นี้เป็นกระทู้แรกของเรา พิมผิดยังไงก็ขอโทษ ณ ที่นี้
เราแอบชอบรุ่นพี่คนนึง แอบชอบตอนที่พี่เขายู่ม.4 (ขอบอกก่อนเลยว่าพี่เป็นชายแท้) ตอนแรกก็แค่แอบชอบแล้วไม่คิดจะทักไปคุย คือชอบแบบปลื้มๆ แล้วมีอยู่วันนึง วันนั้นเป็นที่นักเรียนทุกคนต้องมาเข้าห้องประชุมที่หอประชุม พอถึงตอนพักกลุ่มพวกพี่เขาก็เล่นเกมอะไรซักอย่าง ที่แบบใครแพ้ต้องทำตามที่สั่ง ซึ้งพี่เขาก็แพ้ แล้วเพื่อนพี่เขาสั่งให้พี่เขามาทักผม ซึ้งผมนั้งเล่นอยู่กับเพื่อนเป็นกลุ่มอีกฝั่งหนึ่งของหอประชุม พี่เขาเดินมาทักผมที่นั้งอยุ่กลางกลุ่ม พี่เขา "น้องๆ ตอนเย็นทักแชทมาด้วยนะ" ผมงงมากตอนนั้นอยู่ๆพี่เขาก็เข้ามาทัก ทั้งดีใจ และ งง พี่เขาพูดเสจปุ้บก็เดินกลับไปที่กลุ่มพวกพี่เขาเลย
นี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ผมได้คุยกับพี่เขาครับ ผมทักพี่เขาไปทุกวัน พี่เขาก็ตอบบ้าง ไม่ตอบบ้าง ผมก็เริ่มเปลี่ยนจากคำว่าชอบ เป็นคำว่ารักแทน
ในที่สุดพี่เขาก็กลับไปคบกับแฟนเก่าแฟนเก่าพี่เขาเป็นผู้หญิง เป็นรุ่นน้องพี่เขา ช่วงนั้นเองที่ผมกับพี่เขาเลิกคุยกัน ผมแอบเจ็บนิดๆนะที่เขากลับไปคบกับแฟนเก่า หึ ผมจะไปทำอะไรได้เรามันเป็นผู้ชายนิ จะไปสู้ผู้หญิงได้ไง ผมก็ได้แต่รอวันที่พวกเขาสองคนนั้นเลิกกัน
ในที่สุดพวกเขาก็เลิกกัน มันเป็นช่วงปิดเทอมพอดีเลย แล้วอีกไม่กี่วันก็วันสงกรานณ์ ซึ้งผมก็ได้นัดกับเพื่อนในกลุ่มว่าจะไปเล่นน้ำแถวๆบ้านพี่ของเพื่อน เราตกลงกันว่าจะไปเล่นวันสุดท้ายของสงกรานณ์ พอถึงวันสงกรานณ์ผมก็รอเพื่อนมารับไปเล่นน้ำที่บ้าน ผมถึงที่หมายก็ได้ลงรถ มันทำให้ผมตกใจเล็กน้อยที่เห็นพี่เขามาเล่นน้ำด้วย ผมดีใมากเลย ได้คุยกับพี่เขา ได้เล่นน้ำกับพี่เขา ได้อยู่ใกล้เขาแบบนี้ครั้งแรกเลย วันนั้นผมเล่นน้ำจนถึงเย็นเลย กะว่าจะกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อ เพื่อที่จะไปร้านเหล้าตอนกลางคืนที่นัดกับเพื่อนไว้ พอผมถึงร้านเหล้าก็เห็นพี่เขาในชุดเดิมที่ใส่ตอนกลางวัน ที่ตอนนี้เสือแห้งแล้ว
