สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราเรียนอยู่ชั้นม.ปลาย โรงเรียนรัฐบาลแห่งนึงค่ะ ตลอดเวลาทั้ง9ปีตั้งเเต่ ป.1-ม.3 เราอยู่โรงเรียนเอกชนมาตลอด เรามีเพื่อนๆในห้อง สนิทกันเป็นกลุ่มๆ เเล้วพอม.4 เราก็สอบเข้าสายวิทย์คณิตที่โรงเดิมค่ะ เเต่เราไม่เอา เพราะเพื่อนๆไปสายศิลป์กันหมดเลย เลยไปลองสอบโรงเรียนรัฐบาลค่ะ เเล้วก็ติดค่ะ ตอนนั้นไม่คิดอะไร ติดก็ติดเรียนก็เรียน พ่อเคยบอกว่าสังคมมันไม่เหมือนกันนะ อย่าย้ายเลย ตอนนั้นเราไม่เชื่อค่ะ เพราะเราด้วยความที่ไม่อยากยื่นเรื่องไปโรงเรียนเก่าเลยปล่อยเลยตามเลย วันแรกที่เข้าไปในโรงเรียนสภาพเเวดล้อมต่างกันมาก อันนี้เราไม่ได้ซีเรียสอะไร รวมๆมันก็ไม่ได้เเย่ อะไรขนาดนั้น เราพยายามปรับตัวตลอด1ปี เราคิดว่ายังไงมันคงไม่ต่างกันมากหรอก ......เเต่เราคิดผิดค่ะ มันต่างกันมากจริงๆ สังคม เพื่อน อะไรต่างๆนาๆ เเต่ก่อนเรามีเพื่อนไปไหนไปกัน เดี๋ยวนี้เเม้เเต่จะชวนยังไม่คิดจะชวนเลยค่ะ ไม่รู้ทำไม อาจเป็นเพราะเราเพิ่งย้ายมา เลยไม่สนิท ตอนนั้นเราไม่ค่อยเครียดนะคะเพราะเราคิดว่าเดี๋ยวก็ปรับตัวได้ มันไม่เเย่ขนาดนั้นหรอก เราพยายามคิดเเง่บวก
พอขึ้นม.5 เราคิดว่าเดี๋ยวก็คงไปไหนด้วยกันได้ เดี๋ยวมันก็คงจะดีขึ้น เเต่เปล่าเลย มันเเย่ลงด้วยซ้ำ เรารู้สึกว่าจริงๆเราไม่ได้สนิทกับเพื่อนหรือเปล่า เราชวนเพื่อนไปไหนก็ไม่เคยได้ไปค่ะ ในกลุ่มไม่ค่อยไปไหนกัน ตอนเราอยู่เอกชนเราไม่ต้องพะวงด้วยซ้ำว่าจะไปวันไหนอะไรยังไง แค่บอกว่าจะไปเพื่อนๆก็พร้อมจะไปด้วยกัน แต่พอมาอยู่ที่นี่จะนัดกันเเต่ละทียากมากค่ะ กลายเป็นว่าถ้าเราไม่ไปคนเดียว ก็ต้องชวนเพื่อนโรงเรียนเก่าไป แต่เอาจริงๆเรารู้สึกสบายใจที่ได้ไปไหนกับเพื่อนม.ต้น สนิทกันมาก ไม่รู้ทำไม เราสนิทใจ มีอะไรกล้าพูด แต่กับเพื่อนที่โรงเรียนเรากลับไม่กล้าพูดอะไรด้วยซ้ำ จะพูดเรื่องส่วนตัวด้วยก็แค่บางคน เรารู้สึกว่าเราไม่อยากสนิทกับเพื่อนในห้อง ในเฟสบางคนเราก็ไม่รับเพื่อน ไอจีก็ไม่ฟอล ฟอลมาก็ไม่กดรับ ปกติเราเจอเพื่อนที่ห้างเราจะทักตลอด เเต่กลายเป็นว่าถ้าเจอเพื่อนในโรงเรียนก็จะเดินเลี่ยงเลยค่ะ ไม่อยากเจอ ไม่อยากทัก หรือมันจะผิดที่เราใจเเคบ?
