ย้อนวัยเด็กผมเกิดมาฐานะพอไช้พอกินไม่ถึงกะจน แต่สิ่งที่เจอในวัยเด็กผมจะมาเล่าให้คนกำลังเจอประสบการคล้ายๆผมได้เป็นแรงผลักดันในชีวิต
- เมื่อก่อนผมเคยโดนสบประมาดจากใครหลายๆคนเยอะมากไม่ว่าจะ ญาติพี่น้องหรือครูที่สอนหนังสือผมก็ด้วย เรียนไม่จบบ้าง โตขึ้นผมจะเกเลติดยาสูบบุหรี่เจาะหู แม้กะทั่งผมสอบติด รร ดังในจังหวัดก็ว่าผมฟลุกได้ไม่จบ ม.3 หรอกถึงเรียน รร ดี มองด้วยสายตาเหยียดหยามประมาณเป้ปากใส่ทุกทีที่เจอ แต่ก็ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันนะมีงานบาชงายแต่งงานอะไรก็ชวนกันไปกินข้าวกินอะไรเวลาเลี้ยงสงกรานงานปีใหม่ก็ชักชวนแต่ด้วยความจนอะเค้าจะให้เราทำเหมือนเราเป็นขี้ค่าเค้าพูดคุยกะเชิงห่างๆ ไม่สนใจ คือง่ายๆไม่รวยเค้าทำเหมือนไม่นับญาติอะประมาณว่าเมินๆอะ ผมก็รู้สึกว่าไม่ละแบบนี้ไม่ไช่ไม่อยากจะจนผมทำงานทุกอย่างตอนเลิกเรียนรับจ้างทั่วไปทำหมด ผมต้องดีขึ้นและทำให้ครอบครัวมีเงินรวยให้ได้ ไม่อยากโดนดูเป็นคนไม่มีค่าปิดเทอมก็มารับจ้างทำงานวันละ240บาท ทำตั่งแต่เด็กยันโตขึ้นประมาน ม.4-5-6 ไม่เคยมีชีวิตวัยรุ้นเหมือนคนอื่นเค้ามันต้องสู้เห็นลูกญาติๆเค้านี้มีกินมีอยู่ที่ดีนอนห้องแอร์อยากได้อะไรก็ได้เรียน รร นานาชาติค่าเทอมเป็นแสนผมก็กัดฟันสู้ไม่ไปอิจฉาเค้าจนถึงตอนนี้ชีวิตผมเริ่มเปลี่ยนเริ่มเก็บเงินทำธุระกิจตัวเองตอนนี้ผมเริ่มมีมากกว่าเค้าด้วยซ้ำตลอดเวลา15-16ปีที่ผมกัดฟันทนมาตอนนี้ผมก็ยังจนเหมือนเดิม 555 ล้อเล่น ตอนนี้ผมไปไหนเจอผมยกมือไหว้ผมก่อนด้วยซ้ำเรียกเสี่ยด้วยผมก็ทำอย่างเค้าเคยทำกะผมเมินและแยแสใคร มีครั้งนึงผมเอาคืนนิดหน่อย ผมใส่ร้องเท้าแตะธรรมดากางเกงขาสั้นเสื้อยืดธรรมดาไปเดินห่างเจอกันพอดีเค้าก็เข้ามาทักผมผมก็รับไหว้แกแกเลยพูดขึ้นมาว่า เเต่งตัวไม่สมเป็นเสี่ยเลยผมเลยตอกกลับไปว่าแล้วแต่งเหมือนคุณหรอเหมือนเสี่ย(ผมพูดภาษาอีสาน/แต่งคือเจ่าติเขาเอิ่นเสี่ย) แกก็หน้าเสียนิดหน่อย จากนั้นมาสองสามเดือนก็เริ่มมีกลิ่นคือได้ยินเค้านินทากันประมานว่าวัวลืมตีนลืมกำพืดตัวเองส่วนตัวผมกล้าบอกผมไม่ไช่คนดีแต่ผมเป็นคนดีใครจะว่าไงก็ช่างผมไม่สนเค้านินทากันหรอกพอผมมีเงินแหละโอ้ยอะไรก็ดีก็ทำได้คือหน้ามือเป็นหลังตีน ผมเล่ามาเนียผมดูเป็นคนไม่ดีปะแค่อยากเอาคืนซะหน่อยเยอะกว่านี้ด้วยซ้ำที่ผมเจอมาแค่ส่วนนึงที่มาเล่า ผมดูเป็นคนไม่ดีไหมอยากถามความเห็นหน่อยผมควรดีกับเค้าไหมหรือที่ผมทำอย่างที่ผมเคยโดนทำมาดีแล้ว
