นก็คือน้องที่ทำงานเดียวกับเขา
ด้วยตำแหน่งหรืออำนาจที่แฟนเราอยู่ค่อนข้างสูง ทำให้มี ผญ เข้าหาเขาค่อนข้างเยอะ
และแฟนเราก็เป็นประเภทที่ชอบเทคแคร์ลูกน้อง แต่เราจับได้ผ่านเฟสบุคน้องคนนั้น ซึ่งถ่ายในรถแฟนเรา
ดูจากวันที่แล้ว เขาจะไปทุกวันอาทิตย์(ไม่ค้าง) เป็นแบบนี้ 3 สัปดาห์ ซึ่งเราแปลกใจ ว่าทำไมช่วงนี้เขาไม่ค่อยว่างเลย
บอกเราว่า ติดงานตลอด จนเรามารู้ความจริง เขาอธิบายเราฟังว่า เขาไม่ได้คิดอะไร เห็นเป็นน้องที่ทำงาน
เขาคอยช่วยเหลือตลอด เวลาน้องๆมีปัญหาอะไร ซึ่งน้องคนนั้นเขาก็มีปัญหากับแฟน แล้วแฟนเราหวังดีเลย
แนะนำเข้าวัดทำบุญ โดยที่เขาพาไปเอง และไม่ได้คิดอะไรจริงจัง เราก็ถามเขาไปว่า แล้วมีอะไรกันหรือยัง ?
เขายืนยันว่าไม่มี ไม่เคยเลย เขาบอกว่าเขาอยู่ตำแหน่งนี้เขาไม่เอาคน ในที่ทำงานมาทำเมียให้มันเสียชื่อ
ให้เป็นขี้ปากใครว่าไปฟันคนนั้นคนนี้ เขาทำไป เพราะเขาก็เทคแคร์น้องๆแบบนี้เกือบทุกคน
ไม่ใช่แค่น้องคนนี้คนเดียว บางครั้งน้องๆคนไหน เลิกงานดึกพร้อมเขา เขาก็อาสาไปส่ง(ถ้าน้องไม่มีรถ)
ทั้งหญิงทั้งชายเขาก็ทำแบบนี้ พาน้องๆไปเลี้ยงข้าวบ้าง แต่เขาก็ยืนยันว่าไม่มีอะไรนอกเหนือจากนั้นเลย
แล้วน้องคนนี้พิเศษอะไรถึงต้องพาไปเที่ยวจนไม่นึกถึงเรา หึหึ เราก็สงสัยว่า เป็นระดับหัวหน้าต้องทำขนาดนี้เลยหรอ ?
เทคแคร์ขนาดนี้เลยป่าว ? ทั้งๆที่วันหยุดเราอยากไปทำบุญ ไปเที่ยวกับเขาบ้าง เขาบ่นให้เราฟังว่าอยากทำบุญ
แต่ไม่คิดว่าเขาจะไปกับคนอื่น !! เมื่อวานเขาบอกกับเราว่า เขารู้ว่าเขาผิด เขาขอโทษที่ไม่บอกเรา เขาบอกว่า
ตอนแรกไม่คิดจะมาถึงขนาดนี้ เขาเสียใจ และเขาไม่อยากทำอีก แต่เขาเห็นเราร้องไห้และไม่พูดอะไร
เขาบอกเราว่าอย่าคิดมากเลย ถ้าเรายังคิดมาก ตัวเราเอง จะอยู่ไม่มีความสุข เพราะเขารุ้ว่า ต่อไปเราคงจะระแวงเขา
ไม่ไว้ใจเขา ถ้าเขาติดงานจริงๆเราคงจะไม่เชื่อ คิดมาก และสุดท้ายก็คงเลิกรากัน เพราะเขาก็เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาก่อน
