ตอน ม.4 --- บ้านผมมีความสุขมากๆ พ่อ เเม่ ลูก เเละ พ่อเเม่ผมตัดสินใจสร้างบ้านที่ตจว ในราคาเเพง ถ้าเทียบกับ ฐานะบ้านผม เเม่จึกให้พ่อไปคุมงานที่ ตจว เพราะ พ่อผมรุ้เรื่องช่าง เเต่ในเวลานั้น พ่อผมก็ นอกใจเเม่ จนเเม่ผมจับได้ หลังจากนั้น ชีวิตผมเปลี่ยนไปเลย พ่อเเม่ ทะเลอะกันทุกวัน ส่วนตัวผม ร้องให้ทุกวันร้องจนน้ำตาไม่มีที่จะออกแล้ว ในปีนั้น ผมเห็นภาพหลอน เเละ เสียงหลอนตลอดเวลา ว่าพ่อเเม่ ทะเลอะกันอยู่ ทั้งๆ ที่ไม่ใช้ ผมปวดหัวทุกวัน จนร่างกายมั้นอ่อนล้า ไม่มีเเรงที่จะก้าวเดิน ความสุข เเละ เวลาที่ดีที่สุด คือการได้เข้าห้องน้ำ เปิดเสียงน้ำ ไหล ให้เเรกที่สุดเพื่อจะไม่ได้ยินเสียงจากนอกห้องน้ำ กลัวที่จะได้ยินพ่อเเม่ ทะเลอะกัน เเละ นอนเป็นคนสุดท้ายของบ้านเพื่อที่จะเห็นพ่อเเม่นอนหลับเเล้ว จะได้ไม่เป็นห่วงว่าจะ ทะเลาะกันอีก จึงดูรายการโปรดในมือถือก่อนนอน มันคือสุดยอดของความสุขในตอนนั้น
ตอน ม.5 --- เวลาผ่านไป 1 ปี พ่อเเม่ไม่ ทำเลาะกันเหมือนเดิม เเล้ว คุยกันปกติ แต่ผมรู้ว่าพ่อผม ก็ไม่ได้เลิก แอบคุย เพราะพ่อผมชอบ แอบนอกใจเเม่ผม แต่ทำหลับหลัง แต่ตัวผมก็รู้ทั้งหมด เพราะ ทุกครั้งที่พ่อเเอบ พ่อมักจะทำตอนเเม่ไม่อยู่ แต่ผมอยู่บ้าย ตลอด ทำไงได้ผมไม่อาจบอกเเม่ได้ เพราะไม่อยากให้ภาพเมื่อก่อนมันกลับมาอีก ผมจึงต้องเก็บทุกอย่างใว้คนเดียวด้วยความเครียด เเละ เป็นปีที่ บ้านผมไม่มีเงินมากเหมือนเมื่อก่อน เพราะเอาตังไปทำบ้านที่ ตจว ผมต้องเปลี่ยนชีวิตทุกอย่าง จากหน้ามือเป้นหลังมือเลย ต้องใช้เงินประหยัดแบบสุดๆ ทั้งๆที่เพื่อบรอบข้าง กินสุขกันสบาย ชีวิตผม เคยกินทุกอย่างที่ต้องการ ผมได้ของที่ผมอยากได้ มีแต่กลับบ้านไปเจอหน้าแม่ แม่ก็เอาเเต่พุดว่าบ้านเราไม่มีตังมากนะ จนหลอนไปหมดเเล้ว จากเด็กมีทุกอย่าง ตอนนี้ใช้เงินไม่กี่บาท ยังต้องคิดหน้าคิดหลัง มากๆเลย
ตอน ม.6 --- หลังจากเรื่องผ่านไปได้ บ้านผมก็ไม่เหมือนเดิม ความสุขเมื่อ 2 ปีที่เเล้วก็หายไป ถึงทุกคนดีกัน แต่ผม บอกได้ ว่า ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม มันอึดอัดมากมายในใจ จะพูดก้ไม่ได้ แล้วอีกปีก็เข้ามาหาลัย เรื่องเรียนก็เครียดพอเเล้ว เเม่ยังไม่เข้าใจอีก บ้างอย่างผมก้ไม่เข้าใจ เพื่อนผม ทำกันได้หมด พ่อเเม่ไม่ว่า แต่แม่ผมกลับว่าผม เลยกายเป็นว่าทุกวันนี้ ผมต้องถามเเม่ ว่า เเม่ต้องการให้ผมเป็นคน ยังไง เช่น แม่อยากให้ผมซื้อข้าวกินเองไหม ถ้าแม่อยากให้เป็นเเบบนั้น ผมก้ยอมเป็น ไรเงีย แค่พ่อ แม่ ok ผมก็ ok โดยที่ไม่ห่วงความสุขตนเอง
