เมื่อเพื่อนผม คนที่สนิทมากที่สุด กลับมาบอกผมว่า...

ผมกับเพื่อนคนนั้นเราสนิทกันครับ สนิทกันจนผมสงสัยนานแล้วว่าเราเป็นอะไรกัน แต่ผมก็เดาถูก เพื่อนผมเขาเป็นหลานแฟนใหม่พ่อผมครับ ตอนเด็กๆพ่อผมเคยพาไปเล่นกับมันบ่อยๆ ผญ.คนนั้นก็ดีเป็นคนดีนะครับ แต่ผมเริ่มเอะใจแล้วว่าทำไมพ่อพามาบ่อยจัง ช่วงนั้นประมาณประถมครับตอนนั้นแม่พ่อแยกทางกันผมอยุ่กับพ่อ จริงๆผญคนนั้นคบกับพ่อตั้งแต่ยังไม่หย่ากับแม่ มาหย่ากันก็ตอนผมอยุ่ม.ต้นแม่เคยบอกว่าพ่อมีลูกและแฟนใหม่แล้ว แต่ผมเฉยๆ เพราะพ่อดูแลผมดีมาก ผมเป็นลูกคนเดียวครับ ผมไม่ติดใจอะไรเรื่องครอบครัวใหม่เลย แต่อยู่ๆเพื่อนคนนั้นก็บอกว่าพ่อมีลูกใหม่ แล้วเขาบอกว่าผมเห็นแก่ตัว พ่อผมด้วย เพราะเขาบอกว่าพ่อไม่มาดูแลน้องเลย ผมคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องความเอาใจใส่รึป่าว แต่ก็ไม่รู้สิครับ เพราะพ่อผมไม่เคยบอกเรื่องนี้กับผม เขาบอกว่าเขาเป็นหลานแท้ๆแต่กลับต้องดูแลคนเดียว ส่วนผมก็นับว่าเป็นพี่น้องคนนั้น ทำไมไม่มาทำหน้าที่พี่บ้าง อันนี้ผมงงอะ ผมลูกเก่า จะไปยุ่งทำไม เขาก็ดูแลกันไปสิ ผมคนนอกนะ นั่นครอบครัวใหม่มันไม่เกี่ยวกันเลย แล้วคือเพื่อนคนนั้นมันไปบอกเพื่อนสนิทผมอีกคน สมมติชื่อเอ เอมันกลับบอกว่า ถูกแล้วที่ผมต้องไปช่วยดูแล เพราะนั่นเท่ากับว่าน้องผมคนนึง แล้วก็เท่ากับว่าเป็นญาติกับคนนั้นด้วย ทำไมมีแต่คนคิดแบบนั้นล่ะ มีแต่คนให้กำลังใจคนนั้น ผมดูแย่มากเลยอะครับ  ผมกลับคิดว่านั่นลูกแฟนใหม่ ต่างคนต่างอยู่สิ ถ้าอยากได้เงินก็ควรคุยกับพ่อ ผมคิดแบบนี้เห็นแก่ตัวมั้ยครับ