เขาเลยมองอนาคตของเราออก เขาเลยถามเราว่าอยากไปไหม ? เราก็ตอบโดยดีนะ ว่าเราจะไป
เราคงมาทนอะไรแบบนั้นไม่ได้ แล้วเราก็ถอดแหวนที่เขาเคยสวมให้เราแทนคำสัญญาบ้าบอนั้น
วางไว้ที่ตักเขา เพราะเราคงไม่เอาเก็บไว้ให้ดูต่างหน้า จะโยนทิ้งของก็มีราคา เลยเลยคืนเขา
เขาจะเอาไปทำอะไรหรือขายต่อก็แล้วแต่เขา เขาเห็นเราเอาจริง เพราะเราไม่เคยทำแบบนี้
สุดท้ายเขาก็ดึงมือเรามานั่งคุยอีกรอบ และถามคำถามเดิมว่า อยากเลิกหรอ ? เราก็บอกว่า
ไม่อยากทำแบบนี้หรอก แต่เราก็ไม่รุ้จะทำยังไงต่อเหมือนกัน รักมันก็รัก แต่เราก็กลัวเราไม่เหมือนเดิม
เขาก็บอกว่า มีอยู่ 2 ทาง คือปิดตาข้างนึง เรื่องเก่าแก้ไขอะไรไม่ได้ แต่ต่อไปเขาจะไม่ทำอีก
น้องคนนั้นเขาก็จะห่างออกมา กับอีกทางคือปล่อยเราไป เขาก็บอกว่า เขาไม่อยากเสียเราไป
เขายังรักเรา และยังแคร์เรา เราถามเขาว่า คนที่นอกใจกันส่วนนึงอาจมาจากเรา เราทำอะไรไม่ดีหรอ ?
เขาบอกว่า เราดีหมดแล้ว เป็นทุกอย่างที่ ผช อย่างเขาต้องการใช้ชีวิตอยู่ด้วย เขาผิดเอง ที่ทำอะไร
โดยไม่คิด เราก็แค่พยักหน้าไม่ได้พูดอะไรต่อว่าเลือกทางไหน นี่ผ่านไปหนึ่งวัน เป็นอย่างที่เราคิด
คือมันไม่รู้จะเชื่อใจอะไรเขาแล้ว ไม่มีความไว้ใจมันระแวง อึดอัด คิดมาก มันลืมไม่ง่ายหรอก
เหมือนเราให้โอกาสเขา แต่ทำไมมันไม่เหมือนเดิม บางคนอาจฟังแล้วเหตุผลใช้ไม่ได้เลย
เราก็คิดแบบนั้น แต่เราก็เล่าตามที่เขาบอกมาค่ะ จริงมากน้อยแค่ไหนไม่รู้ นี่แค่ครั้งแรกนะ
เราไม่เคยเจออะไรแบบนี้ ปกติคบใครโดนนอกใจเขาจะขอเลิกกับเราเลย แบบเราไม่ต้องมานั่งเลือกให้ปวดหัว
เทออยากเลิกฉันก็เลิก เคยแต่เจอแบบนี้ จะให้โอกาสครั้งต่อไป คิดว่าไหวหรอ ? ไม่เคยเจออะไรแบบนี้จริงๆ
เราอยากรู้ว่ามีใครเคยให้โอกาสคนที่เคยนอกใจเราไหมค่ะ ? มากสุดที่เคยให้มากี่ครั้ง ?
แล้วถ้าไม่เคยให้เลย เลิกเลย เดินหน้าต่อ ต้องใจแข็งแค่ไหนค่ะ ? หรือตอนนั้นใช้วิธีไหนในการปลอบใจตัวเอง
ที่จะเดินออกมาจากจุดวินาทีนั้นได้ค่ะ ?
