บอกก่อนเลยนะ จขกท มีเเฟนเเล้วคบกันมาก็ 4ปีเเล้ว เเต่ความทรงจำที่ทำให้ลืมไม่ลงจริงๆ ก็คงเป็น... คนที่เคยเเอบรักตอนมัธยมอะ
คือเเอบรัก มา 4-5 ปีได้ เรียนห้องเดียวกัน พอเข้ามหาลัยก็ยังเรียนที่เดียวกันอีก เเต่ว่าเรียนคนละคณะ คือก็มีโอกาสสารภาพนะ
ที่ต้องบอกเพราะจนมุม คือนางมาถามตรงๆเลยว่าชอบนางหรือเปล่า 555 เเต่สุดท้ายก็นก เพราะนางบอกรู้สึกดีเเต่ไม่อยากคบ กลัวเลิกกันกลัวเสียเพื่อนเเบบเราไป เหตุผลในตอนนั้น ก็ทำงงอยู่พักใหญ่เลยนะ ว่าสรุปมันชอบเราหรือไม่ชอบวะ คือสับสนอะเนาะ 55555 เเต่คือทุกวันนี้ก็คุยกันได้เเละเป็นเพื่อนที่ดีที่สนิทคนหนึ่ง เเต่ก็มีขอบเขตในการสนิทอยู่ เพราะต่างคนก็ต่างมีเเฟนทั้งคู่ เเต่มันจะมีช่วงเวลาหนึ่งที่เเบบ อยากนอนฝันถึง อยากคุยด้วย เเละก็จะนึกถึงช่วงเวลาที่เคยแอบรัก เเล้วมันก็ยิ้มออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว ตลกตัวเองตอนนั้น คือรู้ว่าเขาอยู่โรงอาหาร ไม่ได้หิวอะไรสักนิดอะ เเล้วตัวเองอยู่ตึกเรียนนะ โรงอาหารซึ่งไกลมากอะ เเต่ก็เดินไปเเค่อยากไปเดินผ่านๆให้เขาทัก ไม่เคยเหนื่อยเลยกับการทำอะไรเเบบนี้ การเเอบรักกับการถูกรักมันคนละโมเม้นเลยอะ ใช้ความพยายามมากเลยในการเเอบรักใครสักคน คือกลัวเพื่อนจะรู้เเล้วมันล้ออะ คืออายยยยไง เเล้วก็กลัวเขาเปลี่ยนไปกลัวเขาไม่คุยด้วย เลยได้เเต่เเอบรักใสใส เเต่เวลาเราคุยกันไม่ได้คุยกับเเบบ เธอๆ นายๆไรงี้อะ คือคุยด้วยหมัดคุยด้วยศอก ตบตีกันทุกวัน เเขนนี้เขียวทุกวัน เเกล้งจนร้องไห้ก็มี เเต่ไม่เคยโกรธเลยนะ 55555555 คือใคร ๆก็ชอบเเกล้งอะไม่รู้ทำไม อยู่มหาลัยยังโดนเเกล้งเลย วัยทำงานก็โดนเเกล้ง 5555 ตลกตัวเอง สุขใจทุกครั้งเลยนะที่ได้นึกถึงถึงเราจะเก็บเขาไว้ลึกสุดใจ เเต่เขาก็จะโผล่มาให้คิดถึงอยู่ดี
อยากรู้ของเพื่อนๆบ้าง ว่าความรักเเบบไหนที่ทำให้ลืมไม่ลงง
ความทรงจำเกี่ยวกับความรัก เเบบไหนที่ทำให้ลืมไม่ลง มาเเชร์กันได้นะ
คือเเอบรัก มา 4-5 ปีได้ เรียนห้องเดียวกัน พอเข้ามหาลัยก็ยังเรียนที่เดียวกันอีก เเต่ว่าเรียนคนละคณะ คือก็มีโอกาสสารภาพนะ
ที่ต้องบอกเพราะจนมุม คือนางมาถามตรงๆเลยว่าชอบนางหรือเปล่า 555 เเต่สุดท้ายก็นก เพราะนางบอกรู้สึกดีเเต่ไม่อยากคบ กลัวเลิกกันกลัวเสียเพื่อนเเบบเราไป เหตุผลในตอนนั้น ก็ทำงงอยู่พักใหญ่เลยนะ ว่าสรุปมันชอบเราหรือไม่ชอบวะ คือสับสนอะเนาะ 55555 เเต่คือทุกวันนี้ก็คุยกันได้เเละเป็นเพื่อนที่ดีที่สนิทคนหนึ่ง เเต่ก็มีขอบเขตในการสนิทอยู่ เพราะต่างคนก็ต่างมีเเฟนทั้งคู่ เเต่มันจะมีช่วงเวลาหนึ่งที่เเบบ อยากนอนฝันถึง อยากคุยด้วย เเละก็จะนึกถึงช่วงเวลาที่เคยแอบรัก เเล้วมันก็ยิ้มออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว ตลกตัวเองตอนนั้น คือรู้ว่าเขาอยู่โรงอาหาร ไม่ได้หิวอะไรสักนิดอะ เเล้วตัวเองอยู่ตึกเรียนนะ โรงอาหารซึ่งไกลมากอะ เเต่ก็เดินไปเเค่อยากไปเดินผ่านๆให้เขาทัก ไม่เคยเหนื่อยเลยกับการทำอะไรเเบบนี้ การเเอบรักกับการถูกรักมันคนละโมเม้นเลยอะ ใช้ความพยายามมากเลยในการเเอบรักใครสักคน คือกลัวเพื่อนจะรู้เเล้วมันล้ออะ คืออายยยยไง เเล้วก็กลัวเขาเปลี่ยนไปกลัวเขาไม่คุยด้วย เลยได้เเต่เเอบรักใสใส เเต่เวลาเราคุยกันไม่ได้คุยกับเเบบ เธอๆ นายๆไรงี้อะ คือคุยด้วยหมัดคุยด้วยศอก ตบตีกันทุกวัน เเขนนี้เขียวทุกวัน เเกล้งจนร้องไห้ก็มี เเต่ไม่เคยโกรธเลยนะ 55555555 คือใคร ๆก็ชอบเเกล้งอะไม่รู้ทำไม อยู่มหาลัยยังโดนเเกล้งเลย วัยทำงานก็โดนเเกล้ง 5555 ตลกตัวเอง สุขใจทุกครั้งเลยนะที่ได้นึกถึงถึงเราจะเก็บเขาไว้ลึกสุดใจ เเต่เขาก็จะโผล่มาให้คิดถึงอยู่ดี
อยากรู้ของเพื่อนๆบ้าง ว่าความรักเเบบไหนที่ทำให้ลืมไม่ลงง