คือเราเคยเเอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งไม่ขอเอ่ยนามนะครับ เขาเป้นคนน่าตาดีน่ารักด้วย ส่วนเราก้ไม่ได้หล่ออไรมาก เเต่ไจเราก้หล่อพอตัว (หลงตัวเองสักหน่อย) เราก้ทำความรุ้จักก่อนเลยทีเเรก เริ่มเเรกก้คุยกัน ไปเรื่อยๆ นานวันไปก้เริ่มสนิทกันมากขึ้น เราก้เริ่มรุ้จักกันมากกันมากขึ้น เราก้เริ่มเเสดงอาการว่าเราเเอบชอบเขาอยุ่ เเต่ที่ไหนได้เขากลับไม่รุ้ตัวเลย เราก้เริ่มมดกำลังไจ เเล้วอยุ่มาวันหนึ่ง เราหลุดปากพูดว่าเเอบชอบเขาอยุ่ เขายังไม่ไห้คำตอบเรา เเล้ววันต่อมาเขาบอกว่ายังไม่อยากมีเเฟนตอนนี้ เริ่มมีหวังเล็กๆน้อยๆ เราก้เลยพยามยามอิก หลายวันต่อมาเขาบอกยังอยากโสด ตามเคย ส่วนเรายังด้านหน้า อยุ่ต่อไป มีบางครั้งบางคราวที่ เขาถามเรื่องที่ชอบเขาอยุ่ มันเเทงไจดำจี๊ดเลยครับ ผมก้เลยทนอยุ่ต่อ คือเเบบเป้นเเบบนี้บ่อยมาก ไม่รุ้ทำไมเขาต้องทำเเบบนี้ด้วยทั้งๆที่เราบอกจะทำไรไห้บอกตรงๆ ไม่ไช้มาเเทงไจดำเราเเบบนี้ไปเรื่อยๆ ถึงพูดไปเราก้ยังอดทนต่อนะ ไม่รุ้ทำไม เหมือนมีเเอนตี้ เลยชินไปซะเเล้ว-..- เเต่เราก้ไม่ละความพยายามนะ เเค่นี้ดีกว่า ่งวงเเละ ถ้าไม่ขี้เกรียจจะเล่าเรื่องเต็มละกัน (ขออภัยที่พิมคำหยาบบางคำ)
ยอมควายต่อไป