อยากเป็นคนถูกเรียกว่าแฟน

o เดียวดายโดดเดี่ยวเปลี่ยวอ้างว้าง ท่ามกลางมืดมิดจิตสับสน หวิวหวั่นสั่นไหวอ่อนใจตน ปลอบกมลเพียงหมอนนอนข้างกาย o ดึกดื่นคืนเหงากราวเสียงฝน วกวนครุ่นคะนึงรำพึงหมาย แปลงคำพร่ำกานท์เขียนบรรยาย เรียงร่ายใ

0 ทิวแถวท่านผู้ขอ .. เคลื่อน .. รอ .. หยุด ราวรอฉุดดิบเถื่อนให้เลื่อนหาย ก้าวย่างนั้นคืบเค้นความเป็นตาย อันวิญญาณทั้งหลายเทียวว่าย .. วน 0 เพียงผืนผ้าเหลืองส้ม .. ต้องลมปะ ก็รู้ว่าวันพระมาอีกหน พอสิ้น

เอ่ยจากใจ บทกลอน ไว้สอนรัก ให้รู้จัก ว่ารัก มักแปรผัน ว่าใจคน เปลี่ยนได้ ทุกวี่วัน อาทิตย์จันทร์ ผลันเปลี่ยน เวียน วก วน. ใจคนเปลี่ยน เวียนวน บนทางเหน็บ ใจจึงเจ็บ จวนเจียน เวียนอีกหน ทางรักสุด จุดจบ