อยากมาลองแชร์ประสบการณ์กันหน่อยค่ะ เผื่อเราจะได้นำไปคิดได้บ้าง T^T
คุณเคยให้โอกาสคนที่เคยนอกใจคุณได้กี่ครั้ง ? แล้วถ้าไม่ให้เลย คุณปลอบใจตัวเองยังไงให้เดินออกมาจากจุดนั้นค่ะ
ถ้าแท็กผิดก็ต้องขออภัยด้วยค่ะ
เรื่องเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน เราจับได้ว่าแฟนเราไปเที่ยวกับผู้หญิงอื่น ซึ่งคนนั้นก็คือน้องที่ทำงานเดียวกับเขา
ด้วยตำแหน่งหรืออำนาจที่แฟนเราอยู่ค่อนข้างสูง ทำให้มี ผญ เข้าหาเขาค่อนข้างเยอะ
และแฟนเราก็เป็นประเภทที่ชอบเทคแคร์ลูกน้อง แต่เราจับได้ผ่านเฟสบุคน้องคนนั้น ซึ่งถ่ายในรถแฟนเรา
ดูจากวันที่แล้ว เขาจะไปทุกวันอาทิตย์(ไม่ค้าง) เป็นแบบนี้ 3 สัปดาห์ ซึ่งเราแปลกใจ ว่าทำไมช่วงนี้เขาไม่ค่อยว่างเลย
บอกเราว่า ติดงานตลอด จนเรามารู้ความจริง เขาอธิบายเราฟังว่า เขาไม่ได้คิดอะไร เห็นเป็นน้องที่ทำงาน
เขาคอยช่วยเหลือตลอด เวลาน้องๆมีปัญหาอะไร ซึ่งน้องคนนั้นเขาก็มีปัญหากับแฟน แล้วแฟนเราหวังดีเลย
แนะนำเข้าวัดทำบุญ โดยที่เขาพาไปเอง และไม่ได้คิดอะไรจริงจัง เราก็ถามเขาไปว่า แล้วมีอะไรกันหรือยัง ?
เขายืนยันว่าไม่มี ไม่เคยเลย เขาบอกว่าเขาอยู่ตำแหน่งนี้เขาไม่เอาคน ในที่ทำงานมาทำเมียให้มันเสียชื่อ
ให้เป็นขี้ปากใครว่าไปฟันคนนั้นคนนี้ เขาทำไป เพราะเขาก็เทคแคร์น้องๆแบบนี้เกือบทุกคน
ไม่ใช่แค่น้องคนนี้คนเดียว บางครั้งน้องๆคนไหน เลิกงานดึกพร้อมเขา เขาก็อาสาไปส่ง(ถ้าน้องไม่มีรถ)
ทั้งหญิงทั้งชายเขาก็ทำแบบนี้ พาน้องๆไปเลี้ยงข้าวบ้าง แต่เขาก็ยืนยันว่าไม่มีอะไรนอกเหนือจากนั้นเลย
แล้วน้องคนนี้พิเศษอะไรถึงต้องพาไปเที่ยวจนไม่นึกถึงเรา หึหึ เราก็สงสัยว่า เป็นระดับหัวหน้าต้องทำขนาดนี้เลยหรอ ?
