ไม่ว่าเราจะอายุเท่าไหร่ แก่ขึ้นกี่ปี แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนเดิมคือ คุณแม่เขาจะมองว่าเรายังเด็ก จริงไหมครับ

ผมเป็นมนุษย์เงินเดือน
เรื่องบางเรื่องเขาก็ยังสอนเราเรื่อย ๆ เหมือนเราเป็นเด็ก

วันนี้ผมหน้าเซ็ง ๆ เขาถามเป็นอะไร  ผมก็โมเมไป ว่าเบื่องาน
อยู่ ๆ ก็พูดเรื่องเราเล่นมือถือบ่อย  (ไม่ได้เล่นตอนกินข้าว  เล่นตอนกินเสร็จแล้ว)
ผมโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยคบหาสมาคมกับใคร มีเพื่อนก็มีแต่ที่สนิท ๆ เป็นเพื่อนคู่คิด ไม่ใช่เพื่อนเที่ยว
บอกว่าเราเล่นฟิตเนสมันก็ช่วยได้ส่วนนึงแต่ไม่ทั้งหมด   (ส่วนนึงคือไร งง)
บอกเราไม่ค่อยมีสิ่งเอนเตอร์เทน เช่นดูหนัง ฟังเพลง ดูละคร

อยากจะบอกว่า ก็มันไม่ได้ชอบเท่าไหร่
หนังน่ะดูนะ เข้าโรงดูคนเดียวด้วย
ดูละครก็ดู  ทำไมจะไม่ดู  อยากให้แม่ลองดูบ้าง
เรื่องลายหงส์เนี่ย  ผมจะทำตัวแบบหนึ่งหรัด สองขวัญ ดีมั้ยล่ะ อิอิ

ผมจะอายุ 30 อยู่ปีหน้าแล้ว
ก็ทำงานปกติ ทำงานมา 5 ปี ทำงานหาเงิน มีเงินก็ให้ที่บ้านเรื่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่ที่บ้านไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะต้องรอเงินจากเรา
โชคดีหน่อย ทำงานเลิกตรงเวลา กลับบ้านมากินข้าวเย็นกับที่บ้าน 4-5 วัน ต่ออาทิตย์
ที่เหลือหากินเองเพราะเข้ายิมหลังเลิกงาน

การที่ผมมีเวลาให้ครอบครัวมาก มันทำให้ผมดูไม่โตเป็นผู้ใหญ่เปล่าครับ

ถ้าผมลองไม่กลับบ้านมากินข้าวเย็น บอกว่างานยุ่ง งานเยอะ
เสาร์อาทิตย์ก็ไม่อยู่บ้าน หายไปตะลอนๆ ไม่มาให้เจอหน้า

แบบนี้เขาจะมองเราเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเปล่าครับ

หรือว่าผมต้องมีเมีย  จะได้ดูโตเป็นผู้ใหญ่ เพราะมีครอบครัว เอามั้ยล่ะ  
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้


เบื่อออออออออออออออออออออออออออออออออออออ เฉย ๆ ครับ
ตอนฟังเขาก็ไม่ได้ตอบโต้ ไม่ได้ทะเลาะอะไรหรอกครับ

ไม่ได้จะแฉแม่ตัวเองนะครับ
ยังรักเหมือนเดิมนั่นแหละนะ เพียงแต่เซ็งนิดนึง

ว่าแต่มีใครมีความเห็นอย่างไร หรือเจออะไรบ้าง  เล่าสู่กันฟังได้ไหมครับ
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่