คือเราอึดอัดมากๆ อยาก พูดออกแต่ทำไม่ได้ T T ผมควรทำไงต่อกับชีวิตนี้ดีครับ เพื่อที่อะไรๆ จะดีขึ้น ภาพทุกอย่างมันยัง ตาตึงในใจผมเสมอมา
เมื่อชีวิตเปลี่ยน ผมควรทำยังไงต่อไปดี T T มันคือความในใจตลอด 3 ปีที่ผมเก็บใว้ ในใจ
ตอน ม.5 --- เวลาผ่านไป 1 ปี พ่อเเม่ไม่ ทำเลาะกันเหมือนเดิม เเล้ว คุยกันปกติ แต่ผมรู้ว่าพ่อผม ก็ไม่ได้เลิก แอบคุย เพราะพ่อผมชอบ แอบนอกใจเเม่ผม แต่ทำหลับหลัง แต่ตัวผมก็รู้ทั้งหมด เพราะ ทุกครั้งที่พ่อเเอบ พ่อมักจะทำตอนเเม่ไม่อยู่ แต่ผมอยู่บ้าย ตลอด ทำไงได้ผมไม่อาจบอกเเม่ได้ เพราะไม่อยากให้ภาพเมื่อก่อนมันกลับมาอีก ผมจึงต้องเก็บทุกอย่างใว้คนเดียวด้วยความเครียด เเละ เป็นปีที่ บ้านผมไม่มีเงินมากเหมือนเมื่อก่อน เพราะเอาตังไปทำบ้านที่ ตจว ผมต้องเปลี่ยนชีวิตทุกอย่าง จากหน้ามือเป้นหลังมือเลย ต้องใช้เงินประหยัดแบบสุดๆ ทั้งๆที่เพื่อบรอบข้าง กินสุขกันสบาย ชีวิตผม เคยกินทุกอย่างที่ต้องการ ผมได้ของที่ผมอยากได้ มีแต่กลับบ้านไปเจอหน้าแม่ แม่ก็เอาเเต่พุดว่าบ้านเราไม่มีตังมากนะ จนหลอนไปหมดเเล้ว จากเด็กมีทุกอย่าง ตอนนี้ใช้เงินไม่กี่บาท ยังต้องคิดหน้าคิดหลัง มากๆเลย
ตอน ม.6 --- หลังจากเรื่องผ่านไปได้ บ้านผมก็ไม่เหมือนเดิม ความสุขเมื่อ 2 ปีที่เเล้วก็หายไป ถึงทุกคนดีกัน แต่ผม บอกได้ ว่า ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม มันอึดอัดมากมายในใจ จะพูดก้ไม่ได้ แล้วอีกปีก็เข้ามาหาลัย เรื่องเรียนก็เครียดพอเเล้ว เเม่ยังไม่เข้าใจอีก บ้างอย่างผมก้ไม่เข้าใจ เพื่อนผม ทำกันได้หมด พ่อเเม่ไม่ว่า แต่แม่ผมกลับว่าผม เลยกายเป็นว่าทุกวันนี้ ผมต้องถามเเม่ ว่า เเม่ต้องการให้ผมเป็นคน ยังไง เช่น แม่อยากให้ผมซื้อข้าวกินเองไหม ถ้าแม่อยากให้เป็นเเบบนั้น ผมก้ยอมเป็น ไรเงีย แค่พ่อ แม่ ok ผมก็ ok โดยที่ไม่ห่วงความสุขตนเอง
คือเราอึดอัดมากๆ อยาก พูดออกแต่ทำไม่ได้ T T ผมควรทำไงต่อกับชีวิตนี้ดีครับ เพื่อที่อะไรๆ จะดีขึ้น ภาพทุกอย่างมันยัง ตาตึงในใจผมเสมอมา