จากกระทู้แนะนำอันโด่งดังเรื่องขอเข้าห้องน้ำ
ทำให้นึกถึงตัวเองสมัยทำงานในเมืองหลวงค่ะ แล้วบ้านอยู่นอกเมือง แต่ละวันนั่งรถไปกลับ 3 ชม. แต่ยังโชคดีที่บ้านอยู่ซอยเดียวกับแฟน (สามีปัจจุบัน) จึงทำให้นั่งรถไปกลับกับแฟนได้ทุกวัน แฟนส่งถึงรถไฟฟ้าค่ะ
บ่ายวันนั้นที่ออฟฟิศซื้อมะม่วงกะปิหวานมากินกัน โอ้โห ตอนกินนี่เอร็ดอร่อยมากค่ะ หารู้ไม่ว่าหายนะกำลังจะมาเยือน เราก็แปลกใจตัวเองนะ สมัยวัยรุ่นท้องมักจะผูกบ่อยๆ แต่พอโตขึ้น กลายเป็นว่าท้องเสียง่ายๆ หากกินของพวกนี้ เมื่อก่อนไม่เป็นอ่ะ พอเลิกงานกลับบ้านห้าโมงเย็น ไปถึงรถแฟนประมาณ 6 โมง เย็นวันศุกร์ รถก็ติดแสนติด ข้าศึกมันบุกมาแล้วค่ะ คราวนี้มาแบบกองทัพใหญ่มากๆ เรางี้ขนลุก เหงื่อตก คือทุกอาการ เปิดแอร์ ปิดแอร์ นั่งนิ่งๆ เอาน้ำลายลูบสะดือ นั่งพับเพียบ เอนตัวนอน ทำทุกอย่างแล้ว ก็ไม่สามารถสะกัดได้ค่ะ จากบีทีเอส จตุจักรนะ จะไปเข้าตรงไหนดี พอดีขับผ่านร้านอาหารกึ่งผับ ที่เขากำลังเตรียมร้าน รอลูกค้ามานั่งชิลคืนวันศุกร์ เราก็เกรงใจนะ แบบจะไปขอเข้าห้องน้ำอย่างเดียว ไม่ได้ซื้ออะไรเขาเลย แต่ทำไงได้ ณ ตอนนั้นให้จ่ายเงินสองร้อยก็ยอมอ่ะ
พอแฟนจอดรถได้ เราวิ่งลงไปก็แทบจะกลั้นไม่อยู่ ปวดหนักแบบท้องเสีย มันทรมานจริงๆนะ ไปถึงไปยกมือไหว้คนในร้าน บอกว่า พี่คะ หนูขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะคะ คนในร้านทำหน้างงๆ แล้วก็บอกได้ๆ คงสงสารเรานะ เหงื่อแตก หน้าซีดหมดแล้ว ไปถึงห้องน้ำได้ก็แทบจะถอดกางเกงไม่ทัน โอ๊ยยยย แล้วห้องน้ำเค้าล้างใหม่ๆ เช็ดแห้ง เตรียมรอรับแขกอ่ะนะ รู้สึกผิดเล็กๆ ที่มาเจิมห้องน้ำเค้าแบบจัดหนัก แต่ก็ทำทุกอย่างให้เรียบร้อยนะคะ เช็คแล้วไม่สกปรก 555 พอได้ปลดทุกข์ รู้สึกน้ำตาแทบไหล ชิวิตไม่เคยรักชักโครกมากเท่านี้ ได้แต่นั่งนึกว่า ต่อไปจะกินมะม่วงกะปิ คงต้องกินแต่ตอนอยู่บ้านเท่านั้น เข็ดจริงๆ พอออกมาจากห้องน้ำ ก็มายกมือไหว้ขอบคุณพี่ๆ ในร้านอีกรอบ พี่ๆ น่ารักมากอ่ะ คงแอบขำเราเหมือนกัน ไม่รู้เสียงมันดังเล็ดลอดออกมาบ้างหรือเปล่า โอ๊ยยยย อายๆๆๆ
เพื่อนๆ มีประสบการณ์อันไหนมาเล่าสู่กันฟังบ้างคะ ของเราอันนี้คือพีคสุดในชีวิตละ