เรารู้ว่าเรื่องแบบนี้มันคงเป็นแค่ปัญหาเล็กๆ บางคนอาจจะบอกว่า ถ้าไม่อยากยุ่งก็ไม่ต้องยุ่งสิ จริงๆมันก็ควรจะเป็นแบบนั้นค่ะ เเต่ทำไม่ได้หรอกค่ะ ไหนจะงานกลุ่มอีก พรีเซนต์งานกลุ่มอีก คือเราก็ต้องเอาตัวรอด เเต่ถ้าให้สนิทด้วยก็คงไม่ คือเรารู้สึกเเย่มากๆไม่รู้จะทำยังไง เราไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ เเต่มันเป็นความรู้สึกอะค่ะ เครียดมากเลย พ่อเราก็เตือนเเล้วกลายเป็นว่ายิ่งพูดก็จะยิ่งโดนดุ ตอนนี้เรารู้สึกว่าถ้าเป็นไปได้เราไม่น่าย้ายเลย ไม่น่าเลยจริงๆ
ตอนนี้เราเครียดมากจริงๆค่ะ ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
รู้สึกแย่กับชีวิตตอนนี้มาก ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ
พอขึ้นม.5 เราคิดว่าเดี๋ยวก็คงไปไหนด้วยกันได้ เดี๋ยวมันก็คงจะดีขึ้น เเต่เปล่าเลย มันเเย่ลงด้วยซ้ำ เรารู้สึกว่าจริงๆเราไม่ได้สนิทกับเพื่อนหรือเปล่า เราชวนเพื่อนไปไหนก็ไม่เคยได้ไปค่ะ ในกลุ่มไม่ค่อยไปไหนกัน ตอนเราอยู่เอกชนเราไม่ต้องพะวงด้วยซ้ำว่าจะไปวันไหนอะไรยังไง แค่บอกว่าจะไปเพื่อนๆก็พร้อมจะไปด้วยกัน แต่พอมาอยู่ที่นี่จะนัดกันเเต่ละทียากมากค่ะ กลายเป็นว่าถ้าเราไม่ไปคนเดียว ก็ต้องชวนเพื่อนโรงเรียนเก่าไป แต่เอาจริงๆเรารู้สึกสบายใจที่ได้ไปไหนกับเพื่อนม.ต้น สนิทกันมาก ไม่รู้ทำไม เราสนิทใจ มีอะไรกล้าพูด แต่กับเพื่อนที่โรงเรียนเรากลับไม่กล้าพูดอะไรด้วยซ้ำ จะพูดเรื่องส่วนตัวด้วยก็แค่บางคน เรารู้สึกว่าเราไม่อยากสนิทกับเพื่อนในห้อง ในเฟสบางคนเราก็ไม่รับเพื่อน ไอจีก็ไม่ฟอล ฟอลมาก็ไม่กดรับ ปกติเราเจอเพื่อนที่ห้างเราจะทักตลอด เเต่กลายเป็นว่าถ้าเจอเพื่อนในโรงเรียนก็จะเดินเลี่ยงเลยค่ะ ไม่อยากเจอ ไม่อยากทัก หรือมันจะผิดที่เราใจเเคบ?
เรารู้ว่าเรื่องแบบนี้มันคงเป็นแค่ปัญหาเล็กๆ บางคนอาจจะบอกว่า ถ้าไม่อยากยุ่งก็ไม่ต้องยุ่งสิ จริงๆมันก็ควรจะเป็นแบบนั้นค่ะ เเต่ทำไม่ได้หรอกค่ะ ไหนจะงานกลุ่มอีก พรีเซนต์งานกลุ่มอีก คือเราก็ต้องเอาตัวรอด เเต่ถ้าให้สนิทด้วยก็คงไม่ คือเรารู้สึกเเย่มากๆไม่รู้จะทำยังไง เราไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ เเต่มันเป็นความรู้สึกอะค่ะ เครียดมากเลย พ่อเราก็เตือนเเล้วกลายเป็นว่ายิ่งพูดก็จะยิ่งโดนดุ ตอนนี้เรารู้สึกว่าถ้าเป็นไปได้เราไม่น่าย้ายเลย ไม่น่าเลยจริงๆ
ตอนนี้เราเครียดมากจริงๆค่ะ ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ ขอบคุณมากค่ะ