ก่อนอื่นต้องขอบอกว่า จขกท. ไม่ได้มึความดีใจรึรู้สึกดีเลยสักนิด แต่บางครั้งโชคชะตามันก็เล่นตลก ตกกะไดพอยโจน
จนทำให้กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ตามจิงก็ไม่ได้อยากได้ความคิดอะไรแต่อย่างไร แต่อยากระบาย ความในใจที่ไม่สามารถพูดผ่านใครได้
ก่อนอื่นคงต้องเล่าเรื่องต้นเหตุ เกิดจากการวางแผนชีวิตที่ผิดพลาด เรากะแฟนเรา 2 คนรักกันมานานนานขนาดว่า ก็10ปี ได้แระอยู่ด้วยกัน รักกันเหมือนพี่ เหมือนเพื่อนเหมือนคนที่รักเรา คือชีวิตนี้ ไม่คิดว่าเราจะมาถึงจุดนี้ แฟนเราคนนี้บอกเลย นิสัยจิงๆดี รักเอาใจใส่ ทำให้เราได้ทุกอย่าง ยอมเราทุกอย่าง แต่ก็นั่นทำให้พุชายคนนี้ขาดความเป็นผู้นำ ขาดความคิดเป็นของตัวเอง ด้วยความที่เค้าตามใจเราจนเราเป็นเจ้าชีวิต คอบงำทุกอย่าง เราเริ่มทำธุระกิจส่วนตัวด้วยกันเราพูดตลอดเวลานอกจากออกแรงแล้วให้ทำอะไรแทนไม่เคยได้เลย อะไรที่ใช้หัวคิดเค้าจะไม่ช่วยเหลือเลย มาถึงจุดที่สถานะการบ้านเมืองแย่ ค้าขายลำบาก จนทำให้เป็นหนี้เป็นสิน ถึงขั้นต้องหนี !!! หนีมาตั้งหลักนะ มาถึงจุดนึง ที่ความสามรถพุญ คนนึงที่พยายามประคองมาทุกอย่างไม่ว่า จะเป็น เงิน , ความรัก , ความเป็นอยู่ทุกคนในบ้าน สุดจะรั้งไว้ บอกเลยว่าลำบากมาก มาถึงจุดที่ ชีวิตพลิก พอหนีมาแระต้องทำงานสิ่ งานที่ ตจว. มันหายากเนาะ งานอะไรที่ทำแล้วพอกิน พอใช้หนีได้บ้าง 2 คนถามว่า มาถึงนะจุดนี้ คุณคิดแระโตแล้ว คนเราไม่ใช่แค่นอนกอดกัน แล้วนั่นก็หมายความว่ารัก คำพูดไม่ดี ความรู้สึกไม่ดี มันเริ่มค่อยมีมาให้เห็นแระได้ฟัง จึงทำให้ตัดสินใจกลับมาอยู่ กทม. หางานทำที่นี่ การมาที่นี่ฉันได้พบ แฟนเก่า เรียกได้ว่าสมัยเรียน มัทธยมเลยก้ว่าได้ แฟนเก่า ที่ไม่ได้คบกันลึกซึ้งอะไรมาก เรากลับมาเจอกัน มีความรู้สึกดีๆให้กัน แระที่แปลกคือ พุชายคนนี้โตมาพร้อมกับความรับผิดชอบ ถูกฝึกมาให้เป็นคนรับผิด หน้าที่การ ครอบครัว ทุกๆอย่างที่ตัวเค้าต้องดูแล ดูแลเอาใจใส่เราดีมาก ขอบอก จะบอกว่าเรื่องที่เกิดไม่ใช่แค่วัน2วัน มันเป็นปีแล้ว จนเรามีความรู้สึกเริ่มรัก รักพุชายคนนี้ เราทำทุกอย่างให้พุชายคนนี้ เหมือนที่แฟนเราทำกะเรา ยอมให้เค้าคอบงำชีวิตเรา ไม่มากก้น้อย แน่ๆ โดยที่เราเคยมานั่งคิดตะก่อนแฟนเราเคยขอให้เราทำแบบนี้ให้แต่เราไม่เคยทำอย่างงี้เรียกว่า ความรักใช่ไหม อ้าวแล้วแฟนเราหละ เรากลับบ้านนั่งถามตัวเองทุกวัน เรารู้สึกว่าเราไม่ได้รักเค้าแล้ว แต่เราก็ไม่อยากให้เค้าเสียใจ ลำบากใจที่จะพูด แล้วก็ยังอยากให้เค้าเป็นคน คนนึงที่เรายังอยากห่วงสบายดีไหม ไม่อยากให้เค้าเกลียดเรา แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มพูดยัง วันนึงมันต้องมาถึง เรารู้ว่าเค้าก็น่าจะรับรู้ความเปลี่ยนแปลงอยู่บ้าง รึ เค้ารู้แต่แกล้งไม่รู้ แน่ๆเราสงสารเค้ามากๆๆ ความคิดเค้านะ ถ้าเกิดเรื่องมันจบลงไม่สวย เค้าจะยอมเป็นฝ่ายไปเอง ทั้งที่ก็เจ็บบอกเลย แต่เราก็ทำร้ายหัวใจ พุชายพร้อมกันถึง 2 คน
