สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย
เรื่องของเรามีอยู่ว่าเรากับแฟนอยู่ไกลกันมาก เราอยู่สมุทรปราการ แฟนอยู่เชียงราย
เรารู้จักกันและคบกัน 1ปี กับอีก 3เดือน (เราเป็นเลสเบี้ยนนะคะ) ตอนช่วงระยะแรกๆ
เราโทรคุยกันทุกวันโดยเราจะเป็นฝ่ายโทรหาเขาก่อนเราก็โทรหาเขาทุกวัน
จะได้คุยหรือไม่ได้คุยก็โทรไว้อย่างงั้นจนเราติดเขาไปแล้ว ติดพฤติกรรมที่ต้องทำแบบนี้
ทุกวันตื่นเช้ามาเราคิดถึงเขาเป็นคนแรกโทรหาเค้าตั้งแต่ตื่นนอนเพราะเราอยากได้ยินเสียงเขา
เขาเคยสัญญาว่าจะบอกรักเราทุกวันจนกว่าเราจะเบื่อแต่ตั้งแต่ช่วงเดือนนี้แม้แต่คำว่า 'ฝันดี'
เขายังไม่บอกเลยค่ะ ช่วงวันเกิดเราที่ผ่านมา ก่อนหน้าวันเกิดเรา 2-3 วันก่อนถึงเราก็พูดเสมอว่าเนี่ย
จะถึงวันเกิดเราละนะ เขาก็ดูเหมือนจะรับรู้ แล้วพอวันเกิดเรามาถึงเราไม่หวังอะไรจากเขาเลยนอกจาก
คำอวยพรแค่นั้นเราก็รู้สึกดีแล้ว ไม่ได้ต้องการของขวัญที่สวยหรู แค่ต้องการแค่คำอวยพรจากคนที่เรารัก
คนที่เราแคร์ เรารอจนวันเกิดเราเลยมาแล้วเราก็โทรหาเขา เรื่องวันเกิดเราเขาก็ขอโทษเรื่องที่ลืม โอเคเราให้อภัย
เพราะเราคงคาดหวังมากไปเอง เราก็พยายามจะไม่งี่เง่าเพราะเราเป็นคนงี่เง่าชอบคิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
จนมาถึงตอนนี้เราคิดตลอดว่าเราคงไม่สำคัญอะไรกับเขาแล้ว เราไม่โทรหาเขา ไม่ไลน์ไปหาเขาก่อน เราคิดว่า
ถ้าเขาอยากคุยเขาจะทักมาเอง เราก็รอเขาทักแชทมาทั้งวันขอแค่ได้คุย เขาก็ทักมา เราก็ได้คุยกัน แต่ก็แค่ประโยคซอฟๆ
ถามไถ่เรื่องชีวิตประจำวัน แบบบางทีก็เราตอบแชทเขาเดียวนั้น กว่าเขาจะตอบมาอีกที 1-2 ชั่วโมง บางทีอ่านแล้วก็ไม่ตอบ
เราแคร์ความรู้สึกเขามากนะแบบกลัวเขาจะรอ บางทีจะไปไหนก็ไม่บอก จนตอนนี้เราคุยแชทกันแค่วัน 2-3 ประโยคแล้วเขา
ก็หายไป ตอนช่วงก่อนที่เราจะเลิกโทรหาเขาเราพยายามหาเรื่องในชีวิตเรามาเล่าให้เขาฟังพยายามชวนเขาคุย แต่ดูเหมือนเขา
จะไม่ค่อยอยากจะฟังหรือมีความคิดเห็นอะไรกับเรื่องเราเล่าเลยเราคิดว่าเขาคงไม่สนใจเราแล้ว เราควรจะเลิกดีไหม แล้วเขาน่าจะมี
เหตุผลอะไรถึงทำแบบนี้กับเรา เรานั่งคิดนอนคิดเรื่องนี้มาสักพักแล้ว ขอแค่ได้ระบายก็ยังดี
ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยแนะแนวทางให้
