กระทู้แนะนำห้องสีลม แสดงให้เห็นว่าเรายอมรับการคอรัปชั่นเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตแบบไทยๆไปละ

คุยกันเป็นเรื่องปกติเลย คงเพราะแวดวงคนรอบตัวใครๆเขาก็ทำกัน  คนทำก็ไม่ได้นึกละอาย คนไม่ได้ทำก็ไม่ได้นึกรังเกียจ เฝ้าหาโอกาสที่จะได้ทำบ้าง แบบทีใครทีมัน ถ้อยทีถ้อยอาศัย เป็นกันตั้งแต่ฝากเข้าโรงเรียน ยันฝากเข้าทำงาน ใครทำได้ใครมีโอกาสก็ทำ คนไม่ทำกลายเป็นคนโง่หรือ ไม่ก็เพราะไม่มีโอกาส ไม่มีเส้นสาย ใครฝ่าด่านเส้นสายเข้ามาได้ด้วยฝีมือล้วนๆถือว่าเจ๋ง ใครเจ๋งไม่พอเอาชนะข้อสอบได้แต่เอาชนะเส้นสายไม่ได้ถือว่า คุณยังดีไม่พอ

ดูไปแล้ว คอรัปชั่นจึงไม่ได้เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจสำหรับสังคมไทยถ้าพวกเดียวกะเราทำหรือเราได้ประโยชน์  แต่คอรัปชั่นที่ไม่ใช่พวกเดียวกะเราทำต่างหากที่น่ารังเกียจเพราะเราเสียประโยชน์ หรือ ไม่ได้ประโยชน์ด้วย

คนเกลียดคอรัปชั่นกับคนชอบคอรับชั่นเลยอาจเป็นคนๆเดียวกันด้วยซ้ำ คือตัวเราเอง ชอบเป็นบางที เกลียดเป็นบางโอกาส

เอวังด้วยประการฉะนี้