เกริ่นก่อนว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของพี่สาวเรา เราฟังมาอีกที อาจมีข้ามๆหรือลืมบางเหตุการณ์ไปบ้างต้องขออภัยจริงๆ แต่เราจะพยายามเล่าและลงรายละเอียดให้ได้มากที่สุด
ณ บ้านทาวเฮ้าแห่งหนึ่งในรังสิต (เราไม่รู้ว่าแถวไหนเพราะพี่สาวไม่ได้บอกหรือถ้าใครรู้อย่าลงรายละเอียดนะคะ ขอบคุณค่ะ) พี่เราเล่าว่า เป็นบ้านร้างมาก่อนอายุเท่าๆพี่เรา เหมือนเจ้าของรีโรเวทใหม่ พี่เรากับพี่เขยแกได้ไปขี่รถหาบ้านเช่าจนมาเจอหลังนี้เลยเช่าอยู่ระยะเวลาในการเช่าอยู่เราไม่แน่ใจ แต่พี่เราตอนนั้นท้อง และได้ไปตรวจดูพบว่าเป็นครรภ์แฝดธรรมชาติ บ้านหลังนี้เป็นสองชั้น พี่เรานอนชั้นบนและล่าง ตอนแรกที่พี่เราเจอบ้านหลังนี้รู้สึกไม่โอเครเลย มันดูไม่น่าอยู่มากๆ แต่ก็ตัดสินใจอยู่ไป พออยู่ไปได้สักพักเริ่มมีเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้น มักมีเงาดำๆรึสิ่งของหนักๆที่ตั้งเอาไว้ล้มเองตลอด (พี่เราเป็นคนมีเซ้น) และเกือบทุกเหตุการณ์มักจะมาในรูปแบบฝัน มีเหตุนึงที่พี่เราไม่สบายใจเป็นอย่างมากพี่เล่าว่าในฝันนั่นเหมือนจริงมากและเป็นฝันที่น่ากลัว พี่เราฝันว่านอนในห้องนอนท่ายกขาเหมือนตอนเรานั่งขาหยั่ง และมีผู้ชายสูงๆไม่แก่มากใส่แมสปิดหน้าปิดตาเดินมาหาพี่เราในห้องและเอามือล้วงเข้าไปที่ท้องพี่เราจะเอาเด็กออกมา พยายามทำหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ และพูดกับพี่เราว่า “ไม่ออก” และได้เดินหนีไป พี่เราตื่นมารู้สึกไม่สบายใจมากจนขายของไม่ไหวขับรถจาก
กทม.กลับตจว.ไปหาพ่อเรา พอหลังจากหาพ่อเราเสร็จได้ประมาณเกือบๆอาทิตย์(มั่งนะ)พี่เราก็ฝันอีกว่ามีผญ.คนนึงเหมือนคนเก็บขยะเดินถือรูปพ่อเรามาถามพี่เราในฝันว่า “รู้จักผู้ชายคนนี้ไหม” พี่เราดูแล้วรู้ว่านั่นคือพ่อ แต่ตอบผญ.คนนั้นไปว่าไม่รู้จัก แล้วผญ.คนนั้นก็บอกว่า พ่อเราไปด่าไปว่าผัวเขา เราฟังมาถึงตรงนี้ขนลุกมาก และหลังจากนั้นก็มีเหตุการณ์เหมือนๆเดิมคือ มีเงาดำ ของล้มเอง ตลอดมา (ตอนนี้เราไม่แน่ใจว่าคลอดหลานเรารึยัง)พี่เราฝันว่ามีผญ.ใครไม่รู้ในฝันอยู่ก็มาตะโกนใส่พี่เราว่า “กูเกียด” แบบนั้นซ้ำๆ ในฝันเหมือนพี่เราไม่กลัวไม่ทำอะไรผิดก็มีแสงสีขาวสว่างมาละผญ.คนนั้นก็จางหายไป พี่เราเล่าให้พ่อฟัง พ่อแกบอกประมาณว่า อาจเป็นคนที่เขาไม่หวังดีกับเรา แต่พี่เราไม่ได้สนใจต่างคนต่างอยู่ และมีอีกหนึ่งเหตุการณ์ ตอนนี้หลานเราคลอดน่าจะได้หลายเดือนแล้ว คืนนึงแฝดคนน้องร้องไห้ไม่ยอมหยุดแล้วมองไปบนเพดาน เป็นคืนเดียวที่พี่เขยเราฝันกึ่งหลับกึ่งตื่นแกฝันว่ามีผญ.ผมยาวๆห้อยตัวบนเพดานแกขยับไม่ได้จนแกได้ยินเสียงลูกร้องจึงค่อยๆขยับตัวได้ พี่เราและพี่เขยตื่นมาลูกร้องไห้ไม่หยุดและมองไปบนเพดานตลอดเวลา พี่เขยจึงได้เอาเครื่องรางที่แม่ให้ไปเป่าปัดให้หลานเราจึงหยุดร้องไห้ หลังจากนั้นไม่นานพี่เราได้ตัดสินใจย้ายออกด้วยสภาพแวดล้อมและหลายๆปัจจัย