เราควรเลือกใคร
จนทำให้กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ตามจิงก็ไม่ได้อยากได้ความคิดอะไรแต่อย่างไร แต่อยากระบาย ความในใจที่ไม่สามารถพูดผ่านใครได้
ก่อนอื่นคงต้องเล่าเรื่องต้นเหตุ เกิดจากการวางแผนชีวิตที่ผิดพลาด เรากะแฟนเรา 2 คนรักกันมานานนานขนาดว่า ก็10ปี ได้แระอยู่ด้วยกัน รักกันเหมือนพี่ เหมือนเพื่อนเหมือนคนที่รักเรา คือชีวิตนี้ ไม่คิดว่าเราจะมาถึงจุดนี้ แฟนเราคนนี้บอกเลย นิสัยจิงๆดี รักเอาใจใส่ ทำให้เราได้ทุกอย่าง ยอมเราทุกอย่าง แต่ก็นั่นทำให้พุชายคนนี้ขาดความเป็นผู้นำ ขาดความคิดเป็นของตัวเอง ด้วยความที่เค้าตามใจเราจนเราเป็นเจ้าชีวิต คอบงำทุกอย่าง เราเริ่มทำธุระกิจส่วนตัวด้วยกันเราพูดตลอดเวลานอกจากออกแรงแล้วให้ทำอะไรแทนไม่เคยได้เลย อะไรที่ใช้หัวคิดเค้าจะไม่ช่วยเหลือเลย มาถึงจุดที่สถานะการบ้านเมืองแย่ ค้าขายลำบาก จนทำให้เป็นหนี้เป็นสิน ถึงขั้นต้องหนี !!! หนีมาตั้งหลักนะ มาถึงจุดนึง ที่ความสามรถพุญ คนนึงที่พยายามประคองมาทุกอย่างไม่ว่า จะเป็น เงิน , ความรัก , ความเป็นอยู่ทุกคนในบ้าน สุดจะรั้งไว้ บอกเลยว่าลำบากมาก มาถึงจุดที่ ชีวิตพลิก พอหนีมาแระต้องทำงานสิ่ งานที่ ตจว. มันหายากเนาะ งานอะไรที่ทำแล้วพอกิน พอใช้หนีได้บ้าง 2 คนถามว่า มาถึงนะจุดนี้ คุณคิดแระโตแล้ว คนเราไม่ใช่แค่นอนกอดกัน แล้วนั่นก็หมายความว่ารัก คำพูดไม่ดี ความรู้สึกไม่ดี มันเริ่มค่อยมีมาให้เห็นแระได้ฟัง จึงทำให้ตัดสินใจกลับมาอยู่ กทม. หางานทำที่นี่ การมาที่นี่ฉันได้พบ แฟนเก่า เรียกได้ว่าสมัยเรียน มัทธยมเลยก้ว่าได้ แฟนเก่า ที่ไม่ได้คบกันลึกซึ้งอะไรมาก เรากลับมาเจอกัน มีความรู้สึกดีๆให้กัน แระที่แปลกคือ พุชายคนนี้โตมาพร้อมกับความรับผิดชอบ ถูกฝึกมาให้เป็นคนรับผิด หน้าที่การ ครอบครัว ทุกๆอย่างที่ตัวเค้าต้องดูแล ดูแลเอาใจใส่เราดีมาก ขอบอก จะบอกว่าเรื่องที่เกิดไม่ใช่แค่วัน2วัน มันเป็นปีแล้ว จนเรามีความรู้สึกเริ่มรัก รักพุชายคนนี้ เราทำทุกอย่างให้พุชายคนนี้ เหมือนที่แฟนเราทำกะเรา ยอมให้เค้าคอบงำชีวิตเรา ไม่มากก้น้อย แน่ๆ โดยที่เราเคยมานั่งคิดตะก่อนแฟนเราเคยขอให้เราทำแบบนี้ให้แต่เราไม่เคยทำอย่างงี้เรียกว่า ความรักใช่ไหม อ้าวแล้วแฟนเราหละ เรากลับบ้านนั่งถามตัวเองทุกวัน เรารู้สึกว่าเราไม่ได้รักเค้าแล้ว แต่เราก็ไม่อยากให้เค้าเสียใจ ลำบากใจที่จะพูด แล้วก็ยังอยากให้เค้าเป็นคน คนนึงที่เรายังอยากห่วงสบายดีไหม ไม่อยากให้เค้าเกลียดเรา แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มพูดยัง วันนึงมันต้องมาถึง เรารู้ว่าเค้าก็น่าจะรับรู้ความเปลี่ยนแปลงอยู่บ้าง รึ เค้ารู้แต่แกล้งไม่รู้ แน่ๆเราสงสารเค้ามากๆๆ ความคิดเค้านะ ถ้าเกิดเรื่องมันจบลงไม่สวย เค้าจะยอมเป็นฝ่ายไปเอง ทั้งที่ก็เจ็บบอกเลย แต่เราก็ทำร้ายหัวใจ พุชายพร้อมกันถึง 2 คน