เทคแคร์ขนาดนี้เลยป่าว ? ทั้งๆที่วันหยุดเราอยากไปทำบุญ ไปเที่ยวกับเขาบ้าง เขาบ่นให้เราฟังว่าอยากทำบุญ
แต่ไม่คิดว่าเขาจะไปกับคนอื่น !! เมื่อวานเขาบอกกับเราว่า เขารู้ว่าเขาผิด เขาขอโทษที่ไม่บอกเรา เขาบอกว่า
ตอนแรกไม่คิดจะมาถึงขนาดนี้ เขาเสียใจ และเขาไม่อยากทำอีก แต่เขาเห็นเราร้องไห้และไม่พูดอะไร
เขาบอกเราว่าอย่าคิดมากเลย ถ้าเรายังคิดมาก ตัวเราเอง จะอยู่ไม่มีความสุข เพราะเขารุ้ว่า ต่อไปเราคงจะระแวงเขา
ไม่ไว้ใจเขา ถ้าเขาติดงานจริงๆเราคงจะไม่เชื่อ คิดมาก และสุดท้ายก็คงเลิกรากัน เพราะเขาก็เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาก่อน
เขาเลยมองอนาคตของเราออก เขาเลยถามเราว่าอยากไปไหม ? เราก็ตอบโดยดีนะ ว่าเราจะไป
เราคงมาทนอะไรแบบนั้นไม่ได้ แล้วเราก็ถอดแหวนที่เขาเคยสวมให้เราแทนคำสัญญาบ้าบอนั้น
วางไว้ที่ตักเขา เพราะเราคงไม่เอาเก็บไว้ให้ดูต่างหน้า จะโยนทิ้งของก็มีราคา เลยเลยคืนเขา
เขาจะเอาไปทำอะไรหรือขายต่อก็แล้วแต่เขา เขาเห็นเราเอาจริง เพราะเราไม่เคยทำแบบนี้
สุดท้ายเขาก็ดึงมือเรามานั่งคุยอีกรอบ และถามคำถามเดิมว่า อยากเลิกหรอ ? เราก็บอกว่า
ไม่อยากทำแบบนี้หรอก แต่เราก็ไม่รุ้จะทำยังไงต่อเหมือนกัน รักมันก็รัก แต่เราก็กลัวเราไม่เหมือนเดิม
เขาก็บอกว่า มีอยู่ 2 ทาง คือปิดตาข้างนึง เรื่องเก่าแก้ไขอะไรไม่ได้ แต่ต่อไปเขาจะไม่ทำอีก
น้องคนนั้นเขาก็จะห่างออกมา กับอีกทางคือปล่อยเราไป เขาก็บอกว่า เขาไม่อยากเสียเราไป
เขายังรักเรา และยังแคร์เรา เราถามเขาว่า คนที่นอกใจกันส่วนนึงอาจมาจากเรา เราทำอะไรไม่ดีหรอ ?
เขาบอกว่า เราดีหมดแล้ว เป็นทุกอย่างที่ ผช อย่างเขาต้องการใช้ชีวิตอยู่ด้วย เขาผิดเอง ที่ทำอะไร
โดยไม่คิด เราก็แค่พยักหน้าไม่ได้พูดอะไรต่อว่าเลือกทางไหน นี่ผ่านไปหนึ่งวัน เป็นอย่างที่เราคิด
คือมันไม่รู้จะเชื่อใจอะไรเขาแล้ว ไม่มีความไว้ใจมันระแวง อึดอัด คิดมาก มันลืมไม่ง่ายหรอก
เหมือนเราให้โอกาสเขา แต่ทำไมมันไม่เหมือนเดิม บางคนอาจฟังแล้วเหตุผลใช้ไม่ได้เลย
เราก็คิดแบบนั้น แต่เราก็เล่าตามที่เขาบอกมาค่ะ จริงมากน้อยแค่ไหนไม่รู้ นี่แค่ครั้งแรกนะ
เราไม่เคยเจออะไรแบบนี้ ปกติคบใครโดนนอกใจเขาจะขอเลิกกับเราเลย แบบเราไม่ต้องมานั่งเลือกให้ปวดหัว
เทออยากเลิกฉันก็เลิก เคยแต่เจอแบบนี้ จะให้โอกาสครั้งต่อไป คิดว่าไหวหรอ ? ไม่เคยเจออะไรแบบนี้จริงๆ
เราอยากรู้ว่ามีใครเคยให้โอกาสคนที่เคยนอกใจเราไหมค่ะ ? มากสุดที่เคยให้มากี่ครั้ง ?
แล้วถ้าไม่เคยให้เลย เลิกเลย เดินหน้าต่อ ต้องใจแข็งแค่ไหนค่ะ ? หรือตอนนั้นใช้วิธีไหนในการปลอบใจตัวเอง
ที่จะเดินออกมาจากจุดวินาทีนั้นได้ค่ะ ?
อยากมาลองแชร์ประสบการณ์กันหน่อยค่ะ เผื่อเราจะได้นำไปคิดได้บ้าง T^T