มีปัจจัยอะไรที่ทำให้แฟนไม่ค่อยสนใจเราค่ะ (ญ-ญเราคิดว่าเราเข้าใจเขาแต่จริงๆไม่ใช่เลย)
เรื่องของเรามีอยู่ว่าเรากับแฟนอยู่ไกลกันมาก เราอยู่สมุทรปราการ แฟนอยู่เชียงราย
เรารู้จักกันและคบกัน 1ปี กับอีก 3เดือน (เราเป็นเลสเบี้ยนนะคะ) ตอนช่วงระยะแรกๆ
เราโทรคุยกันทุกวันโดยเราจะเป็นฝ่ายโทรหาเขาก่อนเราก็โทรหาเขาทุกวัน
จะได้คุยหรือไม่ได้คุยก็โทรไว้อย่างงั้นจนเราติดเขาไปแล้ว ติดพฤติกรรมที่ต้องทำแบบนี้
ทุกวันตื่นเช้ามาเราคิดถึงเขาเป็นคนแรกโทรหาเค้าตั้งแต่ตื่นนอนเพราะเราอยากได้ยินเสียงเขา
เขาเคยสัญญาว่าจะบอกรักเราทุกวันจนกว่าเราจะเบื่อแต่ตั้งแต่ช่วงเดือนนี้แม้แต่คำว่า 'ฝันดี'
เขายังไม่บอกเลยค่ะ ช่วงวันเกิดเราที่ผ่านมา ก่อนหน้าวันเกิดเรา 2-3 วันก่อนถึงเราก็พูดเสมอว่าเนี่ย
จะถึงวันเกิดเราละนะ เขาก็ดูเหมือนจะรับรู้ แล้วพอวันเกิดเรามาถึงเราไม่หวังอะไรจากเขาเลยนอกจาก
คำอวยพรแค่นั้นเราก็รู้สึกดีแล้ว ไม่ได้ต้องการของขวัญที่สวยหรู แค่ต้องการแค่คำอวยพรจากคนที่เรารัก
คนที่เราแคร์ เรารอจนวันเกิดเราเลยมาแล้วเราก็โทรหาเขา เรื่องวันเกิดเราเขาก็ขอโทษเรื่องที่ลืม โอเคเราให้อภัย
เพราะเราคงคาดหวังมากไปเอง เราก็พยายามจะไม่งี่เง่าเพราะเราเป็นคนงี่เง่าชอบคิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
จนมาถึงตอนนี้เราคิดตลอดว่าเราคงไม่สำคัญอะไรกับเขาแล้ว เราไม่โทรหาเขา ไม่ไลน์ไปหาเขาก่อน เราคิดว่า
ถ้าเขาอยากคุยเขาจะทักมาเอง เราก็รอเขาทักแชทมาทั้งวันขอแค่ได้คุย เขาก็ทักมา เราก็ได้คุยกัน แต่ก็แค่ประโยคซอฟๆ
ถามไถ่เรื่องชีวิตประจำวัน แบบบางทีก็เราตอบแชทเขาเดียวนั้น กว่าเขาจะตอบมาอีกที 1-2 ชั่วโมง บางทีอ่านแล้วก็ไม่ตอบ
เราแคร์ความรู้สึกเขามากนะแบบกลัวเขาจะรอ บางทีจะไปไหนก็ไม่บอก จนตอนนี้เราคุยแชทกันแค่วัน 2-3 ประโยคแล้วเขา
ก็หายไป ตอนช่วงก่อนที่เราจะเลิกโทรหาเขาเราพยายามหาเรื่องในชีวิตเรามาเล่าให้เขาฟังพยายามชวนเขาคุย แต่ดูเหมือนเขา
จะไม่ค่อยอยากจะฟังหรือมีความคิดเห็นอะไรกับเรื่องเราเล่าเลยเราคิดว่าเขาคงไม่สนใจเราแล้ว เราควรจะเลิกดีไหม แล้วเขาน่าจะมี
เหตุผลอะไรถึงทำแบบนี้กับเรา เรานั่งคิดนอนคิดเรื่องนี้มาสักพักแล้ว ขอแค่ได้ระบายก็ยังดี
ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยแนะแนวทางให้