ฝันที่กลายเป็นจริง

วันนี้ได้มีเวลาอ่านประสบการณ์หลอนๆ ของหลายๆ คนในกระทู้ต่างๆ บางเรื่องอ่านไปก็ตั้งคำถามกับตัวเองว่าจริงเหรอสิ่งที่หลายๆ คนเล่ามา และก็ย้อนกลับมาที่ตัวเราเองถ้าเรานำบางเรื่องที่เราพบเจอมาเล่าให้คนอื่นฟังหลายคนก็คงตั้งคำถามเช่นเดียวกับเรา สำหรับคนที่ไม่เชื่อก็ประมาณว่าเราแต่งเรื่องหรือมโนขึ้นมาเอง แต่ก็ไม่เป็นไรเป็นความเชื่อส่วนบุคคล เราก็แค่อยากมาแชร์ประสบการณ์ให้เพื่อนๆ ในพันทิปได้อ่านบ้างเท่านั้น ส่วนจะเขียนได้น่าสนใจหรือไม่น่าสนใจก็ช่วยพิจารณา ติชมกกันได้ ไม่ว่ากัน

สำหรับวันนี้จะมาเล่าความฝันของเราเอง ที่บังเอิญดันมากลายเกิดขึ้นจริง แค่ผิดที่ ผิดคน และผิดเวลาไปบ้าง 2 เรื่อง เรื่องหนึ่งค่อยข้างเป็นข่าวดังออกทีวีอยู่บ้างสำหรับคนที่ได้ติดตามข่าวสารบ้านเมือง แต่ขอบอกก่อนนะ ตัวเราไม่ได้มีสัมผัสพิเศษอะไรเหมือนหลายๆ คนที่ได้แชร์ประสบการณ์ กับสิ่งที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ เข้าเรื่องเลยดีกว่า

เรื่องแรกที่จะเล่าเป็นความฝันซึ่งเกิดเมื่อสักปีที่ผ่านมา จำไม่ได้ว่าเดือนไหน ปกติเราเป็นคนนอนดึก และคืนนั้นก็เป็นเหมือนเช่นทุกคืน เรานอนประมาณเที่ยงคืน ด้วยความที่วันนี้เหนื่อยจากการทำงานมาทั้งวัน และด้วยความเป็นคนหลับง่ายมาก หากไม่มีเรื่องกังวลใดๆ พอหัวถึงหมอนหลับเลยค่ะ และก็เป็นคนไม่ค่อยฝัน หรือถ้าฝันตื่นขึ้นมาก็จำไม่ได้หรอกค่ะ รู้สึกมันปนกันไปหมด แต่ก็มีบ้างที่จำได้แต่น้อยมาก และคืนนั้นก็เช่นกัน จำได้ว่าก่อนหลับได้ชำเหลือบดูนาฬิกาเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่า     และก็ไม่รู้หรอกว่าหลับนอนแค่ไหน แต่เป็นอีกคืนหนึ่งที่เราได้ฝันและจำเรื่องราวในความฝันได้เกือบทั้งหมด โดยฝันว่า พ่อของเราซึ่งปัจจุบันอายุปีนี้ 59 ปี ปกติแกเป็นคนขี้เมา และจะมีรถมอเตอร์คู่ใจแกอยู่ 1 คัน ที่ทั้งยามเมาหรือไม่เมาแกก็จะใช้คันนี้ ซึ่งปกติที่บ้านมี 2 คัน ตัวเราทำงานอยู่ต่างจังหวัด ส่วนพี่ชายของเราก็อยู่อีกหมู่บ้านหนึ่งกับแฟน ที่บ้านก็จะมีแค่พ่อกับแม่ ส่วนแม่ขับมอเตอร์ไซด์ไม่เป็นหรอก จะไปไหนก็จะให้หลานๆ หรือน้องๆ ช่วยขับพาไปไหนมาไหน

