จะต้องทำไงดีคะเวลาเรียนไม่มีสมาธิจิตไม่อยู่กับเนื้อกับตัวชอบมีความคิดอื่นๆเเทรกมาทำให้เสียสมาธิควรเเก้ไขยังไงคะ

เราเพิ่งเลิกกับเเฟนได้ไม่นาน ไม่ได้ซึมเศร้าถึงขั้นกินไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายทั้งวัน เเต่ก็ไม่ค่อยมีสมาธิเลยค่ะ อยากกลับไปใช้ชีวิตประจําวันเเบบมีความสุขกับตัวเองให้ได้ จะก้าวข้ามจุดเหงาๆเศร้าๆซึมๆนี้ได้ยัง

พอดีว่าเราเป็นคนคิดเยอะค่ะ คิดไม่หยุดคิดไปได้เรื่อยๆเลย ปัญหาคือ อ่านหนังสือเเต่ก็ยังมีอะไรให้คิดอยู่ในใจเหมือนกัน เหมือนมีสองจิตวิญญาณอะไรอย่างนั้น เเก้ยังไงดีคะ

คือเกิดจากการที่เราเผลอทำสายไฟเกี่ยวจอคอมลงมากระเเทกโต๊ะ เเล้วจอคอมก็ไหลลงมาที่เบาะ ต่อมาพอเราเปิดคอมทุกอย่างก็ติดหมดเเต่ว่าหน้าจอไม่เเสดงภาพ เป็นจอมืดๆ พอลองกดมั่วๆไปก็มีเพลงขึ้นมาเหมือนไปโดนเเทรกเพล

คือเราเป็นคนไกลบ้าน มาทำงานอยู่คนเดียวเพราะเพิ่งถูกบอกเลิกไป แฟนทิ้งมีคนใหม่กับคนในที่ทำงานเดียวกันต้องไปเจอทุกวัน  ไม่มีสมาธิในการทำงาน จากที่เราเป็นคนที่เข้ากับคนอื่นได้ทุกคน ตอนนี้กลายเป็นเกลี

คุณแม่เสียไปได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ ยังมีวันที่ร้องไห้คิดถึงแบบทรมานมากๆ คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งเป็นลูกคนเดียว พ่อก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เลยต้องดูแลตัวเองเอง หันไปบางทีก็ไม่เจอใคร เพราะแม่เป็นเซฟโซนเด

ขอวิธีกำจัดความเหงาเมื่อเราต้องอยู่คนเดียวหน่อยค่ะ พึ่งแยกทางกับคนที่รัก แต่เหงาและเศร้ามาก ​จะจัดการกับความรู้สึกยังไงดี😭😭มันอยู่คนเดียวไม่ได้เลยมันดิ่งเกินที่จะไหว เพื่อนก็ไม่มี

ขอบคุณค่ะ ปล ไม่อยากให้รก ลบกระทู้ยังไงคะ T_T

จะไม่อะไรถ้าต่างคนต่างอยู่ไม่ต้องเจอกัน เเต่มาสนิทกับคนคนนึงที่เรา คุยเยอะสุด ไว้ใจสุด ทำตัวไม่ถูก พอจะคุยก็โดนขวาง เบื่อ ไม่อยากอยู่ตรงนั้น เราไม่อยากเสียเพื่อนเราไป พอจะคุยก็หาเรื่องเเทรกอยู่นั่น

อยากมูฟออนจากที่ๆเคยอยู่ อยากหายไปอยากเริ่มค้นใหม่  อยู่ตรงนี้รู้สึกเหมือนเราตัวเล็กลง ไม่มีตัวตน เหนื่อยทั้งเรื่องงาน เรื่องความรัก กลับบ้านก็ไม่ได้ ทำยังไงดีคะ ท้อไปหมด มองทางไหนก็มืดมน 😢