ผมรักพี่เขา แล้วคุยกับพี่เขามาตลอดจน เรื่องมันเกิดตอนที่พี่เขาอยู่ม.6 ผมรักพี่เขามาแล้ว3ปี ผมคุยกับเขาจนเกิดความผูกผันขึ้น ผมเคยสารภาพรักพี่เขาไปตอนที่เขาอยู่ม.5 ซึ้งตอนนั้นผมก็รู้อยู่แล้วแหละว่าถ้าบอกไปพี่เขาจะต้องรังเกียจเราแน่ๆ เพราะว่าผมเป็นผ็ชาย แต่กลับผิดคาดพี่เขาปัฎิเสธผม แล้วบอกผมว่าพี่เขาก็รักผมเหมือนกัน แต่พี่เขารักผมแบบเป็นพี่น้อง เราอยู่แบบนี้ไปตลอดนะ ซึ่งผมก็โอเค เพศแบบผมจะไปเลือกมากได้ไง แต่ผมก็เสียใจอยู่ลึกๆ แอบร้องไห้เกือบทุกวัน ร้องไห้จนมันชินไปเอง ชินกับสถาณะ
เข้าเรื่อง คือผมกับพี่เขามีอะไรกัน นั้นเป็นครั้งแรกของผมและจูบแรกด้วย ตอนนั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่เขาเป็นอะไร หรือมีคนไปบอกอะไรพี่เขาหรือเปล่า คือผมทำอะไรให้พี่เขาหลายอย่างมากทำมาตลอด3ปี บอกได้เลยว่าทำให้เขาเยอะมากจริงๆทำแบบปิดบังพี่เขาอ่ะ ผมไม่อยากให้พี่เขารู้เพราะว่าผมกลัวว่าพี่จะอึดอัดกับสิ่งที่ผมทำ เพราะตลอดที่ผ่านมาพี่เขาแทบจะไม่แตะเนื้อต้องตัวผมเลย พอรุ้งเช้าพี่เขาก็เรียกผมว่าเมีย ผมตกใจกับสรรพนามที่เขาใช่มาก แล้วพี่เขาให้ผมเรียกพี่เขาว่าผัว ผมก็ไม่ได้คบกับเชาอย่างเปิดเผย พี่เขาอายเพื่อนที่มีแฟนเป็นผู้ชาย กลัวเพื่อนล้อ ซึ้งผมก็เขาใจพี่เขา ถึงจะบอกว่าเข้าใจก็เถอะ แต่ผมก็เริ่มทนไม่ไหว เวลาไปไหนเจอเพื่อนพี่เขาทีผมก็ตอนแอบบ วิ่งหนีไป ไม่ให้เพื่อนพี่เขาเห็นผม ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน พี่เขาจะชอบใช้ความรุนแรง ตบ ตี ถีบ มาหมด ส่วนใหญก็ทะเลาะแต่เรื่องเดิมๆ คือเรื่องสถาณะถึงพี่เขาจะเรียกผมว่าเมีย แต่เราสองคนไม่มีวันครบรอบ ไม่มีสิทที่จะงอลพี่เขาเลย พี่เขาคุยกับผู้หญิงอื่น แล้วเราก็ทะเลาะกันผมได้แต่นั้งร้องไห้คนเดียว จนผมชินและไม่เสียน้ำตา ผมอยู่แบบนี้มา1ปีเต็ม จนพี่เขาไปจากผม ตอนพี่เขาเรียนจบแล้ว ไม่มีคำบอกเลิกเพราะไม่มีสถาณะ ไม่มีคำบอกลา พี่เขาไปจากผม มันน่าแปลกใจตรงที่ผมไม่ร้องไห้เลย ทั้งๆที่ในใจแตกสลายไป อยากร้องไห้แถบขาดใจแต่น้ำตามันไม่ยอมไหล หรือเพราะว่าผมชินกับความเจ็บปวดที่ได้รับมานานเป็นปีๆ
ณ ตอนนี้ผมกลัวที่จะเข้าหาคนอื่นและไม่เปิดใจให้กับใครเลย มันเป็นความรู้สึกที่แบบ กลัวอนาคตที่จะเกิดขึ้น กลัวว่ามันจะผิดหวังอีก ไม่อยากเจ็บอีกแล้ว ผมเลยเลือกที่จะอยู่คนเดียว แต่ในใจก็ยังอยากให้พี่เขากลับมา เพราะเขาคือรักแรกของผม
