คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 4
เรื่องฉาก จะวาดให้สวยได้ต้องเรียนรู้เรื่อง perspective ก่อนค่ะ ไม่งั้นวาดยังไงก็ออกมาไม่ดี
คิดว่าครูสอนศิลปะที่โรงเรียนน่าจะรู้เรื่อง ลองให้ครูสอนดูค่ะ (พี่ก็เรียนตอนม.ปลาย)
อีกวิธีนึงคือโปรแกรมสำเร็จรูป พวก clip studio paint หรือ manga studio
จะมีperspective สำเร็จรูปให้เราจัดวางแล้วลากเส้นได้ ซึ่งช่วยได้เยอะมาก (มีจัดลดตัวโปรแกรมบ่อยด้วย)
อยากจะฝากนิดนึงว่า งานวาดการ์ตูนแรกๆเขียนบท เขียนเรื่องมันสนุกมากค่ะ แต่ถ้าจะเขียนเรื่องยาว
น้องต้องพบกับช่วงเวลาที่ อ้าา ฉากนี้ไม่อยากวาดเลย เนื้อเรื่องตรงนี้มีของที่ไม่ชอบวาดเยอะ แต่ต้องวาดออกมาเพื่อความสมจริง อะไรประมาณนี้อยู่เรื่อยๆค่ะ ซึ่งมันพาลให้เรารู้สึกกดดัน ท้อแท้ พาลไม่อยากวาดต่อก็มี
เพราะงั้นจะเขียนการ์ตูนได้นี่ต้อง ถึก ทน มากๆ
คิดว่าครูสอนศิลปะที่โรงเรียนน่าจะรู้เรื่อง ลองให้ครูสอนดูค่ะ (พี่ก็เรียนตอนม.ปลาย)
อีกวิธีนึงคือโปรแกรมสำเร็จรูป พวก clip studio paint หรือ manga studio
จะมีperspective สำเร็จรูปให้เราจัดวางแล้วลากเส้นได้ ซึ่งช่วยได้เยอะมาก (มีจัดลดตัวโปรแกรมบ่อยด้วย)
อยากจะฝากนิดนึงว่า งานวาดการ์ตูนแรกๆเขียนบท เขียนเรื่องมันสนุกมากค่ะ แต่ถ้าจะเขียนเรื่องยาว
น้องต้องพบกับช่วงเวลาที่ อ้าา ฉากนี้ไม่อยากวาดเลย เนื้อเรื่องตรงนี้มีของที่ไม่ชอบวาดเยอะ แต่ต้องวาดออกมาเพื่อความสมจริง อะไรประมาณนี้อยู่เรื่อยๆค่ะ ซึ่งมันพาลให้เรารู้สึกกดดัน ท้อแท้ พาลไม่อยากวาดต่อก็มี
เพราะงั้นจะเขียนการ์ตูนได้นี่ต้อง ถึก ทน มากๆ
แสดงความคิดเห็น
มีความฝันแต่สับสน: มีใครวาดฉากการ์ตูนได้บ้างคะ
เริ่มวาดตั้งแต่อนุบาลเต็มผนังห้อง(เต็มแล้วก็ปีนเตียงไปวาดข้างบน)
วาดเรื่อยมาโดยไม่มีใครสอน เพราะชอบมาก วาดได้ทั้งวันไม่มีเบื่อ(ตอนเด็กเลยไม่ค่อยมีเพื่อน เอ้า ฮา)
เราก็ภูมิใจที่ไม่ได้เรียนมา แต่ขวนขวายเองจากการ์ตูนญี่ปุ่น
ตอนนี้สามารถคิดเนื้อเรื่อง และวาดตัวละคร ชุด มุมมองต่างๆ สัตว์ ต้นไม้ หญ้า อะไรได้
