ต้องบอกก่อน ผมเป็นนักศึกษาฝึกงาน (ตอนนี้) วันที่13ได้รุ้ข่าวการสวรรคต พระเจ้าอยุ่หัวในพระบรมโกศฯ ในวันที่ 14 ผมกับเพื่อนๆจึงได้ชวนกันไปยังสนามหลวง(ในเสื้อชอปสถาบันสีน้ำตาล คือไม่ใช่ไม่มีเสื้อดำนะแต่จากที่ฝึกงานรวดไปเลยครับกลัวไม่ทันเค้าจะปิดถนน) และหลังจากขบวนเข้าสู้วัดพระแก้วจนหมดทุกคนก็ทยอยกันกลับผมก็ได้เดินเท้ากลับมาจากสนามหลวงมายังเซ็นฯปิ่นเกล้า(เหนื่อยเอาเรื่องครับ แต่พักแปบๆก็หาย)
จุดพิคคือตอนต่อคิวรอรถตู้ขากลับ เซ็นฯปิ่นเกล้า-เซ็นฯพระราม2 แหละครับ ผญ.เสื้อเทาเกงขายาว คนหนึ่งเดินเข้ามาถามและต่อคิวรถต่อจากผม แต่อยุ่ไปซักพัก(เกือบชั่วโมง)คุยกันแค่ไม่กี่คำ แล้วเทอเห็นว่าคิวยาวรอนานเลยหาทางกลับทางอื่นแทน ตอนแรกผมไม่ได้คิดไรมันคือเรื่องทั่วไป
....แต่ทำไมตอนนี้มันเหมือนภาพลอยเข้ามาในหัวตลอดเวลาทั้งวันทั้งที่ยังไม่รุ้จัก ไม่เข้าใจ เอาตรงๆนะไม่ได้สวยอะไรมาก แต่ดูรวมๆแล้วมีเสนห์อะไรประมาณนี้ คือไม่รุ้จะทำยังไงเลยทีนี้ ขอโพสระบายหน่อยนะครับ ใครเคยเป็นเล่าให้ฟังบ้างครับ(ปกติผมเป็นพวกไม่สนใจใครนะครับ แม่ม..จะสวยเหมือนกินรีบินมาจากยอดเขาเอฟเวอเรดยังไงก็มองว่าสวยแล้วก้ไม่เคยมาคิดถึงแบบนี้ )
เทอเป็นภาพติดตา19.00 14/10/59 เซนฯปิ่นเกล้า
จุดพิคคือตอนต่อคิวรอรถตู้ขากลับ เซ็นฯปิ่นเกล้า-เซ็นฯพระราม2 แหละครับ ผญ.เสื้อเทาเกงขายาว คนหนึ่งเดินเข้ามาถามและต่อคิวรถต่อจากผม แต่อยุ่ไปซักพัก(เกือบชั่วโมง)คุยกันแค่ไม่กี่คำ แล้วเทอเห็นว่าคิวยาวรอนานเลยหาทางกลับทางอื่นแทน ตอนแรกผมไม่ได้คิดไรมันคือเรื่องทั่วไป
....แต่ทำไมตอนนี้มันเหมือนภาพลอยเข้ามาในหัวตลอดเวลาทั้งวันทั้งที่ยังไม่รุ้จัก ไม่เข้าใจ เอาตรงๆนะไม่ได้สวยอะไรมาก แต่ดูรวมๆแล้วมีเสนห์อะไรประมาณนี้ คือไม่รุ้จะทำยังไงเลยทีนี้ ขอโพสระบายหน่อยนะครับ ใครเคยเป็นเล่าให้ฟังบ้างครับ(ปกติผมเป็นพวกไม่สนใจใครนะครับ แม่ม..จะสวยเหมือนกินรีบินมาจากยอดเขาเอฟเวอเรดยังไงก็มองว่าสวยแล้วก้ไม่เคยมาคิดถึงแบบนี้ )