ควรทำไงดี
- เมื่อก่อนผมเคยโดนสบประมาดจากใครหลายๆคนเยอะมากไม่ว่าจะ ญาติพี่น้องหรือครูที่สอนหนังสือผมก็ด้วย เรียนไม่จบบ้าง โตขึ้นผมจะเกเลติดยาสูบบุหรี่เจาะหู แม้กะทั่งผมสอบติด รร ดังในจังหวัดก็ว่าผมฟลุกได้ไม่จบ ม.3 หรอกถึงเรียน รร ดี มองด้วยสายตาเหยียดหยามประมาณเป้ปากใส่ทุกทีที่เจอ แต่ก็ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันนะมีงานบาชงายแต่งงานอะไรก็ชวนกันไปกินข้าวกินอะไรเวลาเลี้ยงสงกรานงานปีใหม่ก็ชักชวนแต่ด้วยความจนอะเค้าจะให้เราทำเหมือนเราเป็นขี้ค่าเค้าพูดคุยกะเชิงห่างๆ ไม่สนใจ คือง่ายๆไม่รวยเค้าทำเหมือนไม่นับญาติอะประมาณว่าเมินๆอะ ผมก็รู้สึกว่าไม่ละแบบนี้ไม่ไช่ไม่อยากจะจนผมทำงานทุกอย่างตอนเลิกเรียนรับจ้างทั่วไปทำหมด ผมต้องดีขึ้นและทำให้ครอบครัวมีเงินรวยให้ได้ ไม่อยากโดนดูเป็นคนไม่มีค่าปิดเทอมก็มารับจ้างทำงานวันละ240บาท ทำตั่งแต่เด็กยันโตขึ้นประมาน ม.4-5-6 ไม่เคยมีชีวิตวัยรุ้นเหมือนคนอื่นเค้ามันต้องสู้เห็นลูกญาติๆเค้านี้มีกินมีอยู่ที่ดีนอนห้องแอร์อยากได้อะไรก็ได้เรียน รร นานาชาติค่าเทอมเป็นแสนผมก็กัดฟันสู้ไม่ไปอิจฉาเค้าจนถึงตอนนี้ชีวิตผมเริ่มเปลี่ยนเริ่มเก็บเงินทำธุระกิจตัวเองตอนนี้ผมเริ่มมีมากกว่าเค้าด้วยซ้ำตลอดเวลา15-16ปีที่ผมกัดฟันทนมาตอนนี้ผมก็ยังจนเหมือนเดิม 555 ล้อเล่น ตอนนี้ผมไปไหนเจอผมยกมือไหว้ผมก่อนด้วยซ้ำเรียกเสี่ยด้วยผมก็ทำอย่างเค้าเคยทำกะผมเมินและแยแสใคร มีครั้งนึงผมเอาคืนนิดหน่อย ผมใส่ร้องเท้าแตะธรรมดากางเกงขาสั้นเสื้อยืดธรรมดาไปเดินห่างเจอกันพอดีเค้าก็เข้ามาทักผมผมก็รับไหว้แกแกเลยพูดขึ้นมาว่า เเต่งตัวไม่สมเป็นเสี่ยเลยผมเลยตอกกลับไปว่าแล้วแต่งเหมือนคุณหรอเหมือนเสี่ย(ผมพูดภาษาอีสาน/แต่งคือเจ่าติเขาเอิ่นเสี่ย) แกก็หน้าเสียนิดหน่อย จากนั้นมาสองสามเดือนก็เริ่มมีกลิ่นคือได้ยินเค้านินทากันประมานว่าวัวลืมตีนลืมกำพืดตัวเองส่วนตัวผมกล้าบอกผมไม่ไช่คนดีแต่ผมเป็นคนดีใครจะว่าไงก็ช่างผมไม่สนเค้านินทากันหรอกพอผมมีเงินแหละโอ้ยอะไรก็ดีก็ทำได้คือหน้ามือเป็นหลังตีน ผมเล่ามาเนียผมดูเป็นคนไม่ดีปะแค่อยากเอาคืนซะหน่อยเยอะกว่านี้ด้วยซ้ำที่ผมเจอมาแค่ส่วนนึงที่มาเล่า ผมดูเป็นคนไม่ดีไหมอยากถามความเห็นหน่อยผมควรดีกับเค้าไหมหรือที่ผมทำอย่างที่ผมเคยโดนทำมาดีแล้ว