เพื่อนทิ้ง......

คือ เรา....อยุ่ ม.2 เรามีเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่อยู่กันมาตั้งเเต่ม.1 มันก็ไม่ใช่เวลาอะไรมากหรอกเเค่ปีดียวเเต่เรารับรู้ทุกเรื่องเพื่อนเป็นไงถ้าเราทำเเบบนี้เพื่อนคนนี้จะชอบไมหรือไม่ชอบเรื่องเล็กน้อยเราจำได้หมดเพื่อนสั่งไรเราก็ทำให้ ฟ ไปยิบนี่ให้หน่อยเราก็ไป ไปนู่นเป้นเพื่อนหน่อยสิเราก็ไป ไปซื้อนี้ให้สิ เราก็ไป เราทำให้หมดทุกอย่าง ขอไรก็ให้ เเต่พอถึงทีเรา....ไม่มีใครฟังหรือช่วยเหลือ....สิ่งเล็กๆน้อย เช่น เราไม่ชอบอันนี้นะเเทนเพื่อนจะจำได้กับไม่ เห้อ... บางทีเราก็น้อยใจน้ะที่เพื่อนๆของเราทำกับเราอย่างงี้ มีเรื่องอะไรก็ไม่เคยบอกเรา ปล่อยให้เราเดินคนเดียว ปล่อยให้รอ ปล่อยให้นั่งรอรถคนเดียว เเละ ปล่อยให้เป็นหมาเดินตามหลัง คือเราไม่รู้จะทำไงเเล้วเรา นอย สุดขีดเเล้ว วันเกิดเราไม่เคยทำอะไรให้เราไม่ว่าเเต่พอถึงตัวเองจะร้องขอเอานู่นเอานี้ บางที คนเราก็จะคิดบ้างนะว่าเราเคยทำอะไรให้เขาหรือยังไม่ใช่จะรอเอาของอย่างเดียว....เเละอีกอย่างเวลาเซอร์ไพเพื่อนกูก็เป็นคนจัดการให้..เเต่กูไม่ได้การขอบคุณจากเพื่อน ...พอมีเพื่อนคนใหม่เข้ามาในกลุ่มเรากูรู้สึกเป็นหมาเลยว่ะ พอวันเกิดเพื่อนใหม่ ไปเซอร์ถึงบ้าน....เเล้วกูหล่ะคนที่ไม่เคยได้อะไรจากพวกเพื่อนเลยก็กลายเป็นหมาหัวเน่า... //ช่วยเเนะนำหน่อยคะว่าควรทำไงดีกับเรื่องเเบบนี้//