เรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนเก่า(หรือไม่ใช่แฟนก็ได้ในความคิดเธอ)
ผมรักเธอมากยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอตอนแรกๆก็รักกันดีแล้วพอนานๆไปเขาก็บอกลืมแฟนเก่าไม่ได้ผมก็ได้หลงผิดไปทำไม่ดีและตอนแรกๆเธอก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่พอนานๆไปเหมือนเธอเริ่มเบื่อผมผมก็เครียดก็ไปลงที่ของไม่ดีกินให้หายเครียดมันก็ช่วยได้จริงมีวันหนึ่งเธอโกธผมมากที่ผมพยามจะชวนเธอหัวเราะแต่เขาดันว่าผมสาระพัดอย่างแล้วผมก็เริ่มเป็นโรคประสาทหลอนขึ้นมาทันทีไปทางไหนก็ระแวงคนไปหมดไม่กล้าเข้าสังคมไปหาหมอหมอก็ให้ยาอะไรไม่รู้ทำให้ตัวผมแข็งทื่อผมเลยเลือกที่จะไม่กินยาและผมก็หายได้มาถึงทุกวันนี้
อยากถามคำถามว่าผมเป็นคนผิดใช่ไหม
แล้วสิ่งที่เมื่อก่อนเขายอมรับได้แต่พอนานๆไปเขาดันไม่ชอบในสิ่งที่เป็นตัวผมเลย
และอยากจะรู้อีกว่าจะมาทำให้มีความหวังและรักมากทำไมเมื่อยังลืมแฟนเก่าไม่ได้
ปล.ตอนนี้ผมก็ทำใจได้แล้วเค้าสังคมเดี่ยวนี้ว่าไม่มีอนาคตก็จะไม่มีใครอยากอยู่กับเรา
แต่ผมเป็นนักศึกษาวิศวะน้ะ หึหึ ขอระบายหน่อย ฟัคคคคคคคคคคยู บีช
ถ้าหากเป็นคุณคุณจะทำยังไงครับกับรักที่คาดหวังมากแต่พังทะลายไปกับความเครียดที่สะสม
ผมรักเธอมากยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอตอนแรกๆก็รักกันดีแล้วพอนานๆไปเขาก็บอกลืมแฟนเก่าไม่ได้ผมก็ได้หลงผิดไปทำไม่ดีและตอนแรกๆเธอก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่พอนานๆไปเหมือนเธอเริ่มเบื่อผมผมก็เครียดก็ไปลงที่ของไม่ดีกินให้หายเครียดมันก็ช่วยได้จริงมีวันหนึ่งเธอโกธผมมากที่ผมพยามจะชวนเธอหัวเราะแต่เขาดันว่าผมสาระพัดอย่างแล้วผมก็เริ่มเป็นโรคประสาทหลอนขึ้นมาทันทีไปทางไหนก็ระแวงคนไปหมดไม่กล้าเข้าสังคมไปหาหมอหมอก็ให้ยาอะไรไม่รู้ทำให้ตัวผมแข็งทื่อผมเลยเลือกที่จะไม่กินยาและผมก็หายได้มาถึงทุกวันนี้
อยากถามคำถามว่าผมเป็นคนผิดใช่ไหม
แล้วสิ่งที่เมื่อก่อนเขายอมรับได้แต่พอนานๆไปเขาดันไม่ชอบในสิ่งที่เป็นตัวผมเลย
และอยากจะรู้อีกว่าจะมาทำให้มีความหวังและรักมากทำไมเมื่อยังลืมแฟนเก่าไม่ได้
ปล.ตอนนี้ผมก็ทำใจได้แล้วเค้าสังคมเดี่ยวนี้ว่าไม่มีอนาคตก็จะไม่มีใครอยากอยู่กับเรา
แต่ผมเป็นนักศึกษาวิศวะน้ะ หึหึ ขอระบายหน่อย ฟัคคคคคคคคคคยู บีช