เราคุยกับผู้ชายคนนึงมาเกือบปีแล้ว ตลอดเวลาที่คุยกันก็มีเจอกันบ้างคะ เวลามีอะไรเราก็คุยกับเขาตลอด แต่แรกๆที่คุยเราก็รู้นะคะ ว่าเขาก็มีคนคุยเยอะ
บางเวลาเขาก็เพ้อถึงแฟนเก่าของเขา เราก็รับรู้เรื่องของเขาก็เยอะเหมือนกัน บางทีก็แอบน้อยใจ แต่ไม่มีสิทธิ์ เจอบ่อยๆเราก็ปลงนะคะแต่ในใจลึกๆก็แอบหวังบ้าง. เราคุยกันต่างคนก็ต่างมีคนคุยนะคะ แต่เราเลือกให้เขาสำคัญสุด พอถึงเวลาจริงๆเราถามเขาว่า "จะเอายังไง เราคุยเราก็หวังคบนะ" เขาก็ตอบกลับมาว่า
"เราไม่อยากคบกับใคร แต่เราคุยกันได้ไหม" เราได้อ่านคำนั้นมาถึงกับน้ำตาไหล ตอนนั้นคิดมากสุด เราทะเลาะกันบ่อยมากจนเราทนไม่ไหวเพราะความเยอะของเขา ต่างคนต่างหมดความอดทน พูดออกมาว่า "เราเลิกคุยกันเหอะ" หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนเป็นคนละคนเราก็ง้อเขานะคะ(ไม่รู้จะง้อทำไม555) แต่เขาก็ไม่ตอบอ่านไม่ตอบอีกเรานี่จะเป็นบ้าเลยอ่ะ เรารู้สึกมากไปเองคิดๆดูแล้วเราก็น่าจะปล่อยเขาไปแต่มันยังค้างคาใจ ตลอดเวลาที่คุยกันเราคุยกันเหมือนแฟนทำอะไรก็เหมือนแฟน แต่ไม่ใช่คะ
ตลอดเวลาเกือบปี เราคิดไปเองคนเดียว เราทำใจไม่ได้เลยคะ
เคยบ้างไหม คุยกันตั้งนานพอถามความสัมพันธ์ บอกไม่ได้คิดอะไร...?
บางเวลาเขาก็เพ้อถึงแฟนเก่าของเขา เราก็รับรู้เรื่องของเขาก็เยอะเหมือนกัน บางทีก็แอบน้อยใจ แต่ไม่มีสิทธิ์ เจอบ่อยๆเราก็ปลงนะคะแต่ในใจลึกๆก็แอบหวังบ้าง. เราคุยกันต่างคนก็ต่างมีคนคุยนะคะ แต่เราเลือกให้เขาสำคัญสุด พอถึงเวลาจริงๆเราถามเขาว่า "จะเอายังไง เราคุยเราก็หวังคบนะ" เขาก็ตอบกลับมาว่า
"เราไม่อยากคบกับใคร แต่เราคุยกันได้ไหม" เราได้อ่านคำนั้นมาถึงกับน้ำตาไหล ตอนนั้นคิดมากสุด เราทะเลาะกันบ่อยมากจนเราทนไม่ไหวเพราะความเยอะของเขา ต่างคนต่างหมดความอดทน พูดออกมาว่า "เราเลิกคุยกันเหอะ" หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนเป็นคนละคนเราก็ง้อเขานะคะ(ไม่รู้จะง้อทำไม555) แต่เขาก็ไม่ตอบอ่านไม่ตอบอีกเรานี่จะเป็นบ้าเลยอ่ะ เรารู้สึกมากไปเองคิดๆดูแล้วเราก็น่าจะปล่อยเขาไปแต่มันยังค้างคาใจ ตลอดเวลาที่คุยกันเราคุยกันเหมือนแฟนทำอะไรก็เหมือนแฟน แต่ไม่ใช่คะ
ตลอดเวลาเกือบปี เราคิดไปเองคนเดียว เราทำใจไม่ได้เลยคะ