ชีวิตต่างแดน

ไม่มีอะไรมากค่ะ แค่อยากขอกำลังใจเล็กน้อย ตอนนี้มาเรียนที่อเมริกาได้เกือบ 8 เดือนแล้วค่ะ เคยเป็นกันไหมคะ แบบว่ารู้สึกเหนื่อยๆ ท้อ ไม่อยากทำอะไรเลย บางทีก็รู้สึกคิดถึงบ้าน ยิ่งตอนนี้เรียนหนักมาก ยิ่งรู้

อยู่หอบางคืนก็นอนไม่หลับ. บางคืนก็คิดถึงบ้าน ไม่อยากอยู่หอ เเถมยังต้องเรียนอีก การบ้านก็เยอะเลยรู้สึกท้อใจหลายครั้ง อยากกลับไปอยู่บ้านเพราะเรียนเหนื่อยกลับไปบ้านเหมือนได้ฟื้นฟูร่างกาย เเต่พออยูหอเหมือ

สวัสดีค่ะ ต้องการความคิดเห็นค่ะ เมื่อ 2 ปีที่แล้ว เราได้มีโอกาสมาเรียนต่อที่ออสเตรเลีย เราจำได้ว่าตอนนั้นเราอยากมามาก เพราะความคิดที่ว่าอยู่ที่นี่ ชีวิตคงดีกว่า (ลาออกจากงานประจำ ซึ่งเงินเดือนก็พออยู่

เห้อรู้สึกท้อซะจนไม่อยากเดินต่อ แต่พอเห็นคำนี้ทีไรเลิกท้อเลยค่ะ "ล้มคิดถึงพ่อ ท้อคิดถึงแม่ "

เวลาเหนื่อยเวลาท้อ คิดถึงบ้านอยากไปกอดพ่อกอดแม่ คิดถึงคนทางบ้าน ฟังเพลงนี้ทีไรคิดถึงบ้านทุกที่ ( เหนื่อยนะ ท้อนะ แหงนหน้ามองฟ้าทีไร กอดความฝันไว้ถึงมันยังไกลความจริง จากบ้านมาด้วยหวังอะไรจะดีทุกสิ

ต้องจากบ้านมาอยู่เมืองขายฝันคิดถึงพ่อคิดถึงแม่คิดถึงทุกคนทางบ้านคิดถึงมาก วันนี้มาเรียนละทำงานที่เมื่อขายฝันลูกเหนื่อยละท้อมากอยากกลับบ้านแต่ไม่รู้จะบอกใคร การมาแล้วทำให้เราต้องผิดหวังท้อแท้ขอโทษนะเจ้

สวัสดีครับ วันนี้ผมแค่อยากมาระบายความรู้สึก ผมรู้สึกท้อแท้ เหนื่อย คิดถึงบ้าน คนรัก เพื่อน ความสุขที่อยู่ที่เมืองไทย ก่อนอื่นเลยผมทำงานอยู่ที่ พม่า มาหลายเดือนละจากกระทู้ก่อนหน้านี้ผมโพสเกี่ยวกับการม

แค่อยากมาระบายชีวิตทำไมมันยากขนาดนี้เหนื่อยมากท้อมากไม่มีใครลำบากมากต้องใช้ชีวิตแบบไม่มีคนคอยซัพพอร์ตไม่มีที่ปรึกษาไม่มีกำลังใจจากใครทั้งนั้นป่วยก็ไม่มีใครท้อมากเลยตังติดตัวก็ไม่มีสักบาททำอะไรก็ไม่ได้

คือตอนนี้เรียนอยู่ปี1 มหาลัยเปิดมาได้อาทิตย์นี้อาทิตย์ที่2แล้ว รู้สึกว่าตัวเองไม่โอเคเท่าไร ไม่ใช่กับการเรียนนะ แต่ท้อกับการใช้ชีวิตคนเดียว (อยู่หอนอกคนเดียว) ท้อกับเพื่อนบางที ท้อกับการทำกิจกรรมต่างๆ

ออกจากบ้านมาหางานในเมืองหลวง คิดถึงที่บ้าน มากๆ คิดถึงยาย คิดถึงแม่ คิดถึงเพื่อนๆ เอาเงินติดตัวมา แค่ 3000 หางานมา3วันแล้วยังไม่ได้เลย ท้อ หดหู่ใ