สวัสดีค่ะ ชื่อมิกนะคะ ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะอยากได้คำปรึกษาจากเพื่อนๆ ขอท้าวความก่อนนะคะ
*** ตอนนี้มิกมีแฟนเป็น ทอม ที่คบกันมา3ปี ชื่อพี่แพนค่ะ เรามั่นใจมาตลอดว่า นี่แหละคือคนที่อยากอยู่ด้วยไปนานๆ ช่วยกันเติมเต็มส่วนที่ขาดไป จนเราไม่คิดจะเปิดใจให้ใครทั้งคู่ จากที่พ่อแม่มิกไม่ยอมรับในตัวพี่แพน เราเลยช่วยกันสร้างความมั่นใจจนตอนนี้พ่อแม่มิกรักพี่แพนเหมือนลูก (รักมากกว่ามิกอีก555) ทุกอย่างดีขึ้นเรื่อยๆค่ะ มิกทำงานเป็นออแกร์ไนซ์ค่ะ จนวันนนึงบริษัทที่มิกทำงานอยู่ รับพนง.ใหม่เข้ามาให้อยู่ทีมมิก เป็นน้องผู้ชาย ตอนแรกมิกไม่ได้สนใจอะไร เพราะส่วนตัวมีอคติกับผช.อยู่แล้ว ไม่เคยคบผช.จริงจัง แค่คุยได้
ประเด็นอยู่ตรงนี้ค่ะ!!!
ทำงานกันมาสักระยะ เราก็สนิทกันค่ะ เพราะมิกเฟรนลี่ ก็คุยไลน์กันบ้างตามประสารุ่นพี่รุ่นน้อง แล้วก็สนิทกันมากขึ้น จนน้องสารภาพว่าชอบมิก มิกก็เลยบอกน้องไปตรงๆว่ามิกไม่ชอบผช.คุยขำๆละกัน ** น้องเค้าเลยพูดมาคำนึงว่า "ผมจะทำให้พี่ชอบผช.ให้ได้" ตอนนั้นรู้สึกแค่หาคนคุยแก้เหงาเล่นๆ จนพี่แพนเริ่มสงสัยมิกกับน้อง มิกกลัวพี่แพนรู้เลยขอห่างกับน้องทันที มิกไม่ตอบไลน์ไม่สนิทเหมือนเดิม น้องเค้าโกรธมิกไปสักกพัก มิกก้ไม่สนใจ จนเมื่อเดือนที่แล้วมิกรู้สึกผิดเลยเข้าไปขอโทดน้อง น้องกลับบอกว่า ไม่เคยโกรธมิกเลย ยิ่งเห็นหน้าทุกวันยิ่งก็โกรธไม่ลง แล้วเราก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม!! สนิทมากขึ้น มากจนทำให้มิกหวั่นไหว... มากจนรู้สึก "ไม่อยากขาดเค้าไป" มิกพยายามเลิกคิด เพราะมิกไม่อยากมีแฟนเป็นผช. แต่น้องก็เข้ามาทำให้มิกสับสน น้องชอบพูดว่า "เมื่อไหร่จะเป็นเค้าที่อยู่ข้างๆมิก ขออย่างนึงได้ไหม มิกอย่าทิ้งเค้าอีก อย่าหายไปจากเค้า เพราะเค้ารู้สึกว่าขาดมิกไม่ได้" น้องพยายามบอกมิกมาตลอดว่าอย่าตัดสินผช.เพียงเพราะคนที่มิกเคยเจอมา ในเวลาทำงานน้องเค้าจะคอยดูแลมิกตลอด แต่พี่แพนกับระแวงมิกตลอด เรื่องก็ยิ่งแย่ เพราะมิกกับพี่แพนทะเลาะกันทุกวัน ถึงกับจะเลิกกัน พี่แพนยิ่งสงสัยมิกกับน้องมากขึ้น มิกกจนตอนนี้มิกเครียดมาก มิกไม่อยากเสียคนดีๆอย่างพี่แพนไป แต่น้องก็ดีกับมิกมากจนมิกก็ไม่อยากให้น้องหายไปจากเรา ***
* ช่วยหน่อยนะคะ เตือนสติที ตอนนี้รู้สึกสับสน เห็นแก่ตัว รู้สึกเลว รู้สึกอึดอัดมากค่ะ* T T
ใครเคยแค่คุยกันแบบขำๆแล้วชอบขึ้นมาจริงๆบ้างค้ะ?