เข้าเรื่องต่อเลยดีกว่าค่ะ ในความฝัน เราฝันว่าพ่อเราขับรถมอเตอร์คันคู่ใจออกไป ปกติแกจะเป็นขับรถช้ามาก ตามวิสัยของแกไม่ว่ายามพ่อหรือไม่เมา และในฝันก็เช่นกัน แกขับออกไปทางทิศตะวันตกของ ซึ่งเป็นเส้นทางที่จะไปทะลุบ้านของย่า (บ้านแกเองนั่นแหละ) อีกตำบลหนึ่ง ซึ่งบ้านของอยู่ใกล้จะถึงรอยต่อของตำบล ส่วนใหญ่จะเป็นสวนยางสลับบ้านคน แต่มีบางช่วงที่เป็นที่เป็นสวนยางที่ไม่มีบ้านคนเลย หรือถ้ามีบ้างบางหลังก็อยู่ลึกเข้าไปข้างใน หลังจากแกออกไปได้พักใหญ่ก็มีคนขับรถมาจอดที่หน้าบ้านและตะโกนเรียกแม่ของเรา ว่าพ่อของเราล้มมอเตอร์ไซด์อยู่ที่สะพานข้างห้วย ซึ่งน่าจะพักใหญ่แล้วแต่ไม่มีใครเห็น และตัวแกขับรถผ่านมาเจอ ซึ่งถ้ามองจุดที่แกล้มรถห่างจากบ้านเราไปแค่ไม่ถึง 300 เมตร เป็นสะพานคอนกรีตสั้นๆ ข้ามห้วยถ้าไม่สังเกตแทบจะไม่รู้เลย และข้างๆ สะพานจะมีต้นไม้เถาวัลย์ปกคลุมอยู่ และจากสะพานมาถึงบ้านเราก็เป็นส่วนผลไม้ (ลองกอง) เป็นที่ดินของน้าทอดยาวมาก่อนจะถึงบ้านของเรา

พอได้ยินดังนั้นแม่ก็เรียกพี่ชายของเราให้วิ่งไปดูพ่อ ด้วยความตกใจเราก็ยืนนิ่งทำไรไมถูก และทันใดนั้นพี่ชายก็อุ้มพ่อวิ่งกลับมาแทบจะในทันที ด้วยความที่แกตัวเล็กบวกความตกใจของพี่ชายสมารถอุ้มแกวิ่งมาสบาย และแม่ก็วิ่งตามหลังมาเข้าไปในบ้าน พอพี่ชายวางพ่อลงก็พบว่ามีเลือดเต็มใบหน้า แต่แกก็ยังพอมีสติอยู่ และพยายามที่จะพูดอะไรสักอย่าง พออ้างปากจะพูดกลับกลายเป็นว่าแกกระอักออกมาเป็นเลือดและก็สลบไปประมาณสิ้นใจ เราทุกคนก็ต่างตกใจ ร้องไห้พยายามปลุกแกแต่ก็สายไปแล้ว  

และด้วยความตกใจตัวเราก็ตื่นจากความฝันในทันที พอรู้สึกตื่นก็หันไปมองนาฬิกาบอกเวลา ตี 1 นิดๆ  ตกใจสิค่ะ หลับไปได้แค่ชั่วโมงเดียวฝันเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้ ทำไงละที่นี่ นอนหลับไม่ได้สิค่ะ กังวลไปหมด เป็นห่วงพ่อ เป็นห่วงแม่ ด้วยความอยู่ต่างจังหวัด จะโทรกลับไปบ้านตอนนี้ มีหวังตกใจ ได้หัวใจวายกันยกบ้าน และด้วยความที่พักคนเดียว เครียดค่ะ มีความรู้สึกว่าความฝันเหมือนจริงมาก อยู่ดีๆ น้ำตาไหลเลยค่ะ ทำไรไม่ถูก นึกไรไม่ออกค่ะ นั่งสวดมนต์  บ่นบาลสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หากลูกยังมีบุญบารมีอยู่บ้าง ขอส่งให้พ่อแม่ของลูก เพื่อให้พ่อแม่ของลูกได้รอดพ้นจากภัยอันตรายใดๆ ทั้งสิ้น และเพื่อให้ท่านทั้งสองได้อยู่เพื่อให้ลูกได้ตอบแทนบุญคุณบ้าง เนื่องจากที่ผ่านมายังทำได้ไม่ดีพอ (ใครจะลองนำไปใช้ก็ไม่ได้ว่ากันค่ะ) ตอนนั้นนึกไรไม่ออกจริงๆ นั่งร้องไห้อยู่พักใหญ่ พอจิตใจเริ่มสงบลงก็ยังข่มตานอนไม่ได้อยู่ดี ก็เปิดทีวีดูหนังไปได้ครึ่งเรื่อง และที่สุดก็ข่มตาหลับลงไปได้

