ตกลงผมหมดรัก หรือแค่ทนอยู่กับความเหงาได้

คือแฟนของผมเธอไม่ค่อยมีเวลาให้ผมเท่าไหร่ ผมกับเธออยู่กันคนละที่ เธออยู่ปทุม ผมอยู่ชลบุรี เธอเรียนหนักกิจกรรมเยอะมากกว่าจะกลับมาหอพักก็ทุ่มกว่าไหนจะอาบน้ำกินข้าวทำรายงานอีก จะเอาเวลาตรงไหนมาคุยกัน เวลาจะคุยกันแทบไม่มี บางทีโทรไปหาเะอก็จะทำงานไปด้วยคุยกับผมและคุยกับเพื่อนไปด้วยบางทีผมรู้สึกน้อยใจเธอนึดๆตรงที่ว่าคุยกับเพื่อนมากกว่าคุยกับผมนะ เพื่อนเจอหน้ากันทุกวันไหมครับ?คุยกันทุกวันไหม? แล้วผมละเจอเธอทุกวันไหมไม่เลยนานๆจะเจอกันสักครั้ง อยากเห็นหน้าทำได้เพียงวิดิโอคอลหา บางวันเธอไม่ว่างเธอก็จะไม่คอลไม่โทร บางทีผมมีเรื่องสนุกๆเยอะเยะเต็มไปหมดอยากเล่าให้ฟังบางครั้งเล่าไปเธอก็จะเงียบไม่ก็เอาแต่อืมๆเหมือนไม่อยากฟัง แล้วแบบนี้ใครจะอยากเล่าให้ฟัง พอผมเงียบเธอก็จะถามว่าเงียบทำไมเอ้าพอพูดดเวยชวนคุยด้วยก็หาว่าพูดมาก ทำเป็นหูทวนลมไม่สนใจในสิ่งที่เราคุยบ้างหันไปคุยกับเพิ่อนบ้าง ผมเป็นคนที่ว่านั่งเฝ้ารออยู่หน้าจอโทรศัพท์บ่อยๆแต่ไม่ใช่ว่ทงานการจะไม่ทำนะทำนะครับ แต่แค่คนมันคิดถึง แต่เธอกลับไม่ตอบไลน์เลยไม่เข้ามาอ่านด้วยนะบางทีแต่เฟสนิคือออนแล้วตอบแชทเพื่อนได้สบาย
บางครั้งเธอก็ลอบหาเรื่องชวนทะเลาะนะ บางทีคุยด้วยก็ขึ้นเสียงใส่ ทำตัวเหมือนเบื่อผม เหมือนรำคาญผม ปล่อยให้ผมเหงาในบางที เมื่อก่อนพอเจอแบบนี้มันกระวนกระวายอยู่ไม่ได้โครตคืดถึง เดี๋ยวนี้คือแบบปกติไม่รู้สึกอะไรเฃย บางทีไม่คิดถึงเลยนะแต่ยังรักอยู่เหมือมเดิม เราเข้าใจนะว่าไม่ว่างธุระส่วนตัวเยอะ แต่บางทีก็อยากให้ใส่ใจเทคเเคร์เหมือนเมื่อก่อน ทักถามก็ยังดีว่ากินข้าวยังอาบน้ำยังวันนี้ทำไรมามั้งหาเรื่องคุยบ้าง ไม่ใช่จะให้ผมทำแบบนินอยู่เพียงฝ่ายเดียวอยากให้สนใจใส่ใจมากขึ้นกว่านี้นึดนึง บางทีรู้สึกเจ็บนะที่แฟนไม่ค่อยสนใจ รู่สึกเหงาด้วย ผมควรจะทำอย่างไรดีตกลงผมผิดไหมที่เปลี่ยนไป