บ้านเช่าแถวรังสิต
ณ บ้านทาวเฮ้าแห่งหนึ่งในรังสิต (เราไม่รู้ว่าแถวไหนเพราะพี่สาวไม่ได้บอกหรือถ้าใครรู้อย่าลงรายละเอียดนะคะ ขอบคุณค่ะ) พี่เราเล่าว่า เป็นบ้านร้างมาก่อนอายุเท่าๆพี่เรา เหมือนเจ้าของรีโรเวทใหม่ พี่เรากับพี่เขยแกได้ไปขี่รถหาบ้านเช่าจนมาเจอหลังนี้เลยเช่าอยู่ระยะเวลาในการเช่าอยู่เราไม่แน่ใจ แต่พี่เราตอนนั้นท้อง และได้ไปตรวจดูพบว่าเป็นครรภ์แฝดธรรมชาติ บ้านหลังนี้เป็นสองชั้น พี่เรานอนชั้นบนและล่าง ตอนแรกที่พี่เราเจอบ้านหลังนี้รู้สึกไม่โอเครเลย มันดูไม่น่าอยู่มากๆ แต่ก็ตัดสินใจอยู่ไป พออยู่ไปได้สักพักเริ่มมีเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้น มักมีเงาดำๆรึสิ่งของหนักๆที่ตั้งเอาไว้ล้มเองตลอด (พี่เราเป็นคนมีเซ้น) และเกือบทุกเหตุการณ์มักจะมาในรูปแบบฝัน มีเหตุนึงที่พี่เราไม่สบายใจเป็นอย่างมากพี่เล่าว่าในฝันนั่นเหมือนจริงมากและเป็นฝันที่น่ากลัว พี่เราฝันว่านอนในห้องนอนท่ายกขาเหมือนตอนเรานั่งขาหยั่ง และมีผู้ชายสูงๆไม่แก่มากใส่แมสปิดหน้าปิดตาเดินมาหาพี่เราในห้องและเอามือล้วงเข้าไปที่ท้องพี่เราจะเอาเด็กออกมา พยายามทำหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ และพูดกับพี่เราว่า “ไม่ออก” และได้เดินหนีไป พี่เราตื่นมารู้สึกไม่สบายใจมากจนขายของไม่ไหวขับรถจาก
กทม.กลับตจว.ไปหาพ่อเรา พอหลังจากหาพ่อเราเสร็จได้ประมาณเกือบๆอาทิตย์(มั่งนะ)พี่เราก็ฝันอีกว่ามีผญ.คนนึงเหมือนคนเก็บขยะเดินถือรูปพ่อเรามาถามพี่เราในฝันว่า “รู้จักผู้ชายคนนี้ไหม” พี่เราดูแล้วรู้ว่านั่นคือพ่อ แต่ตอบผญ.คนนั้นไปว่าไม่รู้จัก แล้วผญ.คนนั้นก็บอกว่า พ่อเราไปด่าไปว่าผัวเขา เราฟังมาถึงตรงนี้ขนลุกมาก และหลังจากนั้นก็มีเหตุการณ์เหมือนๆเดิมคือ มีเงาดำ ของล้มเอง ตลอดมา (ตอนนี้เราไม่แน่ใจว่าคลอดหลานเรารึยัง)พี่เราฝันว่ามีผญ.ใครไม่รู้ในฝันอยู่ก็มาตะโกนใส่พี่เราว่า “กูเกียด” แบบนั้นซ้ำๆ ในฝันเหมือนพี่เราไม่กลัวไม่ทำอะไรผิดก็มีแสงสีขาวสว่างมาละผญ.คนนั้นก็จางหายไป พี่เราเล่าให้พ่อฟัง พ่อแกบอกประมาณว่า อาจเป็นคนที่เขาไม่หวังดีกับเรา แต่พี่เราไม่ได้สนใจต่างคนต่างอยู่ และมีอีกหนึ่งเหตุการณ์ ตอนนี้หลานเราคลอดน่าจะได้หลายเดือนแล้ว คืนนึงแฝดคนน้องร้องไห้ไม่ยอมหยุดแล้วมองไปบนเพดาน เป็นคืนเดียวที่พี่เขยเราฝันกึ่งหลับกึ่งตื่นแกฝันว่ามีผญ.ผมยาวๆห้อยตัวบนเพดานแกขยับไม่ได้จนแกได้ยินเสียงลูกร้องจึงค่อยๆขยับตัวได้ พี่เราและพี่เขยตื่นมาลูกร้องไห้ไม่หยุดและมองไปบนเพดานตลอดเวลา พี่เขยจึงได้เอาเครื่องรางที่แม่ให้ไปเป่าปัดให้หลานเราจึงหยุดร้องไห้ หลังจากนั้นไม่นานพี่เราได้ตัดสินใจย้ายออกด้วยสภาพแวดล้อมและหลายๆปัจจัย