เช้าขึ้นมาค่ะต้องตื่นไปทำงาน ณ ตอนนั้นก็หมดความกังวลไประดับหนึ่ง และคิดว่าคงไม่มีเกิดขึ้นอย่างแน่นอน แต่ก็ได้ไปพูดเปรยๆ กับพี่ที่ทำงานงานว่าเมื่อคืนฝันไม่ดี ฝันว่าพ่อเสียเพราะล้มรถ แต่ก็ไม่ได้เล่ารายละเอียดอะไรมาก พูดเชิงติดตลกว่าจะเอาเลขรถมาซื้อหวยก็ยากหน่อยเพราะดันเป็นเลขตัวเดียว

ผ่านไป 2 วันค่ะ โทรศัพท์ไปหาแม่เป็นปกติค่ะ พูดคุยกันไป จนเกือบวางสายแต่แล้วแกก็เอ่ยว่าคำหนึ่งว่า ญาติฝั่งพ่อเสียอีกแล้วนะ ถามว่าใคร เสียยังไง แม่บอกลูกพี่ลูกน้องพ่อ เสียเพราะล้มรถเมื่อวานนี้ แต่ด้วยเราไม่ได้สนิทมากแต่ก็พอนึกหน้าออก  (ฟังดังนั้นค่ะ ขนแขน ขนขาตั้งเลยค่ะ เข่าอ่อนแทบทรุด) เห้ย!!!! แม่ถามเป็นไร ก็เล่าให้แกฟังค่ะ  แม่บอกว่าตายลักษณะเดียวกับที่เราฝัน เส้นทางเดียวกัน แต่คนที่เสียขับรถมาจากทิศตะวันตกมาบ้านของเรา ซึ่งตั้งใจจะมาหาพี่ชายเราที่บ้าน และสถานที่เกิดเป็นช่วงขึ้นเนินไม่มีบ้านคน ซึ่งห่างจากบ้านเราประมาณ 2 กิโลเศษ มีแต่สวนยาง รถผ่านน้อยมากถึงจะเป็นเวลากลางก็ตาม กว่าจะมีคนมาเจอก็นานเป็นชั่วโมง ตอนเจอยังไม่มีสิ้นใจ แต่ไปเสียที่โรงพยาบาล ได้ความว่า สงสัยระหว่างขับรถเกิดอาการลมบ้าหมูกำเริบขึ้นทำให้ควบคุมรถไม่ได้และล้มรถลงไป ซึ่งเราก็มาทราบภายหลังเมื่อได้คุยกับตาอีกคน (น้องชายของย่า) ว่าก่อนสิ้นใจก็มีอาการกระอักเลือดลักษณะเดียวกับที่เราฝันทุกอย่าง (จบ)

อ่านแล้วก็ลองใช้วิจารณญาณกันเองน่ะค่ะ ไม่ได้บังคับให้เชื่อ

หลายคนอาจตั้งคำถามแล้วผู้ตายไม่มาพี่ชายเราบ้างเหรอหลังจากนั้น เนื่องจากแกตั้งใจมาหาพี่ชายเราก่อนตาย (ตอบค่ะ พี่ชายเป็นพวกจิตแข็งมาก จำได้ว่าถ้าให้เจอเรื่องแบบนี้ ก็มีแต่ตอนเขาบวชในวัด สำหรับที่อื่นเขาไม่เคยเจอ)

สำหรับเรื่องที่สองเดี๋ยวกลับมาเล่านะค่ะ ตอนนี้ขออาบน้ำก่อน เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นข่าว สามารถค้นหาใน Google ได้ค่ะ