ชีวิตที่ไร้เจ้าของ

ไร้ฟูกอุ่นหนุนนอนอย่างใครเพื่อน
เอาพื้นเปื้อนต่างหมอนทนร้อนหนาว
เพดานห้องฉันเกลื่อนด้วยเดือนดาว
ที่พร่างพราวประดับฟ้าทุกราตรี

ฝันว่าได้กินอิ่มอีกนอนอุ่น
เอาหัวหนุนตักเจ้าของผ่องราศรี
คอยลูบไล้ให้สะอาดปราศราคี
ฝันคืนนี้อยากเก็บไว้ไม่ตื่นเลย