มาแชร์ประสบการณ์ปวดหนักเบาระหว่างทางกันเถอะค่ะ
ทำให้นึกถึงตัวเองสมัยทำงานในเมืองหลวงค่ะ แล้วบ้านอยู่นอกเมือง แต่ละวันนั่งรถไปกลับ 3 ชม. แต่ยังโชคดีที่บ้านอยู่ซอยเดียวกับแฟน (สามีปัจจุบัน) จึงทำให้นั่งรถไปกลับกับแฟนได้ทุกวัน แฟนส่งถึงรถไฟฟ้าค่ะ
บ่ายวันนั้นที่ออฟฟิศซื้อมะม่วงกะปิหวานมากินกัน โอ้โห ตอนกินนี่เอร็ดอร่อยมากค่ะ หารู้ไม่ว่าหายนะกำลังจะมาเยือน เราก็แปลกใจตัวเองนะ สมัยวัยรุ่นท้องมักจะผูกบ่อยๆ แต่พอโตขึ้น กลายเป็นว่าท้องเสียง่ายๆ หากกินของพวกนี้ เมื่อก่อนไม่เป็นอ่ะ พอเลิกงานกลับบ้านห้าโมงเย็น ไปถึงรถแฟนประมาณ 6 โมง เย็นวันศุกร์ รถก็ติดแสนติด ข้าศึกมันบุกมาแล้วค่ะ คราวนี้มาแบบกองทัพใหญ่มากๆ เรางี้ขนลุก เหงื่อตก คือทุกอาการ เปิดแอร์ ปิดแอร์ นั่งนิ่งๆ เอาน้ำลายลูบสะดือ นั่งพับเพียบ เอนตัวนอน ทำทุกอย่างแล้ว ก็ไม่สามารถสะกัดได้ค่ะ จากบีทีเอส จตุจักรนะ จะไปเข้าตรงไหนดี พอดีขับผ่านร้านอาหารกึ่งผับ ที่เขากำลังเตรียมร้าน รอลูกค้ามานั่งชิลคืนวันศุกร์ เราก็เกรงใจนะ แบบจะไปขอเข้าห้องน้ำอย่างเดียว ไม่ได้ซื้ออะไรเขาเลย แต่ทำไงได้ ณ ตอนนั้นให้จ่ายเงินสองร้อยก็ยอมอ่ะ
พอแฟนจอดรถได้ เราวิ่งลงไปก็แทบจะกลั้นไม่อยู่ ปวดหนักแบบท้องเสีย มันทรมานจริงๆนะ ไปถึงไปยกมือไหว้คนในร้าน บอกว่า พี่คะ หนูขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะคะ คนในร้านทำหน้างงๆ แล้วก็บอกได้ๆ คงสงสารเรานะ เหงื่อแตก หน้าซีดหมดแล้ว ไปถึงห้องน้ำได้ก็แทบจะถอดกางเกงไม่ทัน โอ๊ยยยย แล้วห้องน้ำเค้าล้างใหม่ๆ เช็ดแห้ง เตรียมรอรับแขกอ่ะนะ รู้สึกผิดเล็กๆ ที่มาเจิมห้องน้ำเค้าแบบจัดหนัก แต่ก็ทำทุกอย่างให้เรียบร้อยนะคะ เช็คแล้วไม่สกปรก 555 พอได้ปลดทุกข์ รู้สึกน้ำตาแทบไหล ชิวิตไม่เคยรักชักโครกมากเท่านี้ ได้แต่นั่งนึกว่า ต่อไปจะกินมะม่วงกะปิ คงต้องกินแต่ตอนอยู่บ้านเท่านั้น เข็ดจริงๆ พอออกมาจากห้องน้ำ ก็มายกมือไหว้ขอบคุณพี่ๆ ในร้านอีกรอบ พี่ๆ น่ารักมากอ่ะ คงแอบขำเราเหมือนกัน ไม่รู้เสียงมันดังเล็ดลอดออกมาบ้างหรือเปล่า โอ๊ยยยย อายๆๆๆ
เพื่อนๆ มีประสบการณ์อันไหนมาเล่าสู่กันฟังบ้างคะ ของเราอันนี้คือพีคสุดในชีวิตละ