*** ตอนนี้มิกมีแฟนเป็น ทอม ที่คบกันมา3ปี ชื่อพี่แพนค่ะ เรามั่นใจมาตลอดว่า นี่แหละคือคนที่อยากอยู่ด้วยไปนานๆ ช่วยกันเติมเต็มส่วนที่ขาดไป จนเราไม่คิดจะเปิดใจให้ใครทั้งคู่ จากที่พ่อแม่มิกไม่ยอมรับในตัวพี่แพน เราเลยช่วยกันสร้างความมั่นใจจนตอนนี้พ่อแม่มิกรักพี่แพนเหมือนลูก (รักมากกว่ามิกอีก555) ทุกอย่างดีขึ้นเรื่อยๆค่ะ มิกทำงานเป็นออแกร์ไนซ์ค่ะ จนวันนนึงบริษัทที่มิกทำงานอยู่ รับพนง.ใหม่เข้ามาให้อยู่ทีมมิก เป็นน้องผู้ชาย ตอนแรกมิกไม่ได้สนใจอะไร เพราะส่วนตัวมีอคติกับผช.อยู่แล้ว ไม่เคยคบผช.จริงจัง แค่คุยได้
ประเด็นอยู่ตรงนี้ค่ะ!!!
ทำงานกันมาสักระยะ เราก็สนิทกันค่ะ เพราะมิกเฟรนลี่ ก็คุยไลน์กันบ้างตามประสารุ่นพี่รุ่นน้อง แล้วก็สนิทกันมากขึ้น จนน้องสารภาพว่าชอบมิก มิกก็เลยบอกน้องไปตรงๆว่ามิกไม่ชอบผช.คุยขำๆละกัน ** น้องเค้าเลยพูดมาคำนึงว่า "ผมจะทำให้พี่ชอบผช.ให้ได้" ตอนนั้นรู้สึกแค่หาคนคุยแก้เหงาเล่นๆ จนพี่แพนเริ่มสงสัยมิกกับน้อง มิกกลัวพี่แพนรู้เลยขอห่างกับน้องทันที มิกไม่ตอบไลน์ไม่สนิทเหมือนเดิม น้องเค้าโกรธมิกไปสักกพัก มิกก้ไม่สนใจ จนเมื่อเดือนที่แล้วมิกรู้สึกผิดเลยเข้าไปขอโทดน้อง น้องกลับบอกว่า ไม่เคยโกรธมิกเลย ยิ่งเห็นหน้าทุกวันยิ่งก็โกรธไม่ลง แล้วเราก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม!! สนิทมากขึ้น มากจนทำให้มิกหวั่นไหว... มากจนรู้สึก "ไม่อยากขาดเค้าไป" มิกพยายามเลิกคิด เพราะมิกไม่อยากมีแฟนเป็นผช. แต่น้องก็เข้ามาทำให้มิกสับสน น้องชอบพูดว่า "เมื่อไหร่จะเป็นเค้าที่อยู่ข้างๆมิก ขออย่างนึงได้ไหม มิกอย่าทิ้งเค้าอีก อย่าหายไปจากเค้า เพราะเค้ารู้สึกว่าขาดมิกไม่ได้" น้องพยายามบอกมิกมาตลอดว่าอย่าตัดสินผช.เพียงเพราะคนที่มิกเคยเจอมา ในเวลาทำงานน้องเค้าจะคอยดูแลมิกตลอด แต่พี่แพนกับระแวงมิกตลอด เรื่องก็ยิ่งแย่ เพราะมิกกับพี่แพนทะเลาะกันทุกวัน ถึงกับจะเลิกกัน พี่แพนยิ่งสงสัยมิกกับน้องมากขึ้น มิกกจนตอนนี้มิกเครียดมาก มิกไม่อยากเสียคนดีๆอย่างพี่แพนไป แต่น้องก็ดีกับมิกมากจนมิกก็ไม่อยากให้น้องหายไปจากเรา ***
* ช่วยหน่อยนะคะ เตือนสติที ตอนนี้รู้สึกสับสน เห็นแก่ตัว รู้สึกเลว รู้สึกอึดอัดมากค่ะ* T T