เราคิดถึงคนคุย ช/ช
เราแอบชอบรุ่นพี่คนนึง แอบชอบตอนที่พี่เขายู่ม.4 (ขอบอกก่อนเลยว่าพี่เป็นชายแท้) ตอนแรกก็แค่แอบชอบแล้วไม่คิดจะทักไปคุย คือชอบแบบปลื้มๆ แล้วมีอยู่วันนึง วันนั้นเป็นที่นักเรียนทุกคนต้องมาเข้าห้องประชุมที่หอประชุม พอถึงตอนพักกลุ่มพวกพี่เขาก็เล่นเกมอะไรซักอย่าง ที่แบบใครแพ้ต้องทำตามที่สั่ง ซึ้งพี่เขาก็แพ้ แล้วเพื่อนพี่เขาสั่งให้พี่เขามาทักผม ซึ้งผมนั้งเล่นอยู่กับเพื่อนเป็นกลุ่มอีกฝั่งหนึ่งของหอประชุม พี่เขาเดินมาทักผมที่นั้งอยุ่กลางกลุ่ม พี่เขา "น้องๆ ตอนเย็นทักแชทมาด้วยนะ" ผมงงมากตอนนั้นอยู่ๆพี่เขาก็เข้ามาทัก ทั้งดีใจ และ งง พี่เขาพูดเสจปุ้บก็เดินกลับไปที่กลุ่มพวกพี่เขาเลย
นี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ผมได้คุยกับพี่เขาครับ ผมทักพี่เขาไปทุกวัน พี่เขาก็ตอบบ้าง ไม่ตอบบ้าง ผมก็เริ่มเปลี่ยนจากคำว่าชอบ เป็นคำว่ารักแทน
ในที่สุดพี่เขาก็กลับไปคบกับแฟนเก่าแฟนเก่าพี่เขาเป็นผู้หญิง เป็นรุ่นน้องพี่เขา ช่วงนั้นเองที่ผมกับพี่เขาเลิกคุยกัน ผมแอบเจ็บนิดๆนะที่เขากลับไปคบกับแฟนเก่า หึ ผมจะไปทำอะไรได้เรามันเป็นผู้ชายนิ จะไปสู้ผู้หญิงได้ไง ผมก็ได้แต่รอวันที่พวกเขาสองคนนั้นเลิกกัน
ในที่สุดพวกเขาก็เลิกกัน มันเป็นช่วงปิดเทอมพอดีเลย แล้วอีกไม่กี่วันก็วันสงกรานณ์ ซึ้งผมก็ได้นัดกับเพื่อนในกลุ่มว่าจะไปเล่นน้ำแถวๆบ้านพี่ของเพื่อน เราตกลงกันว่าจะไปเล่นวันสุดท้ายของสงกรานณ์ พอถึงวันสงกรานณ์ผมก็รอเพื่อนมารับไปเล่นน้ำที่บ้าน ผมถึงที่หมายก็ได้ลงรถ มันทำให้ผมตกใจเล็กน้อยที่เห็นพี่เขามาเล่นน้ำด้วย ผมดีใมากเลย ได้คุยกับพี่เขา ได้เล่นน้ำกับพี่เขา ได้อยู่ใกล้เขาแบบนี้ครั้งแรกเลย วันนั้นผมเล่นน้ำจนถึงเย็นเลย กะว่าจะกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อ เพื่อที่จะไปร้านเหล้าตอนกลางคืนที่นัดกับเพื่อนไว้ พอผมถึงร้านเหล้าก็เห็นพี่เขาในชุดเดิมที่ใส่ตอนกลางวัน ที่ตอนนี้เสือแห้งแล้ว