เรื่องสั้นเรื่องแรกที่ส่งสำนักพิมพ์ตอนอายุ 16 ก็ขาดอีกแค่คะแนนสองคะแนนก็จะได้ตีพิมพ์ และเค้าก็ชมเรื่องวาดรูปนี่แหละค่ะ (แต่ไม่ได้ชมอย่างเดียว โดนติจุดเล็กๆ ก็มีเพียบนาจา)
เค้าก็ชวนให้ไปบ่อยๆ เพราะแอบมีแวว (แต่ก็ไปไม่เป็น แฮ่)
ซึ่งตอนนั้นจงใจให้ตัวละครบ้านติดกัน และสนามหญ้าหน้าบ้านกว้างมาก
เนียนวาดแต่หญ้า ลดวาดฉาก
แต่จากที่นั่งทำเรื่องสั้นที่สองของตัวเองมา พร้อมไฟที่ลุกโชนว่าครั้งนี้ฉันจะต้องตีพิมพ์ให้ได้
สิ่งที่ทำให้เรานั่งชะงักด้วยความท้อแท้ใจก็คือฉากหลังนี่แหละค่ะ (เศร้า)
ตัดเส้นจีเพนตัวละคร สตอรี่บอร์ด แบ่งช่อง คิดมุมมอง ลงเงาผมเงาเสื้อสนุกลื่นไหลเพลินใจ พอต้องใส่ฉากเท่านั้นแหละ
นั่งเพลียใจเหมือนดอกไม้ใกล้เฉา ถอนหายใจห้าวิต่อครั้ง
มือที่ควรจะหยิบไม้บรรทัดมาขีดก็เอาไปเกาหัว แล้วก็นั่งเปื่อยๆ แทน
ตอนนี้เลยดองต้นฉบับไว้ครึ่งนึง ขยาดและสับสนงงงวย ไม่อยากกลับไปนั่งวาดฉากอีก
(ไม่รู้อากาศร้อนในช่วงนั้นจะเกี่ยวด้วยหรือเปล่า)
ที่สับสนคืออนาคตค่ะ
ผู้ช่วยแบบที่ญี่ปุ่นก็ไม่มี ถ้าจะเป็นนักวาดการ์ตูนก็ต้องทำเองหมด ซึ่งเราไม่ชอบวาดฉากจริงๆ ทำก็ทำได้แต่ไม่ได้สวยอลัง แล้วก็ไม่อินมาก
ฝืนใจสุดๆ กับการนั่งตีเปอร์ทีละเส้นๆ ตีช่องหน้าต่างทีละขีด โอ้หม่ายก๊อด อยากจะร้องให้ลั่นบ้าน (เจอทางตันค่ะ)
...ถ้ามีคนที่วาดฉากได้มันจะเพอร์เฟคมาก
หรือเราจะทำอย่างอื่นเป็นอาชีพแทน เพื่อที่จะได้มีเวลาว่างกับครอบครัว มีเวลาไปเที่ยว มีเงินมากขึ้น มีเวลาไปวาดรูป (แต่ก็ไม่รุ้ว่าวาดเพื่ออะไร? และตั้งแต่เกิดวาดมาทำไม วาดเก่งทำไม หรือจะทำเป็นอาชีพเสริม ก็ไม่แน่ใจ )
ตอนนี้เรียนมหาลัยคณะที่ทำหนังค่ะ หรือจะทำอาชีพหลักด้วยสายนั้น ก็ยังไม่รู้อีก เพราะยังไม่ได้เรียนทั้งหมด ไม่รู้ว่าจะชอบจะถนัดอะไรมั้ย เพราะตัดต่อได้บ้าง และบทหนังก็ค่อนข้างคล้ายกับเนื้อเรื่องการ์ตูน สตอรี่บอร์ดก็ทำได้ ก็คงพอจะดำเนินไปทางนี้ได้..
แต่ยังไงถ้ามีใครที่มีแนวทางฝันเหมือนกัน วาดฉากได้แต่ไม่สามารถวาดตัวละครได้เลย ได้โปรดหลังไมค์มาด้วยนะคะ
อยากที่จะคุยด้วยค่ะ แค่คุยเฉยๆ ก่อนก็ได้
ขอบคุณค่ะ