เป็นคนๆนึงที่มีแฟน ผญ และพาแฟนมาอยู่บ้านตัวเองค่ะ

เพราะอยากอยู่ด้วยกันดูแลกัน หลังจากเค้าเรียนจบเค้าก็หางานที่ไม่ไกลจากบ้านเรา และให้เค้าย้ายเข้ามาอยู่ด้วย เราเป็นคนที่ขยัน มักทำงานบ้านไปเรื่อยหลังจากกลับมาจากที่ทำงาน เข้างานเป็นกะเหนื่อยค่ะ โดยเฉพาะ ทำงาน จ-ส อาทิต เรียน แต่ก่อนงานบ้านเราๆก็ทำเองนี่แหละ พ่อแม่ อายุมากแล้ว เหนื่อยเหมือนกัน ถ้าเราทำงานบ้าน เป็นแจ๋ว เราจะมีอีกอารมคือ ไม่คุยไม่เล่นไม่อยากรับรู้ อะไร เพราะบางทีนางก็เอาแต่เล่น โทรสับขณะที่เราทำงานบ้าน บางครั้งก็ร้องไห้ออกมาเฉยๆ เพราะเหนื่อยๆมากๆ ตอนนี้มีแฟนมาด้วยงานก็งอกเงย บางครั้งเราก็อยากให้เค้าช่วยเราบางแต่นางเป็นคนติดมือถือ นางนั่งเล่นได้ตลอด บางครั้งนางกรอกน้ำบ้าง ซักผ้าบ้าง ล้างจานเป็นครั้งคราว เดือนนึง สัก  3 ครั้ง แต่บางครั้งนางก็ไม่ค่อยจะสนใจไร  คือถ้าสั่งนางๆจะไม่พอใจ นางบอกเสียความรู้สึก ห้องรก มา เกือบ เดือน นางปล่อยรกตามเดิม วันนี้พอเก็บ ผมนางร่วงง่ายและเยอะมาก เลยพูดออกไปว่า วันหลังช่วยเก็บห้องบ้างมันรก นางก็บอกไม่โอเค ที่เราพูดกับนางอย่างนึงเพราะอยากให้มาอยู่กับมาทำกับนางอย่างนึง คือถ้าคิดจะอยู่ร่วมบ้านเดียวกัน เราก็ต้องช่วยๆ กัน จริงมั้ยค่ะ  จนบางครั้งแม่ก็พูดว่าเราเอาใจเค้ามากเกินไปมั้ย เช้าต้องมาหาข้าวให้กินก่อนที่เราจะรีบนั่งรถเมลไปทำงาน อยากถามค่ะ ว่าควรทำคิดแบนี้ผิดมั้ย อยู่ร่วมบ้านเดียวกัน เราก็ต้องช่วยๆ กัน หรือว่าเราคิดมากไป บ้านเราๆก็ทำเอง อย่าไปใส่ใจเลย ปล่อย และปลง ถ้าวันนึง เค้าไม่รักเราในแบบนี้ ก็ต้องปล่อยเค้าไปรึเปล่าค่ะ