ผมรักพี่เขา แล้วคุยกับพี่เขามาตลอดจน เรื่องมันเกิดตอนที่พี่เขาอยู่ม.6 ผมรักพี่เขามาแล้ว3ปี ผมคุยกับเขาจนเกิดความผูกผันขึ้น ผมเคยสารภาพรักพี่เขาไปตอนที่เขาอยู่ม.5 ซึ้งตอนนั้นผมก็รู้อยู่แล้วแหละว่าถ้าบอกไปพี่เขาจะต้องรังเกียจเราแน่ๆ เพราะว่าผมเป็นผ็ชาย แต่กลับผิดคาดพี่เขาปัฎิเสธผม แล้วบอกผมว่าพี่เขาก็รักผมเหมือนกัน แต่พี่เขารักผมแบบเป็นพี่น้อง เราอยู่แบบนี้ไปตลอดนะ ซึ่งผมก็โอเค เพศแบบผมจะไปเลือกมากได้ไง แต่ผมก็เสียใจอยู่ลึกๆ แอบร้องไห้เกือบทุกวัน ร้องไห้จนมันชินไปเอง ชินกับสถาณะ
เข้าเรื่อง คือผมกับพี่เขามีอะไรกัน นั้นเป็นครั้งแรกของผมและจูบแรกด้วย ตอนนั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่เขาเป็นอะไร หรือมีคนไปบอกอะไรพี่เขาหรือเปล่า คือผมทำอะไรให้พี่เขาหลายอย่างมากทำมาตลอด3ปี บอกได้เลยว่าทำให้เขาเยอะมากจริงๆทำแบบปิดบังพี่เขาอ่ะ ผมไม่อยากให้พี่เขารู้เพราะว่าผมกลัวว่าพี่จะอึดอัดกับสิ่งที่ผมทำ เพราะตลอดที่ผ่านมาพี่เขาแทบจะไม่แตะเนื้อต้องตัวผมเลย พอรุ้งเช้าพี่เขาก็เรียกผมว่าเมีย ผมตกใจกับสรรพนามที่เขาใช่มาก แล้วพี่เขาให้ผมเรียกพี่เขาว่าผัว ผมก็ไม่ได้คบกับเชาอย่างเปิดเผย พี่เขาอายเพื่อนที่มีแฟนเป็นผู้ชาย กลัวเพื่อนล้อ ซึ้งผมก็เขาใจพี่เขา ถึงจะบอกว่าเข้าใจก็เถอะ แต่ผมก็เริ่มทนไม่ไหว เวลาไปไหนเจอเพื่อนพี่เขาทีผมก็ตอนแอบบ วิ่งหนีไป ไม่ให้เพื่อนพี่เขาเห็นผม ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน พี่เขาจะชอบใช้ความรุนแรง ตบ ตี ถีบ มาหมด ส่วนใหญก็ทะเลาะแต่เรื่องเดิมๆ คือเรื่องสถาณะถึงพี่เขาจะเรียกผมว่าเมีย แต่เราสองคนไม่มีวันครบรอบ ไม่มีสิทที่จะงอลพี่เขาเลย พี่เขาคุยกับผู้หญิงอื่น แล้วเราก็ทะเลาะกันผมได้แต่นั้งร้องไห้คนเดียว จนผมชินและไม่เสียน้ำตา ผมอยู่แบบนี้มา1ปีเต็ม จนพี่เขาไปจากผม ตอนพี่เขาเรียนจบแล้ว ไม่มีคำบอกเลิกเพราะไม่มีสถาณะ ไม่มีคำบอกลา พี่เขาไปจากผม มันน่าแปลกใจตรงที่ผมไม่ร้องไห้เลย ทั้งๆที่ในใจแตกสลายไป อยากร้องไห้แถบขาดใจแต่น้ำตามันไม่ยอมไหล หรือเพราะว่าผมชินกับความเจ็บปวดที่ได้รับมานานเป็นปีๆ
ณ ตอนนี้ผมกลัวที่จะเข้าหาคนอื่นและไม่เปิดใจให้กับใครเลย มันเป็นความรู้สึกที่แบบ กลัวอนาคตที่จะเกิดขึ้น กลัวว่ามันจะผิดหวังอีก ไม่อยากเจ็บอีกแล้ว ผมเลยเลือกที่จะอยู่คนเดียว แต่ในใจก็ยังอยากให้พี่เขากลับมา เพราะเขาคือรักแรกของผม